Serwis Doradztwa Podatkowego

Serwis Doradztwa Podatkowego – nr 449 – 26 marca 2018 r

 

 

 

Konferencje ISP

 

 

POSTĘPOWANIA KONTROLNE, PODATKOWE I SĄDOWO-ADMINISTRACYJNE: CENTRUM OBSŁUGI ISP. Instytut Studiów Podatkowych, będący spółką doradztwa podatkowego, od ponad 20 lat skutecznie reprezentuje podatników w sporach z organami podatkowymi. Nasz Zespół doświadczonych specjalistów reprezentuje podatników przed organami podatkowymi i organami kontroli skarbowej na każdym stadium postępowań kontrolno – podatkowych a także w postępowaniach sądowo – administracyjnych.

Czytaj więcej >>

 

 

AKTUALNOŚCI PODATKOWE

 

 

Spis treści:

Komentarz nieuczesany: czy podatnik może wystawić fakturę korygującą i notę korygującą w trakcie postępowania podatkowego, kontroli podatkowej albo celno-skarbowej?

PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG

1. Sprzedaż egzekucyjna nieruchomości należącej do wykreślonego podatnika a VAT – Maciej Jendraszczyk
2. Jaki adres podać na fakturze? – Wojciech Safian
3. Sprzedaż udziałów na gruncie podatku od towarów i usług – Agata Strocka
4. Jakiej stawce VAT podlega wyposażenie wyrobu medycznego w postaci oprawek do okularów korekcyjnych? – dr Joanna Kiszka
5. Kurs waluty a import usług – Barbara Głowacka
6. Sprzedaż budynku wraz z działką należących do Gminnej Spółdzielni a podatek od towarów i usług – Aleksandra Garbarczyk

PODATKI DOCHODOWE

7. Jak podzielić koszty wspólne inwestycji? – Andrzej Łukiańczuk
8. Czy przejęcie przez spółkę dominującą spółki spoza podatkowej grupy kapitałowej spowoduje utratę statusu podatkowej grupy kapitałowej? – Maciej Jendraszczyk
9. Koszty finansowane z przychodów zwolnionych – Małgorzata Słomka
10. Kara umowna a koszt uzyskania przychodów – Barbara Głowacka
11. Za jaki okres należy sporządzić dokumentację cen transferowych w przypadku umowy pożyczki? – Wojciech Safian
12. Kiedy zaliczyć do kosztów podatkowych nieumorzoną część wartości początkowej wywłaszczonego środka trwałego? – Andrzej Łukiańczuk
13. Opodatkowanie wygranych w konkursach – czym jest konkurs? – Małgorzata Słomka
14. Nieodpłatne przeniesienie własności akcji przez powiernika na rzecz powierzającego na podstawie umowy powierniczej – skutki w PIT – Maciej Jendraszczyk

INNE PODATKI

15. Przewody telekomunikacyjne a podatek od nieruchomości – Agata Strocka

POZOSTAŁE ZAGADNIENIA

16. Kiedy organ upoważniony jest do odmowy wydania interpretacji indywidualnej? – dr Joanna Kiszka
17. Możliwość modyfikacji wynagrodzenia ryczałtowego – Mikołaj Stelmach
18. Współdziałanie w grupie przestępczej może rozszerzać formy zjawiskowe przestępstw stypizowanych w kodeksie karno skarbowym także na niepodatników – Alan Lipnicki

O WSPÓŁCZESNOŚCI, HISTORII I DNIACH PRZYSZŁYCH
(Dział publicystyczny)

19. Szkice polsko-rosyjskie: Putin znów wygrał wybory w Rosji (i nie tylko)

 

II. AUDYT PODATKOWY

III. INSTRUKCJE PODATKOWE

  1. Wystawianie i ewidencjonowanie faktur VAT w świetle nowych przepisów Kodeksu karnego, czyli co zrobić, aby nie popełnić nowych przestępstw fakturowych.

 

IV. PROMOCJE WYDAWNICZE

V. SATYRYCZNY KOMENTARZ TYGODNIA

 

Kontakt z Redakcją

W przypadku Państwa zainteresowania usługami doradztwa podatkowego uprzejmie prosimy o kontakt z Panem Mariuszem Uniskiem – Dyrektorem Generalnym ds. Doradztwa Podatkowego (tel. 22 517 30 94, mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl).
W przypadku Państwa zainteresowania usługami w zakresie obsługi postępowań uprzejmie prosimy o kontakt z Panem Jackiem Aninowskim – Dyrektorem Generalnym ds. Obsługi Postępowań (tel. 22 517 30 60, jacek.aninowski@isp-modzelewski.pl).

 

 

 

Pejzaż na 26 marca 2018 r.

 

 

 

 

Komentarz nieuczesany: czy podatnik może wystawić fakturę korygującą i notę korygującą w trakcie postępowania podatkowego, kontroli podatkowej albo celno-skarbowej?

Na postawione w tytule pytanie odpowiedź jest dla każdego księgowego oczywista: nie tylko może ale nawet musi. Wystawienie tych dokumentów jest obowiązkowe, wynika wprost z przepisów ustawy o VAT (art. 106d i 106e). Treść tych przepisów jest jednoznaczna, zgodna z prawem UE i nie powinna budzić wątpliwości. Tych obowiązków podatnika nie może „zawieszać” żadna procedura jurysdykcyjna prowadzona przez organy administracji rządowej, gdyż wynikają one z przepisu ustawy (ex lege).

Skąd wziął się ten problem? Ano z ustnego uzasadnienia wyroku wydanego przez jeden z sądów administracyjnych. Stan faktyczny był dość banalny: podatnik nabył towar, zużył go, lecz na fakturze podano inną nazwę zużytego towaru. Czy błąd był świadomym działaniem wystawcy faktury, czy wynikał z niedbalstwa lub niewiedzy – nie ma to chyba znaczenia. Ani wystawca, ani nabywca nie poprawili tej faktury przy pomocy faktury korygującej albo noty korygującej. W decyzji jednak stwierdzono brak prawa do odliczenia na podstawie… art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT, czyli twierdząc, że faktura ta – co szczególnie szokujące – stwierdza czynność, która „nie miała miejsca”. Odnosząc się do argumentu, że wada dokumentu powinna być usunięta przy pomocy faktury korygującej lub noty korygującej, padło właśnie stwierdzenie, że nie wystawiono tych dokumentów do czasu rozpoczęcia kontroli, a tylko wtedy byłoby to skuteczne.

Nie można zgodzić się z tym poglądem, gdyż jest jednoznacznie sprzeczny w prawem. Wystawianie faktur korygujących i not korygujących jest ustawowym obowiązkiem (a nie prawem). Jeżeli on powstał, podatnik (dostawca albo nabywca) musi go wykonać, a brak jego wykonania jest deliktem karnoskarbowym. Żaden przepis nie „zawiesza” tego obowiązku w trakcie postępowania podatkowego, kontroli podatkowej ani celno-skarbowej. Być może pomylono tu „korektę faktury” z „korektą deklaracji”, której co do zasady nie można złożyć w trakcie kontroli (są już wyjątki) w stosunku do okresu kontrolnego. Podatnik nie tylko może, ale wprost jest obowiązany wystawić faktury korygujące, gdy zaistniały przesłanki tego obowiązku: dokument ten jest ważny i musi być uwzględniony jako dowód w postępowaniu podatkowym i kontrolnym.

Należy zwrócić uwagę, że jeśli te dokumenty korygują dane faktury co do przedmiotu opodatkowania, to wywołują swoisty skutek wsteczny i nie wymagają zmiany korekty deklaracji.

Jeżeli wystawiono fakturę, która potwierdza faktycznie wykonaną czynność, lecz podano błędną nazwę przedmiotu czynności (przysłowiowa „zupa grzybowa” w miejsce „zupy grochowej”), czynność faktycznie miała miejsce, służyła dostawie (świadczeniu usługi) dającej prawo do odliczenia, to nie rozpędzajmy się w stosowaniu przepisów zakazujących prawa do odliczenia, a zwłaszcza art. 86 ust. 3a pkt 4 ustawy o VAT, bo to absurd. Przecież wadliwa nazwa przedmiotu czynności jest zjawiskiem wręcz masowym. W przemyśle faktury często nie zawierają nawet określenia słownego przedmiotu dostawy, tylko pozycję zamówienia (nazwa techniczna jest zbyt długa). A gdy podano błędnie np. pozycję 287 zamiast 289 typoszeregu, to nabywca nie ma prawa do odliczenia? Nonsens. Być może podatek ten (nie tylko ten) jest zbyt skomplikowany, ale wiedza na jego temat nie jest czymś tajemnym. Co jest ustawową przesłanką prawa do odliczenia? Jest nią fakt nabycia konkretnego towaru (usługi), który ma być wykorzystany do czynności dającej prawo do odliczenia. To jest sfera faktów, czyli przesłanka materialna.  Musi być również wystawiona faktura, jeżeli podatnikiem z tytułu tego zakupu był dostawca albo usługodawca. Czy błąd w nazwie przedmiotu czynności (nieważne czy zawiniony, czy też niezawiniony) oznacza, że faktura jest „niezgodna z rzeczywistością” w rozumieniu tego przepisu, czy też jest to czynność, która „nie miała miejsca”? Toć to nie tylko zwykłe bezprawie, ale wręcz absurd.

Skąd biorą się tego rodzaju poglądy, które można jeszcze od biedy zrozumieć w przypadku nastawionych profiskalnie organów podatkowych, lecz zupełnie nie pasują do wymiaru sprawiedliwości, zobowiązanego – przynajmniej w założeniu – do racjonalnej refleksji? Sądzę, że problem bierze się ze swoistego podziału ról w procedurze sądowo-administracyjnej. Sądy pierwszej instancji z zasady afirmują to, co robią organy podatkowe, traktując swoją rolę jako swoistą trzecią instancję skarbową. Od „miejscowej” izby administracji skarbowej do równie „miejscowego” sądu jest tylko jeden krok, a wielu sędziów wywodzi się z aparatu skarbowego. Nawet gdy w odpowiedzi na skargę organ twierdzi, że ten sam stan faktyczny „nie miał miejsca”, jako że równocześnie był „sztuczny” oraz jednocześnie „nieuzasadniony ekonomicznie”, zarzut wadliwego ustalenia stanu faktycznego okazuje się „bezpodstawnym”. Natomiast sąd drugiej instancji, rozpatrujący skargi kasacyjne, zajmuje się recenzowaniem skarg, a nie zaskarżonym wyrokiem. Jest to swoista zgaduj-zgadula: nie wiadomo, dlaczego w jakimś przepisie będącym podstawą kasacji sąd dostrzega „zasadność” a innym razem „bezzasadność” skargi. Ten sam przepis w identycznych stanach faktycznych może być całkowicie rozbieżnie interpretowany i skarżący musi trafić w „podzielany przez tutejszy sąd pogląd”, który jest jednym z wielu możliwych poglądów. Co to ma wspólnego z stosowaniem prawa w tak złożonej dziedzinie jak podatki? To przepisy stosowane bezpośrednio przez obywateli, którzy nie są w stanie przewidzieć jaki pogląd na ich temat będzie mieć sąd za 10 lat. Tu zasadą musi być szacunek do poglądu prawnego obywatela, jeżeli został on sformułowany w dobrej wierze.  

Witold Modzelewski
Profesor Uniwersytetu Warszawskiego
Instytut Studiów Podatkowych

 

reklama szkolenia

 

Skontaktuj się z naszą redakcją