Serwis Doradztwa Podatkowego

Serwis Doradztwa Podatkowego – nr 277 – 8 grudnia 2014 r

 

21. Definicja (pojęcie) budynku mieszkalnego na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „budynku mieszkalnego”. Jednocześnie pojęcie to pojawia się w różnych przepisach tej ustawy. W art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wskazał, że do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej budynku mieszkalnego ma zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 (źródło odpłatne zbycie), a nie przykładowo źródło działalność gospodarcza (co dodatkowo potwierdza treść art. 14 ust. 2c tej ustawy).

Pojęcie budynku mieszkalnego zostało również użyte w art. 21 ust. 1 pkt 43, 93 (dotyczącego zwolnień przedmiotowych). Jak również pojęcie to występuje w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych regulującego zwolnienie na własne cele mieszkaniowe.
Również pojęcie budynku mieszkalnego użyte zostało w art. 22c pkt 2 tej ustawy regulującego kwestie środków trwałych, które nie podlegają amortyzacji czy w art. 22g ust. 10 w zakresie środków trwałych, które mogą podlegać tzw. amortyzacji uproszczonej.

Analogiczny problem dotyczy rozumienia pojęcia „budynku niemieszkalnego”.

Zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych w zakresie rozumienia tych pojęć należy odwołać się w tym przypadku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), zgodnie z którą budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Budynki niemieszkalne są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny.

Przykładowo takie stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 sierpnia 2014 r., znak ILPB2/415-597/14-4/WM.

Podsumowując okoliczność, że w danym budynku znajdują się zarówno lokale użytkowe (niemieszkalne) znajdujące się na parterze oraz lokale mieszkalne znajdujące się pozostałych piętrach nie pozbawia tego budynku statusu budynku mieszkalnego, jeżeli co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W takiej sytuacji budynek wykorzystywany w sposób mieszany, z przeważającym wykorzystaniem do celów mieszkalnych jest objęty wyżej wskazanymi regulacjami.

Problem właściwego zaklasyfikowania budynku dobrze obrazuje interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 18 marca 2014 r. znak IPTPB1/415-753/13-4/AG. Organ uznał, że do przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, w którym powierzchnia mieszkalna wynosi 50,14%, a powierzchnia użytkowa wynosi 49,86%, należy uznać że zastosowanie znajdzie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (budynek ten spełnia definicję budynku mieszkalnego). Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości zabudowanej ww. budynkiem nastąpi po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce jego nabycie, zatem przychód uzyskany ze sprzedaży tej nieruchomości nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Marcin Szymocha
Młodszy konsultant podatkowy
marcin.szymocha@isp-modzelewski.pl
tel. (32) 259 71 50

 

Skontaktuj się z naszą redakcją