Artykuł

Zmiany w opodatkowaniu przychodów z budynków podatkiem dochodowym od osób fizycznych

Mocą ustawy z 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ustalone zostało nowe brzmienie art.30g ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa”) obowiązujące od 1 stycznia 2019 r.

 

Od 1 stycznia 2019 r. opodatkowaniem podatkiem od przychodów z budynków objęte zostały co do zasady, wszystkie budynki (mieszkalne i niemieszkalne) położone na terytorium Polski. Podatek będzie płacony od tych środków trwałych w postaci budynków, które generują przychody z umów najmu (dzierżawy itp.) zawieranych poza działalnością gospodarczą, czyli z tzw. najmu prywatnego. Jeżeli przy tym tylko część budynku będzie oddana do używania na podstawie umowy najmu, wówczas podatek od przychodów należny będzie od tej części, która została wynajęta. Z zakresu tego podatku zostały natomiast wyłączone budynki mieszkalne, oddane do używania w ramach realizacji programów rządowych i samorządowych dotyczących budownictwa społecznego, pod warunkiem, iż takie zwolnienie będzie stanowiło rekompensatę spełniającą warunki określone w decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym.

Na mocy powołanej na wstępie nowelizacji zmodyfikowany został również sposób stosowania limitu 10 mln zł, poniżej którego nieruchomości nie są objęte podatkiem od przychodów z budynków i która to wartość stanowi swoistą kwotę wolną. Kwota ta przypada od 1 stycznia 2019 r. na podatnika bez względu na ilość i wartość posiadanych przez niego budynków. Jednocześnie w przypadku podmiotów powiązanych kapitałowo kwota 10 mln zł dzielona jest na te podmioty w proporcji, w jakiej przychód z budynku podatnika pozostaje w ogólnej kwocie przychodów wszystkich podmiotów powiązanych.

Celem wskazanego rozwiązania ma być przeciwdziałanie ewentualnemu przenoszeniu własności (współwłasności) budynków pomiędzy podmiotami powiązanymi w celu uniknięcia opodatkowania podatkiem minimalnym. Podobną funkcję spełniać ma wprowadzenie w ust. 18 art.30g ustawy tzw. klauzuli TAAR („targeted anti-avoidance rule” czyli ukierunkowanej klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania), zgodnie z którą regulacje dotyczące omawianego podatku (ust. 1-17 art. 30g) mają znajdować zastosowanie także w przypadku, gdy podatnik bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych przeniesie w całości lub w części własność lub współwłasność budynku (albo odda do używania w ramach umowy leasingu) w celu uniknięcia podatku od przychodów z budynków (w zakresie, w jakim zastosowanie znajdzie ta klauzula budynku lub ich części nie będą podlegały opodatkowaniu u podmiotu, który je nabył od podatnika.

Z drugiej strony w ustawie nowelizującej przewidziano zwrot podatku na wniosek podatnika dokonywany, o ile kwota podatku od przychodów z budynków nie została odliczona od podatku obliczonego zgodnie z art. 27 lub art. 30c ustawy w zeznaniu podatkowym za rok podatkowy, a także pod warunkiem, że organ podatkowy nie stwierdzi nieprawidłowości w wysokości zobowiązania podatkowego lub straty wykazanej w zeznaniu rocznym oraz w wysokości podatku od przychodów z budynków. Weryfikacji ze strony organu będzie podlegać w szczególności to czy koszty finansowania dłużnego związane z nabyciem lub wytworzeniem budynku, jak również inne przychody i koszty zostały ustalone na warunkach rynkowych.

Jednakże nawet, gdy organ podatkowy określi zobowiązanie podatkowe lub wysokość straty w innej wysokości niż wynikająca ze złożonego przez podatnika zeznania podatkowego, zgodnie z art.30g ust. 16 podatnikowi przysługiwać będzie prawo do zwrotu w wysokości:

  • różnicy pomiędzy kwotą zapłaconego i nieodliczonego podatku od przychodów z budynków a kwotą podatku określoną przez organ podatkowy zgodnie z zasadami ogólnymi – w przypadku określenia przez organ podatkowy zobowiązania podatkowego, albo
  • zapłaconego i nieodliczonego podatku od przychodów z budynków – w przypadku określenia przez organ podatkowy straty.

Powyższe zasady zwrotu ustalone w art. 30g ust.15 i ust.16 - zgodnie z art. 4 ustawy nowelizującej - mają zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2018 r.

Należy podkreślić, że na podstawie nowego ust. 3d dodanego do art. 45 ustawy podatnicy obowiązani do zapłaty podatku od przychodów z budynków powinni w zeznaniu podatkowym, wykazać środki trwałe, których wartość początkowa jest uwzględniana przy ustalaniu podstawy opodatkowania przedmiotowym podatkiem, kwotę należnego i zapłaconego podatku od przychodów z budynków oraz kwotę dokonanych odliczeń zgodnie z art. 30g ustawy.

 

dr Joanna Kiszka

joanna.kiszka@isp-modzelewski.pl

tel. (32) 259 71 50

Skontaktuj się z naszą redakcją