Czy budowla niewykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości?

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: „ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r.”) wszystkie budynki, budowle i grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkami przewidzianymi w art. 1a ust. 2a ustawy, są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Czy zatem na gruncie powołanej definicji plac utwardzony płytami betonowymi, stanowiący bez wątpienia budowlę, może być uznany za budowlę związaną z działalnością gospodarczą jeśli do prowadzenia działalności nie jest wykorzystywany? Powyższa wątpliwość została prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem NSA z dnia 25 marca 2025r. (III FSK 1669/23), oddalającym skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gliwicach z dnia 1 sierpnia 2023 r. (I SA/Gl 423/23).

Tym samym Sądy obu instancji zaakceptowały stanowisko wyrażone w interpretacji indywidualnej wydanej przez Wójta Gminy. Organ ten nie zgodził się z oceną przyjętą przez Spółkę, która wnioskując o wydanie interpretacji dążyła do potwierdzenia, że ponieważ sam fakt posiadania budowli przez przedsiębiorcę nie stanowi o jej związaniu z prowadzeniem działalności gospodarczej, zatem jeśli budowla nigdy nie była (i nie jest) wykorzystywana na potrzeby związane z prowadzeniem działalności gospodarczej zarówno przez samą Spółkę jak i za jej zgodą przez osoby trzecie, Spółka nie uzyskiwała też żadnych korzyści związanych z własnością budowli, która nie była i nie jest ujęta w ewidencji środków trwałych tejże Spółki, to przedmiotowa budowla nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Organ interpretacyjny uznał, że fakt niewpisania przedmiotu opodatkowania do ewidencji środków trwałych, niedokonywanie odpisów amortyzacyjnych, a także brak zaliczenia kosztów nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów pozostaje bez wpływu na status nieruchomości. Zdaniem Organu bez znaczenia dla oceny prawidłowości zastosowanej stawki opodatkowania podatkiem od nieruchomości jest również to, że nieruchomość nie stanowiła źródła zysku. Podatek od nieruchomości jest bowiem ze swej istoty podatkiem majątkowym, czyli zależnym tylko od faktu posiadania nieruchomości, a nie od tego, czy nieruchomość przynosi dochody (lub straty).

WSA w Gliwicach, do którego Spółka zaskarżyła powołaną interpretację, oddalając skargę przyznał rację organowi, a NSA – jak wskazano na wstępie – również potwierdził, że utwardzony plac stanowi budowlę związaną z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Uzasadniając wyrok z dnia 25 marca 2025r. NSA nawiązał do wyroku Trybunału Konstytucyjnego (TK) z dnia 12 grudnia 2017 r. (SK 13/15), w którym Trybunał stwierdził, że art. 1a ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. rozumiany w ten sposób, że wystarczającą przesłanką zakwalifikowania gruntu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości do kategorii gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jest prowadzenie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną będącą jego współposiadaczem, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 84 w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. NSA wskazał też na wyrok TK z 24 lutego 2021 r. (SK 39/19), w którym Trybunał wyraził pogląd, że niezgodne z art. 64 ust. 1 oraz z art. 31 ust. 3 i art. 84 Konstytucji RP jest opodatkowanie wyższą stawką podatku od nieruchomości gruntów, budynków i budowli – niewykorzystywanych i niemogących być potencjalnie wykorzystywanymi do prowadzenia działalności gospodarczej – wyłącznie ze względu na posiadanie ich przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą.

Niemniej jednak NSA odnotował, że w rozpatrywanej sprawie podatnik nie prowadzi żadnej innej działalności poza działalnością gospodarczą, a zatem zakup nieruchomości nie mógł służyć celowi innemu niż aktywność gospodarcza. Zdaniem NSA nic też nie wskazuje na to, że podatnik nie może wykorzystywać nieruchomości w działalności gospodarczej. Skoro bowiem w świetle odpisu KRS Spółki do przedmiotu jej działalności należy wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi, to brak jest przesłanek, by uznać, że Spółka ta nie może wykorzystywać nieruchomości w działalności gospodarczej, nawet, gdy budowla w postaci placu utwardzonego płytami betonowymi znajduje się w odległości 30 km od siedziby Spółki. Jak to ujął NSA „odległość od miejsca prowadzenia działalności przestaje w tej sytuacji mieć znaczenie”.

Tym samym zarówno WSA w Gliwicach jak i NSA uznały, że nawet jeśli majątek nie jest wykorzystywany przez przedsiębiorcę w toku działalności gospodarczej i tak podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Wróć do spisu treści serwisu