Serwis Doradztwa Podatkowego

Serwis Doradztwa Podatkowego – nr 277 – 8 grudnia 2014 r

 
23. Odszkodowanie za szkodę wyrządzoną na mieniu osoby trzeciej jako koszt uzyskania przychodu

Katalog wydatków, które zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych nie podlegają zakwalifikowaniu jako koszty uzyskania przychodów zawiera art. 16 tej ustawy. Stosownie do art. 15 ust. 1, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 16, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w wysokości określonej przez właściwego ministra oraz dodatkowej składki ubezpieczeniowej w razie stwierdzenia pogorszenia warunków pracy. Z kolei w myśl art. 16 ust. 1 pkt 22 z kosztów uzyskania przychodów wyłączone zostały kary umowne i odszkodowania z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Katalog wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodu zawarty w ustawie nie zawiera wydatków stanowiących odszkodowanie za szkodę wyrządzoną przez spółkę na mieniu osoby trzeciej. Jednakże, aby taki wydatek mógł zostać zakwalifikowany jako koszt uzyskania przychodu, niezbędne jest wykazanie przez podatnika iż został on, stosownie do art. 15 ust. 1, poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Do tej kategorii niewątpliwie można zaliczyć wszelkie rekompensaty za szkodę wyrządzoną podczas procesu produkcji, transportu oraz wszelkich innych działań podjętych bezpośrednio z zamiarem uzyskania przychodu z tytułu działania lub zdarzenia, które stało się przyczyną szkody. Ze stanowiska przyjmowanego przez organy podatkowe wynika jednak, iż osoba wyrządzająca szkodę powinna dochować należytą staranność w celu jej uniknięcia. W interpretacji indywidualnej dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 31 marca 2010 r., nr ITPB1/415-17/10/WM wynika, iż „(…) podatnicy nie mogą bezkrytycznie kwalifikować do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków będących następstwem niewłaściwego lub nieracjonalnego działania, bądź też będących następstwem niezachowania przez niego należytej staranności. Ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik i nie ma możliwości przenoszenia tego ryzyka na budżet państwa, poprzez zmniejszenie podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym, dokonując zaliczenia w koszty poniesionych wydatków. Wyjątkiem mogą być jedynie nieprzewidywalne sytuacje, których uniknięcie było niemożliwe, pomimo podjęcia przez podatnika wszelkich koniecznych działań w celu zapobieżenia im, a podatnik wykaże, iż dochował przy tym należytej i wymaganej od niego w danej sytuacji staranności (por. m.in. pismo dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 31 marca 2010 r., nr ITPB1/415-17/10/WM)”.

Bartłomiej Kurant
młodszy konsultant podatkowy
Bartłomiej.kurant@isp-modzelewski.pl
tel. 022 515 30 60 wew. 125

 

Skontaktuj się z naszą redakcją