Serwis Doradztwa Podatkowego

Serwis Doradztwa Podatkowego – nr 439 – 15 stycznia 2018 r

 

 

 

Inform.pl

 

POSTĘPOWANIA KONTROLNE, PODATKOWE I SĄDOWO-ADMINISTRACYJNE: CENTRUM OBSŁUGI ISP. Instytut Studiów Podatkowych, będący spółką doradztwa podatkowego, od ponad 20 lat skutecznie reprezentuje podatników w sporach z organami podatkowymi. Nasz Zespół doświadczonych specjalistów reprezentuje podatników przed organami podatkowymi i organami kontroli skarbowej na każdym stadium postępowań kontrolno – podatkowych a także w postępowaniach sądowo – administracyjnych.

Czytaj więcej >>

 

 

AKTUALNOŚCI PODATKOWE

 

 

Spis treści:

Komentarz nieuczesany: o ustawowym donosicielstwie, czyli jak zlikwidować zawód doradcy podatkowego

PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG

1. Obniżona stawka VAT do wymienionej grupy sprzętu medycznego – Malwina Sik
2. Podstawa opodatkowania przy wniesieniu znaku towarowego w zamian za akcje – Wojciech Safian
3. Czy można ewidencjonować na kasie fiskalnej jednocześnie sprzedaż opodatkowaną VAT z działalności gospodarczej pozarolniczej i sprzedaż z działalności rolniczej tych samych produktów, ale ze stawkami „zw”? – Barbara Głowacka
4. Rynkowa cena towaru w kontekście dochowania należytej staranności na gruncie podatku od towarów i usług – Alan Lipnicki
5. Opodatkowanie VAT usługi wyżywienia uczniów/dzieci, nauczycieli oraz pracowników administracji jednostek oświaty – Kacper Wolak
6. Montaż i wymiana bram garażowych opodatkowania 8% stawka VAT – Wojciech Safian
7. Nieodpłatne świadczenia dla pracowników oddelegowanych a podatek od towarów i usług – dr Joanna Kiszka
8. Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu wpłat dokonywanych przez nabywców lokali na otwarty rachunek powierniczy – Aleksandra Garbarczyk
9. Ewidencja korekt sprzedaży dokonanej przy użyciu kas rejestrujących – Kacper Wolak
10. Zwolnienie od podatku opłat pobieranych z tytułu zapewnienia pobytu dzieciom w przedszkolu i nauczania dzieci w przedszkolu – Wojciech Safian

AKCYZA

11. Odprzedaż paliwa a obowiązki na gruncie podatku akcyzowego – Alan Lipnicki

PODATKI DOCHODOWE

12. Z podatków dochodowych wpływy w 2018 r. nie będą wiele wyższe niż w roku poprzednim – Witold Modzelewski
13. Czy koszty finansowania dłużnego należy określać w podziale na źródła przychodów? – Andrzej Łukiańczuk
14. Zmiana limitu wartości świadczeń – Malwina Sik
15. Korekta kosztów w przypadku otrzymania faktury korygującej – Małgorzata Słomka
16. Zasady tworzenia i funkcjonowania podatkowych grup kapitałowych po zmianach obowiązujących od 1 stycznia 2018 r. – dr Joanna Kiszka
17. Wycofanie nieruchomości mieszkalnej z działalności gospodarczej osoby fizycznej – Barbara Głowacka
18. Czy w przypadku połączenia spółek metodą łączenia udziałów zakończeniu ulega rok podatkowy? – Andrzej Łukiańczuk

INNE PODATKI

19. Skutki podatkowe w zakresie otrzymania spadku przez jednostkę organizacyjną nieposiadającej osobowości prawnej – Aleksandra Garbarczyk

POZOSTAŁE ZAGADNIENIA

20. Obowiązek zgłaszania zmian w zakresie numeru rachunków bankowych podatników – Małgorzata Słomka

O WSPÓŁCZESNOŚCI, HISTORII I DNIACH PRZYSZŁYCH
(Dział publicystyczny)

21. Szkice polsko-rosyjskie: nie można być naraz „rusofobem” i „antykomunistą”

II. AUDYT PODATKOWY

III. INSTRUKCJE PODATKOWE

  1. Wystawianie i ewidencjonowanie faktur VAT w świetle nowych przepisów Kodeksu karnego, czyli co zrobić, aby nie popełnić nowych przestępstw fakturowych.

 

IV. PROMOCJE WYDAWNICZE

 

V. SATYRYCZNY KOMENTARZ TYGODNIA

 

Kontakt z Redakcją

W przypadku Państwa zainteresowania usługami doradztwa podatkowego uprzejmie prosimy o kontakt z Panem Mariuszem Uniskiem – Dyrektorem Generalnym ds. Doradztwa Podatkowego (tel. 22 517 30 94, mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl).
W przypadku Państwa zainteresowania usługami w zakresie obsługi postępowań uprzejmie prosimy o kontakt z Panem Jackiem Aninowskim – Dyrektorem Generalnym ds. Obsługi Postępowań (tel. 22 517 30 60, jacek.aninowski@isp-modzelewski.pl).

 

 

Pejzaż na 15 stycznia 2018 r.

 

 

 

 

Komentarz nieuczesany: o ustawowym donosicielstwie, czyli jak zlikwidować zawód doradcy podatkowego

Jak wiemy trwają intensywne prace nad tym, aby doradcy podatkowi donosili na swoich klientów: od ponad dwudziestu lat obowiązuje ich nakaz zrealizowania tajemnicy zawodowej, z której można ich zwolnić tylko sąd karny i to w ściśle określonych przypadkach. Teraz będzie odwrotnie: to doradca będzie musiał sam donosić na swoich klientów. W dodatku nie wiadomo, co kryje się pod pojęciem „schematów optymalizacyjnych”. Bo jest to co najmniej pięć przypadków:

  • doradca sam wymyśla i oferuje przysłowiowe „spółki cypryjskie”, czyli patent na ryzykowne obniżenie lub eliminację opodatkowania,
  • doradca tylko uczestniczy w realizacji tego pomysłu, który jednak wymyślił lub stosuje kontrahent z własnej inicjatywy,
  • doradca w czasie obsługi sporu (postępowania podatkowego, postępowania sądowo administracyjnego), który dotyczy innego zagadnienia, dowiedział się, że obsługiwany podmiot stosuje tego rodzaju wynalazki,
  • doradca w toku prowadzenia ksiąg i ewidencji podatkowych obsługuje księgowo tego rodzaju operacje,
  • doradca po prostu dowiedział się o tego rodzaju działaniach, lecz w nich bezpośrednio nie uczestniczy.
  • Jeżeli we wszystkich powyższych przypadkach będzie na nich ciążył obowiązek zawiadomienia organów skarbowych o tego rodzaju działaniach, to będzie to zakończeniem misji tego zawodu jako zawodu zaufania publicznego, a zapowiadana przez jednego z urzędników resortu finansów nowa „ustawa o zawodzie doradcy podatkowego” będzie równocześnie jego likwidacją, bo nikt zdrowy na umyśle nie przyjdzie do donosiciela ze swoimi problemami.

Nikt nie sprecyzował również, co ma być przedmiotem owego donosu. Tu też można dostrzec co najmniej kilka możliwych wariantów:

  • legalna i rzeczywista operacja, głownie motywowana uzyskaniem korzyści podatkowej, której wszystkie (bez wyjątku) elementy nie są działaniem pozornym lub fikcyjnym (tu można odwołać się do definicji obejścia prawa z Ordynacji podatkowej),
  • operacja częściowo  pozorna, gdzie części jej elementów tworzą papierowe „transakcje” lub również „papierowe” firmy, które przy pomocy fikcji tworzą równie fikcyjne korzyści podatkowe,
  • operacje całkowicie fikcyjne, gdzie nie ma ani towarów ani usługi, która jest „przedmiotem” – są tylko fikcyjne umowy i fałszywe dokumenty, zwłaszcza faktury, które jakoby dają korzyści podatkowe.

Jeżeli ów obowiązek donoszenia będzie dotyczył tylko pierwszego przypadku, to można machnąć ręką i nie przejmować się tym w ogóle. Dlaczego? Bo takich przypadków jest obiektywnie bardzo mało, czego najlepszym dowodem jest śladowa ilość postępowań w tej sprawie prowadzonych na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej (jest ich ponoć trzy po półtora roku obowiązywania tych przepisów). Jest również rzeczą oczywistą, że takich „wynalazków” będzie naprawdę niewiele, bo ukształtowanie rzeczywistości w ten sposób, aby uzyskać taką korzyść „w sposób sztuczny”, a w dodatku ta  korzyść jest „niezgodna z celem ustawy podatkowej”, jest bardzo trudne.

Absolutna większość „wynalazków optymalizacyjnych” nie ma z tym nic wspólnego i mieści się w głównie w przypadku wymienionym w pkt b). Bez fikcji ani rusz: czytając „ostrzeżenia” resortu finansów na ten temat można przyjąć, że również w tej sposób pojmuje te działania resort. Np. fikcyjna siedziba spółki nie jest żadną „optymalizacją”, lecz zwykłym szwindlem, a nawet pospolitym przestępstwem. Podobnie w przypadku c), gdzie całość „operacji” jest tylko tworzeniem fałszywych dokumentów oraz fałszywych ksiąg.

Jeżeli doradcy będą uczciwie donosili na ten temat , to podstawowe znaczenie będzie mieć ustalenie, w jakiej roli uczestniczyli w tych działaniach. I tu wracamy do początku naszych rozważań: czy doradcy podatkowi będą musieli donosić o tych operacjach niezależnie od tego, w jakiej roli uczestniczą w ich realizacji? Jeżeli występują w pierwszych dwóch rolach (oferenta albo wykonawcy tych operacji), to jeszcze jestem w stanie zrozumieć sens tego pomysłu, gdy dotyczyłoby operacji wymienionych w pkt a). Jeżeli doradcy podatkowi podejmować się będą działania wymienione w pkt b) i c), czyli będą organizować albo realizować fikcyjne transakcje, to w istocie uczestniczą w przestępstwie, czyli sprzeniewierzają się swoim obowiązkom oraz złożonemu ślubowaniu. Powinni być skazani za popełnianie nie tylko przestępstw skarbowych, lecz również pospolitych, a zwłaszcza oszustwa w rozumieniu art. 286 KK, działania w zorganizowanej grupie przestępczej (art. 258 KK) lub prania brudnych pieniędzy (art. 299). Jeżeli czyny te były popełnione od marca 2017 r., to ów donos będzie jednocześnie zawiadomieniem o popełnieniu przestępstw przeciwko dokumentom, a zwłaszcza art. 270a lub 271a KK, ponieważ niezbędnym elementem w większości „operacji optymalizacyjnych” wymienionych w pkt b) lub c) są przecież sfałszowane faktury.

Co jednak oznacza praktycznie wprowadzenie tego rodzaju obowiązku? Odpowiedź jest dość prosta: ci, którzy oferują lub uczestniczą w realizacji tego rodzaju operacji, raczej nie wykonają tego obowiązku, bo będzie to dla nich samobójstwem. Czyli władza zapozna się z nielicznymi donosami dotyczącymi operacji wymienionych w pkt a), a cała sprawa zakończy się totalną klapą.

Jeżeli ustawodawca wpadnie na pomysł, aby obowiązek donoszenia ciążył na doradcach w pozostałych przypadkach (pkt 3, 4, 5), to faktycznie będzie to oznaczać wprowadzenie nakazu zawiadomienia o popełnionym przestępstwie: jak zwał, tak zwał, ale skutek będzie ten sam. Nikt o zdrowych zmysłach nie będzie korzystać z usług doradców podatkowych, a większość tej działalności przeniesie się do podziemia albo… za granicą. Biorąc pod uwagę, że przepisy te tworzą ludzie wywodzący się z „międzynarodowego” biznesu podatkowego, być może o to naprawdę tu idzie.

Witold Modzelewski
Profesor Uniwersytetu Warszawskiego
Instytut Studiów Podatkowych    

reklama szkolenia

 


 

                       
List do Delegatów na VII Zjazd Krajowej Izby Doradców Podatkowych

Szanowne Koleżanki i Koledzy,

Już oficjalnie wiadomo, że ma powstać nowa ustawa „o zawodzie doradcy podatkowego” (co znamienne: nie „o doradztwie podatkowym”), która ma nie tylko faktycznie uchylić nakaz zachowania tajemnicy zawodowej, lecz równie przekształcić ten zawód w donosicieli zawiadamiających urzędy skarbowe o jakichś „schematach optymalizacyjnych”, w których uczestniczą ich klienci. Ogólnikowa definicja owych „schematów” oraz równie niejasna definicja „uczestnictwa” doradcy podatkowego w tychże operacjach, muszą budzić najgłębszy niepokój. Jeżeli pomysły te zostaną zrealizowane, to podmioty prowadzące ewidencje podatkowe będą musiały donosić o tych operacjach, bo „uczestniczą” w ich realizacji. Oznacza to koniec zawodu doradcy podatkowego jako wolnego zawodu zaufania publicznego, do którego nie będzie mieć zastosowania art. 17 Konstytucji RP, czyli również koniec Krajowej Izby Doradców Podatkowych, której członkami obowiązkowo są wszyscy doradcy podatkowi. Przypomnę, że tylko wolne zawody zaufania publicznego muszą mieć powołany ustawą obowiązkowy samorząd zawodowy, który sprawuje pieczę nad wykonywaniem tych zawodów w interesie publicznym i w celu jego ochrony.

Oczywiście ci nowi doradcy – donosiciele będą mogli stworzyć dobrowolny samorząd o charakterze gospodarczym na podstawie przepisów o samorządzie gospodarczym. Oznacza to, że VII Zjazd faktycznie będzie już ostatnim zjazdem naszej Izby, która zakończy swoją historię.
Stanowić to będzie kontynuację „deregulacji” naszego zawodu, która nastąpiła przed ponad pięciu laty wpisując się w ten zły – nie tylko dla naszego zawodu, ale również dla podatników – scenariusz destrukcji. Nieudolność ówczesnej reprezentacji naszej Izby, która mimo zamachu na podstawę prawa doradców podatkowych, nie zwołała nadzwyczajnego zjazdu, graniczyła ze świadomym  działaniem na szkodę Jej członków. Nie musieliśmy przegrać tamtej batalii, więc wyciągnijmy z niej naukę – nie musimy przegrać obecnej.

Obecny VII Zjazd Izby musi zająć jednoznaczne stanowisko w sprawie projektowanej nowej ustawy „o zawodzie doradcy podatkowego”, gdyż łatwo przewidywać jaka będzie jej rola: ma ona zdegradować polskich doradców podatkowych do roli donosicieli, którzy będą dla swoich klientów po prostu groźni. Natomiast nie będą objęte nowymi rygorami firmy oraz osoby, które będą wykonywać te czynności doradztwa podatkowego z zagranicy, bo w przypadku importu tych usług obowiązek poinformowania o „schematach optymalizacyjnych” może ciążyć wyłącznie na usługobiorcach, a nie na usługodawcach.

 

Obecny Zjazd może wybrać organy Izby zdolne do obrony interesów naszego zawodu, które mają szansę przeciwstawić się tym pomysłom. Muszą reprezentować ogół członków naszej Izby, a nie tylko kilku firm, które chcą zawłaszczyć Jej organy, podobnie jak to miało miejsce w czasie wyborów delegatów na Zjazd w Mazowieckim Oddziale Izby. W wyniku sztuczek wyborczych 80 procent doradców największego Oddziału Izby nie ma swoich przedstawicieli na zjeździe, co osłabia jego reprezentatywność oraz ograniczy legitymację nowych władz Izby.

Życząc Delegatom owocnych obrad wyrażam nadzieję, że Zjazd zajmie w tej sprawie jednoznaczne stanowisko. W waszych rękach Szanowni Delegaci jest przyszłość naszego zawodu, gdyż projektowana ustawa „o zawodzie doradcy podatkowego” faktycznie doprowadzi do likwidacji naszego zawodu oraz naszej Izby.
Witold Modzelewski
Przewodniczący KRDP w latach 2002-2007

 

Skontaktuj się z naszą redakcją