Serwis Doradztwa Podatkowego

Nowelizacja Dyrektywy 2006/112 – nowe zasady rozliczeń dostaw towarów o charakterze transgranicznym w tym również łańcuchowych

     Zmiany wprowadzane dyrektywą w zakresie rozliczeń transgranicznych dostaw towarów będą dotykały trzech głównych aspektów, tj.

  1. rozwiązań w zakresie korzystania z magazynu typu call-off stock;
  2. transakcje łańcuchowych;
  3. dokumentowania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.

     Na wstępnie należy zaznaczyć, iż projektowane zmiany wejdą w życie 1 stycznia 2020 r. w zakresie rozwiązań dyrektywnalnych. Pamiętać jednak należy, iż będą wymagały one zmian dostosowawczych w zakresie uregulowania przedmiotowych kwestii również w ustawie VAT. Brak przyjęcia stosowanych rozwiązań do dnia 1 stycznia 2020 r. będzie skutkowało możliwością stosowania rozwiązań przewidzianych Dyrektywą 2006/112.

     Przechodząc do generalnego omówienia zmian należy przede wszystkim zwrócić uwagę, na ujednolicenie i uproszczenie zasad w zakresie korzystania z magazynu typu call-off stock, kiedy to dostawca przenosi towary do magazynu będącego w dyspozycji znanego mu nabywcy w innym państwie członkowskim. W dużym uproszczeniu w Polsce, gdzie stosowane jest tego rodzaju uproszczenie przesunięcie towaru do magazynu konsygnacyjnego położonego w Polsce z innego kraju UE nie powoduje powstania obowiązku w podatku VAT. Dopiero w momencie pobrania towaru z magazynu dochodzi do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (z punktu widzenia dostawcy) i wewnątrzwspólnotowego nabycia (z punktu widzenia odbiorcy). Takie rozwiązanie powoduje, że dostawca z innego państwa członkowskiego nie jest obowiązany do rejestracji w Polsce i rozliczania dostawy na zasadach ogólnych dla krajowej dostawy lecz jako WDT we własnym kraju. Procedura ta jednak nie jest jednolita w całej UE, co powoduje, że w krajach, które tego rodzaju uproszczenia nie przewidują (np. Niemcy), po przemieszczeniu towarów do innego państwa członkowskiego i jego odbiorze przez kontrahenta z tego Państwa zachodzi konieczność zarejestrowania się i rozliczenia dostawy na zasadach ogólnych, jak dla krajowej dostawy, z zastosowaniem podatku obowiązującego w państwie członkowskim, w którym towar jest odbierany.

     Kolejne zmiany dotykają dostaw łańcuchowych w najbardziej newralgicznym punkcie tego rodzaju rozliczeń, które powodowały i powodują największe spory z organami podatkowymi, tj. kwestii przypisania danej dostawie transportu i właściwego opodatkowania dokonywanych w łańcuchu dostaw. Generalna zasada przewidywała będzie, iż w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego klienta w łańcuchu, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie do dostawy dokonanej do podmiotu pośredniczącego. Obecne rozwiązania ustawy VAT przewidują, iż przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towaru należy przyporządkować jego dostawie, co jest przedmiotem niekończących się sporów. Po nowelizacji kwestia ta nie powinna budzić już sporów, bowiem nie będzie uzależniona od interpretacji czy uznania organów danych okoliczności lecz od jasnych i precyzyjnych kryteriów.

     W zakresie dokumentacyjnym niezbędnym będzie uzyskanie numeru identyfikacyjnego VAT nabywcy - dotychczas nie stanowiła sama w sobie warunku do skorzystania z ze zwolnienia z opodatkowania oraz konieczność posiadania konkretnych dokumentów potwierdzających dostawę; ustawa VAT dotychczas przewiduje znaczną swobodę dokumentacyjną w wykazywaniu WDT – art. 42 ust. 3 i 11

     Nowelizacja Dyrektywy 2006/112 przewiduje szczegółowe procedury w zakresie stosowania ww. znowelizowanych rozwiązań, które zostaną omówione szczegółowo w kolejnych artykułach.

 

Adrian Kozakiewicz

Radca prawny WA-12458

adrian.kozakiewicz@isp-modzelewski.pl

Skontaktuj się z naszą redakcją