Serwis Doradztwa Podatkowego

Wydatek na zakwaterowanie pracownika jako koszt pracodawcy

     Ustawodawca, w art. 15 ust. 4g ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (odpowiednio art. 22 ust. 6ba ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.), wprost przewidział, iż koszty związane z zatrudnieniem pracowników stanowią koszt pracodawcy.

     W myśl przywołanego przepisu, należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy, z zastrzeżeniem ust. 4ga, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57. Natomiast art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. stanowi, iż za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń w tym wynagrodzenie zasadnicze, różnego rodzaju dodatki wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, jak również wartość innych świadczeń nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych.

     Z powyższego przepisu wynika, iż pracodawca uprawniony jest do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszystkich świadczeń wypłacanych na rzecz pracowników, a w szczególności wynagrodzenia zasadniczego, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe oraz wszelkich dodatków, nagród oraz premii. W tym zakresie należy wskazać, że gdy pracodawca udostępnia mieszkanie swoim pracownikom, na wyraźnej podstawie wynikającej z przepisów prawa pracy (umowy o pracę, regulaminu wynagradzania lub innych), to tego rodzaju wydatek może stanowić koszt podatkowy tego pracodawcy. Jeżeli przyznanie pracownikowi możliwości korzystania z mieszkania stanowi element kalkulacyjny wynagrodzenia, to tego rodzaju świadczenie jako część wynagrodzenia pracownika może stanowić koszt uzyskania przychodów pracodawcy.

     Jeżeli jednak pracodawca udostępnia mieszkanie bez wyraźnej podstawy prawnej wynikającej z regulacji prawa pracy (umowy, regulaminu), to w takim przypadku tego rodzaju wydatek może być kwestionowany jako koszt podatkowy. Można bowiem wskazywać, że wydatek taki jest ponoszony w celu realizacji osobistego interesu pracownika, a nie pracodawcy, co wskazuje na brak jego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą – realizacją celów gospodarczych pracodawcy.

     Reasumując, wydatek ponoszony na wynajęcie i wyposażenie mieszkania, które jest następnie udostępniane pracownikom, może stanowić koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 4g ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (odpowiednio art. 22 ust. 6ba ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.). Istotne jest przy tym, aby obowiązek przedmiotowego świadczenia wynikał wprost z aktów prawa pracy (np. umowa, wewnętrzny regulamin).

 

Małgorzata Słomka

doradca podatkowy nr 09900

malgorzata.slomka@isp-modzelewski.pl

tel. 22 517 30 64

Skontaktuj się z naszą redakcją