Opodatkowanie obiektów magazynowych podatkiem od nieruchomości

Opodatkowanie podatkiem od nieruchomości różnego rodzaju urządzeń technicznych na gruncie ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (dalej określanej jako: „ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r.”) od lat budzi wątpliwości. Dotyczą one m.in. obiektów magazynowych. Do problematyki tej odnosi się m.in. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 28 maja 2026 r. (I SA/Po 938/25) w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną.

Stan prawny- zakres sporu

Zgodnie  z art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. budynek to obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność. Natomiast według art. 1a ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy jako budowla definiowany jest m.in. obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem – wzniesiony w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowi część obiektu niewymienionego w ustawie.

Jednocześnie w świetle art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane obiekty takie jak silosy i elewatory czy bunkry do magazynowania paliw klasyfikowane są jako budowle. Jednak, gdy są wykonane z użyciem wyrobów budowlanych, trwale związane z gruntem, wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadają fundamenty i dach mogą też być uznawane za budynki.

Problem wynikający z takiego dualizmu odnosi się w szczególności do obiektów przeznaczonych do składowania, w których materiały w postaci sypkiej są przechowywane luzem na posadce w ten sposób, że wewnątrz obiektu powstają hałdy/kopce materiałów, przy czym w niektórych obiektach magazynowych występują ściany, które wydzielają materiały sypkie, zabezpieczają przed ich niekontrolowanym rozsypywaniem się i umożliwiają magazynowanie większej ilości materiałów, a w konsekwencji efektywniejsze wykorzystanie objętości danego obiektu magazynowego.

Spółka będąca właścicielem tego typu obiektu wniosła o potwierdzenie w interpretacji indywidualnej, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2025 r., podlega on opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowla na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. w związku z poz. 6 załącznika nr 4 do tej ustawy.

Stan faktyczny i pogląd podatnika

Uzasadniając swoje stanowisko Spółka podniosła, że obiekty magazynowe spełniają wszystkie cechy budynku (tj. trwałe związanie z gruntem, wydzielenie z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadanie fundamentów i dachu, wzniesienie w wyniku robót budowlanych), a ich podstawową funkcją jest magazynowanie materiałów sypkich. Wyraziła przy tym pogląd, że dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości inaczej postrzegać należy klasyczny budynek magazynowy (np. halę magazynową centrum logistycznego lub obiekt, w którym towary/obiekty są magazynowane na paletach czy regałach), którego wyróżniającą cechą techniczną jest powierzchnia użytkowa, a odmiennie obiekt budowlany, który zaprojektowany został i zrealizowany wyłącznie jako pojemnik (zbiornik) określonych produktów sypkich, ciekłych bądź gazowych. W ocenie Spółki tylko pierwszy rodzaj obiektów powinien podlegać opodatkowaniu jako budynek.

Stanowisko organu interpretacyjnego

Burmistrz Miasta, do którego wpłynął wniosek o wydanie interpretacji miał w tej materii inne zadanie – uznał, że do opisanych obiektów magazynowych nie ma zastosowania wyłączenie z definicji budynku, przewidziane w art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r., ponieważ ich podstawowym parametrem technicznym nie jest pojemność. Stanowisko to organ uargumentował odwołując się m.in. do dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych, w tym w szczególności uchwały NSA z dnia 29 września 2021 r. (III FPS 1/21), w której przyjęto, że tylko obiekty, dla których cechą charakterystyczną jest powierzchnia użytkowa mogą być opodatkowane jak budynki (od powierzchni użytkowej), natomiast pozostałe zbiorniki (i podobne obiekty) powinny być opodatkowane jak budowle, tj. od wartości.

W ocenie organu parametry techniczne obiektów magazynowych, objętych wnioskiem jednoznacznie przesądzają o tym, iż stanowią one klasyczne budynki magazynowe, które jedynie w praktyce gospodarczej wykorzystywane są jako pojemniki do przechowywania materiałów sypkich. Zdaniem organu interpretacyjnego są to obiekty znacznych rozmiarów, a ich powierzchnię użytkową można z łatwością ustalić. Nie ma więc podstaw, by były opodatkowane podatkiem od nieruchomości jak budowle.

Spółka zaskarżyła przytoczoną interpretację indywidualną do WSA w Poznaniu, a ten w wyroku z dnia 28 maja 2026 r. (I SA/Po 938/25) uznał skargę za zasadną.

Stanowisko WSA w Poznaniu 

Sąd zdefiniował istotę sporu jako sprowadzającą się do oceny czy podstawowym parametrem technicznym obiektów wyznaczającym ich przeznaczenie jest pojemność i uznał, że dla zastosowania wyłączenia wyrażonego w art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. „konieczne jest ustalenie zasadniczej wielkości określającej praktyczny cel, do którego przeznaczony jest dany obiekt”.

Zarazem w nawiązaniu do dominującego w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądu o zasadności kwalifikowania obiektów dla celów podatkowych jako budowle, jeżeli ich wyróżniającą się cechą nie jest powierzchnia użytkowa oraz do – jak to ujął-  „praktyki stosowania regulacji obowiązujących przed 1 stycznia 2025 r., które nie przesądzały w jednoznaczny sposób o tym, jak należy kwalifikować na cele podatkowe obiekty wymienione w upb jako budowle i jednocześnie spełniające ustawowe kryteria budynku” wskazał na rozwiązanie polegające na „wykluczeniu z pojęcia budynku obiektów, w których są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach, albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, których podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym ich przeznaczenie jest pojemność, nawet wtedy, gdy posiadają wszystkie cechy definicyjne budynku”.

WSA podkreślił, że „ustawodawca nie określił w precyzyjny sposób jaki musi być stosunek pojemności (kubatury) obiektu względem powierzchni jego pola zabudowy, aby możliwe było przyjęcie, że to właśnie pojemność, a nie powierzchnia określa praktyczny cel, do którego przeznaczony jest obiekt” i zaznaczył, że nawet w przywołanej przez organ interpretacyjny uchwale NSA z dnia 29 września 2021 r. (III FPS 1/21) zaakcentowana została „konieczność uwzględnienia aspektu ekonomicznego, gospodarczego i społecznego znajdujących zastosowanie instytucji oraz interpretowanych pojęć prawnych”.

W ocenie WSA przeznaczenie obiektów magazynowych na potrzeby składowania materiałów sypkich stanowi pochodną ich kubatury (pojemności) a nie decyzji o sposobie ich zagospodarowania. Zdaniem Sądu obiekty te nie mogą zostać uznane za klasyczne budynki magazynowe, które jedynie w praktyce gospodarczej są wykorzystywane jako zbiorniki i niejako przy okazji nadają się do przechowywania materiałów sypkich, skoro ich funkcją gospodarczą jest składowanie i magazynowanie materiałów w postaci sypkiej (w sprawie rozpatrywanej przez WSA były to: fosforyty, sól potasowa, siarczan amonu, dolomit, magnezyt oraz niektórych nawozów przed zgranulowaniem lub spakowaniem).

Ostatecznie uwzględniając powyższe ustalenia Sąd jako prawidłowe ocenił stanowisko Spółki, że jeśli – jak w rozpatrywanym stanie faktycznym – sposób eksploatacji obiektów magazynowych wskazuje na maksymalizację wykorzystania ich kubatury, to nie powierzchnia użytkowa owych obiektów ma zasadnicze znaczenie, lecz ich objętość rzutująca na wielkość możliwego do zgromadzenia w nich materiału i w konsekwencji obiekty te nie powinny podlegać opodatkowaniu jako budynki. Wyrok nie jest prawomocny.

Skutki

W wyroku podkreślono, że kwestią decydującą dla rozstrzygnięcia podatkowego statusu obiektów magazynowych jest ocena czy stanowią one klasyczne budynki magazynowe, które wykorzystywane są w praktyce gospodarczej jako zbiornik, lecz ich wyróżniającą cechą techniczną jest powierzchnia użytkowa czy też są obiektami budowlanymi, które zaprojektowane zostały i zrealizowane wyłącznie jako pojemnik (zbiornik) określonych produktów sypkich. Tylko pierwszy rodzaj obiektów powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budynek.

Oddział Śląski ISP w Katowicach

40-056 Katowice, ul. Jordana 7B

tel. 32 259 71 50

faks 32 253 99 89

e-mail: biuro.katowice@isp-modzelewski.pl