Serwis Doradztwa Podatkowego

Do wystawienia faktury zbiorczej nie zawsze jest wymagane przedłożenie wydanych wcześniej paragonów fiskalnych

     W niniejszym artykule omówiono kwestię wystawienia faktury zbiorczej do czynności udokumentowanych wcześniej za pomocą kasy rejestrującej.

Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż.

     W związku z powyższym powstały wątpliwości czy w przypadku wystawiania faktury zbiorczej klient musi przedłożyć wydane mu wcześniej paragony fiskalne. Kwestia ta została poruszona w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 maja 2019 r. (0115-KDIT1-1.4012.260.2019.1.MM). Jak wskazał Organ: „(…) należy mieć na względzie, że wystawianie faktur zbiorczych jest uprawnieniem sprzedawcy i w związku z tym nie ma on obowiązku wystawienia faktury zbiorczej, nawet na żądanie nabywcy.

      (…) Wnioskodawca na żądanie Klienta wystawia fakturę zbiorczą do transakcji udokumentowanych uprzednio wystawionymi paragonami fiskalnymi, zawierającymi NIP tego Klienta. Wystawiając fakturę zbiorczą Wnioskodawca nie otrzymuje od Klienta paragonów fiskalnych. Faktura zbiorcza jest wystawiana maksymalnie za okres jednego miesiąca kalendarzowego. Klient dokonuje zapłaty za paliwo, produkty pozapaliwowe oraz usługi gotówką lub kartą bankową (płatniczą) na stacji paliw bezpośrednio po dokonaniu ww. transakcji zakupu.

     Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy postępuje prawidłowo wystawiając fakturę zbiorczą dla Klienta, działając w opisanym stanie faktycznym, w którym Klient zgłasza żądanie wystawienia faktury zbiorczej bez przekazania Wnioskodawcy paragonów fiskalnych, z jednoczesną identyfikacją transakcji oraz Klienta na podstawie dokumentów Dowód Wydania i egzemplarzy paragonów fiskalnych mających postać elektroniczną, pozostających u Wnioskodawcy.

     Należy zauważyć, że w chwili nabycia towarów i usług podatnik wskazuje, w jakim charakterze dokonuje tego nabycia. Jeśli występuje on jako podatnik VAT, to przedstawia sprzedawcy swój NIP w taki sposób, aby sprzedaż towarów i usług była właściwie udokumentowana.

     W analizowanym zdarzeniu transakcje dokonywane przez Klienta prowadzącego działalność gospodarczą na stacji paliw Wnioskodawcy przy użyciu Karty B. są fiskalizowane. Po dokonaniu transakcji Klient otrzymuje na stacji paliw Wnioskodawcy paragon fiskalny. Na żądanie Klienta Wnioskodawca wystawia fakturę zbiorczą do transakcji udokumentowanych uprzednio wystawionymi paragonami fiskalnymi, zawierającymi NIP tego Klienta. Klient dokonuje zapłaty za nabywane towary lub usługi na stacji paliw bezpośrednio po dokonaniu ww. transakcji zakupu.

     Jednocześnie – jak wskazał Wnioskodawca – użycie ww. Karty przez Klienta w trakcie realizacji transakcji, pozwala Wnioskodawcy na automatyczną (systemową) identyfikację tego Klienta oraz automatyczne (systemowe) powiązanie transakcji dokonanych przez tego Klienta do danych identyfikacyjnych znajdujących się w systemie informatycznym Wnioskodawcy. Pomimo że Klient nie zwraca Wnioskodawcy paragonów fiskalnych, Wnioskodawca ma możliwość stwierdzenia, że transakcje miały miejsce na Jego stacji paliw i to przez konkretnego Klienta, posługującego się daną Kartą, także na podstawie innych dowodów. Dowodami pozwalającymi na jednoznaczną identyfikację transakcji oraz Klienta są – obok Karty – dokumenty wewnętrzne, generowane przez system informatyczny stacji paliw Wnioskodawcy (Dowód Wydania) oraz egzemplarze paragonów fiskalnych, pozostające u Wnioskodawcy w pamięci kas fiskalnych, bowiem kopie paragonów fiskalnych są przez Wnioskodawcę przechowywane w formie elektronicznej – bezpośrednio na elektronicznym nośniku pamięci kasy fiskalnej. Wnioskodawca posiada zabezpieczenie systemowe, które uniemożliwia ponowne wystawienie faktury do konkretnego/tego samego paragonu fiskalnego. Zabezpieczenie systemowe, uniemożliwia również wystawienie faktury dla innego Klienta, niż Klient posługujący się Kartą, którego NIP został przypisany na paragonie fiskalnym.

     Analiza przedstawionego stanu faktycznego i przywołanych przepisów prowadzi do stwierdzenia, że Wnioskodawca może od razu po dokonaniu transakcji dołączyć paragon do dokumentacji pozostającej u sprzedawcy (Wnioskodawcy).

     Tym samym ma możliwość wystawienia faktury na rzecz podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, która uwzględni wszystkie transakcje zrealizowane w danym miesiącu.

     Jak wskazał ustawodawca w art. 106i ust. 1 ustawy, fakturę wystawia się nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym dokonano transakcji.

     W konsekwencji należy stwierdzić, że Wnioskodawca postępuje prawidłowo wystawiając fakturę zbiorczą dla Klienta, działając w opisanym stanie faktycznym, w którym Klient zgłasza żądanie wystawienia faktury zbiorczej bez przekazania Wnioskodawcy paragonów fiskalnych, skoro jest w stanie dokonać identyfikacji transakcji oraz Klienta na podstawie innych dokumentów (Dowodu Wydania i egzemplarze paragonów fiskalnych mających postać elektroniczną) pozostających Wnioskodawcy”.

     Z powyższego wynika, że jeśli podatnik będzie w stanie zidentyfikować transakcje dokonane na rzecz danego kontrahenta w danym okresie rozliczeniowym na podstawie innych dokumentów niż wydane wcześniej klientowi paragony fiskalne, to wystawiając fakturę zbiorczą nie musi posiadać wydanych wcześniej paragonów. Należy jednak zaznaczyć, że powyższa interpretacja dotyczy przypadku, gdzie na paragonach zostaje zamieszczony NIP nabywcy.

 

    

Maciej Jendraszczyk

Doradca podatkowy

Nr wpisu 12 238

Wicedyrektor Oddziału Wielkopolskiego ds. Doradztwa Podatkowego i Audytu Podatkowego

maciej.jendraszczyk@isp-modzelewski.pl

tel. 618483348

    

Skontaktuj się z naszą redakcją