Serwis Doradztwa Podatkowego

Do kosztów uzyskania przychodów nie można zaliczyć wydatków z tytułu reklam na serwisach społecznościowych

     W najnowszej interpretacji indywidualnej z dnia 04.06.2019, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.221.2019.1.AC Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po raz kolejny uznał za nieprawidłowe stanowisko podatnika dotyczące możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodu wydatków na reklamę w serwisach społecznościowych. Omawiane w interpretacji zagadnienie jest bardzo istotne, gdyż coraz więcej przedsiębiorców korzysta z tego typu usług aby pozyskać nowych klientów.

     Wnioskodawczyni zadała pytania o możliwość ujmowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, a następnie zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków dokumentowanych przez faktury wystawiane przez irlandzką spółkę reprezentującą portal społecznościowy.

     Rozstrzygany w interpretacji problem wynikł, z praktyki irlandzkiego podmiotu w materii fakturowania. Fakturę za usługi reklamowe klient generuje samodzielnie, pobierając ją z udostępnianej przez irlandzki podmiot strony, jednocześnie klient nie ma możliwości wpisania samodzielnie daty wystawienia, jak również nie jest ona automatycznie generowana na pobranym dokumencie. W związku z tym data nie widnieje na fakturze, przez co nie jest spełniony jeden z wymogów ustawowych dotyczących faktury. Wnioskodawczyni w związku z brakiem daty wystawiła notę korygującą.

     W interpretacji indywidualnej, zadano konkretne pytania. Czy w przypadku braku akceptacji noty korygującej, lub jej akceptacji taki wydatek może zostać ujęty w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. W trzecim pytaniu zapytano, czy zestawienie zbiorcze na podstawie raportu rozliczenia generowane ze strony udostępnianej przez irlandzki podmiot może być uznane za dowód księgowy.

     W opinii organu stanowisko wnioskodawczyni było nieprawidłowe, uznano fakturę z datą za kluczowy dokument i jednocześnie stwierdzono, że spółka irlandzka nie może zaakceptować noty korygującej, gdyż nie jest polskim podatnikiem podlegającym polskiej ustawie o podatku od towarów i usług. Posiadane przez Wnioskodawczynię raporty rozliczenia, zawierające zestawienie wszystkich transakcji za dany miesiąc nie są wyszczególnione w § 13 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów jako dowód księgowy. Zatem, nie mogą takiego dowodu stanowić.

     Jednocześnie organ stwierdził, że jeżeli podatnik w inny sposób rzetelnie udokumentuje poniesienie kosztu podatkowego, powinien to uwzględnić w trakcie roku podatkowego w bieżącej zaliczce na podatek, jak również w rocznym rozliczeniu podatku dochodowego. Jednak nie rozwinął tego poglądu.

     Problem związany z fakturami wystawianymi przez zagraniczne spółki reprezentujące portale społecznościowe w obszarze świadczenia usług reklamowych staje się coraz poważniejszym wyzwaniem zarówno dla podatników jak i organów skarbowych. W przyszłości będzie musiało dość do wyrażenia podglądu administracji jak w prawidłowy sposób rzetelnie dokumentować poniesienie kosztu tego typu.

 

    

Maciej Flis

Młodszy Konsultant

maciej.flis@isp-modzelewski.pl

    

Skontaktuj się z naszą redakcją