Serwis Doradztwa Podatkowego

Nowelizacja Rozporządzenia Wykonawczego 282/2011 do Dyrektywy VAT, w związku z nowelizacją przepisów w zakresie transgranicznych dostaw towarów

     Rozporządzenie 2018/1912 z dnia 4 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 doprecyzowuje i uszczegóławia rozwiązania wprowadzane projektowaną zmianą Dyrektywy 2006/112. W poprzednim artykule zarysowano zakres zmian, które należy przypomnieć będą dotykały trzech głównych aspektów, tj.

  1. rozwiązań w zakresie korzystania z magazynu typu call-off stock;
  2. transakcje łańcuchowych;
  3. dokumentowania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.

     Zmiany projektowane nowelizacją dyrektywy wejdą w życie 1 stycznia 2020 r. W przeciwieństwie do tych ostatnich, nowelizacja Rozporządzenia Wykonawczego 282/2011 nie będzie wymagała transpozycji do krajowych ustawodawstw państw członkowskich i będą stosowane bezpośrednio. Rozporządzenie będzie precyzowało kwestie dowodowe dokonanych dostaw towarów, określając rodzaj, treść i charakter dokumentów, które pozwalały będą na stosowanie preferencyjnych stawek podatku oraz dokonywania rozliczeń.

     Przede wszystkim wprowadza się domniemanie przetransportowania towarów pomiędzy państwami członkowskimi, które zostało uzależnione od posiadania dokumentów, tj.

  1. posiadania co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów,
  2. które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy

     Dokumentami tymi mogą być:

  1. dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;
  2. polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
  3. dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia;
  4. poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim.

     Dodatkowo dokumentami tymi mogą być pisemne oświadczenie nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów. Takie pisemne oświadczenie powinno określać: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz pozostałej ww. dokumentacji, towarzyszącej dostawom. Istotny nacisk został położony na spójność dokumentacji (niesprzeczność) oraz niezależność (wystawienie) dokumentacji przez inne niż sprzedawca i nabywca podmioty.

     Dodatkowo rozporządzenie określa szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji w przypadku gdy towary są wysyłane lub transportowane w ramach procedury magazynu typu call-off stock do prowadzącego magazyn (w tym innego niż podatnik podmiotu)

     Wobec projektowanych zmian pewnym jest, iż procedury obrotu towarowego z innymi państwami członkowskimi będą wymagały przeorganizowania w mniejszym lub większym stopniu, w zależności od stopnia zaawansowania obecnie obowiązujących procedur.

 

Adrian Kozakiewicz

Radca prawny WA-12458

adrian.kozakiewicz@isp-modzelewski.pl

Skontaktuj się z naszą redakcją