Opublikowano

Strategia podatkowa

Uwagi wstępne.

 

W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia 2021 r. obowiązek podawania do publicznej wiadomości sporządzonej informacji o realizowanej strategii podatkowej za rok podatkowy.
Ustawa nowelizująca nie przewidywała w tym zakresie szczególnych regulacji przejściowych, stąd – zgodnie z poglądem wyrażanym przez Ministerstwo Finansów – podatnicy są zobowiązani do sporządzenia i opublikowania informacji o strategii już za rok 2020, w terminie do 31 grudnia 2021 r.
Abstrahując od poprawności powyższego poglądu prawnego, w praktyce większość podmiotów zobowiązanych planuje realizację tego obowiązku, zgodnie z poglądem MF. Niniejsza informacja stanowi próbę wskazania kluczowych zagadnień związanych z opracowaniem i opublikowaniem informacji o realizowanej strategii podatkowej za rok podatkowy kończący się w 2020 r.

 

Informacja o strategii podatkowej – zakres podmiotowy.

 

Obowiązek prawny sporządzenia i podawania do publicznej wiadomości informacji o realizowanej strategii podatkowej za rok podatkowy dotyczy:

1) podatkowych grup kapitałowych, bez względu na wysokość osiągniętych przychodów;
2) podatników innych niż podatkowe grupy kapitałowe, u których wartość przychodu uzyskana w roku podatkowym, za który jest publikowana, przekroczyła równowartość 50 mln euro (przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym roku kalendarzowego poprzedzającego rok podania indywidualnych danych podatników do publicznej wiadomości).


Jest to zakres podmiotowy podatników tożsamy (za wyjątkiem spółek nieruchomościowych) z zakresem podmiotów, których dane dotyczące opodatkowania CIT publikowane są do publicznej wiadomości przez Ministra Finansów na podstawie art. 27b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Podanie do publicznej wiadomości indywidualnych danych podatników obejmuje informacje o wysokości:
a) osiągniętego przychodu,
b) poniesionych kosztów uzyskania przychodów,
c) osiągniętego dochodu albo poniesionej straty,
d) podstawy opodatkowania,
e) kwoty należnego podatku.

Zob.: https://www.gov.pl/web/finanse/indywidualne-dane-podatnikow-cit

 

Strategia podatkowa – zakres przedmiotowy.


Pojęcie „strategii podatkowej” nie jest prawnie zdefiniowane. Strategia podatkowa w sensie semantycznym stanowi zespół informacji o planowanych i wdrażanych zasadach, jakimi kieruje się podatnik w zakresie realizacji obowiązków podatkowych oraz procesach podatkowych zachodzących w jednostce.
Warto wskazać także na próbę definicji zawartą w Wytycznych w zakresie Ram Wewnętrznego Nadzoru Podatkowego (dalej: Wytyczne), opracowanych przez MF na potrzeby Programu współdziałania, gdzie podnosi się, iż:

„Strategia podmiotu powinna wskazywać, że kwestie podatkowe traktowane są jako zagadnienie odpowiedzialności przedsiębiorstwa, a płacenie podatków w kwocie i w czasie wymaganymi przepisami prawa jest traktowane jako należny zwrot części zysku do społeczeństwa, w którym podmiot funkcjonuje i wykorzystuje jego zasoby.”
„Strategia podatkowa podmiotu wskazuje wizję i misję podatkową oraz cele podatkowe (długoterminowe), uwzględniając jednocześnie ich wpływ na realizację celów biznesowych podmiotu. Jest ona spójna z zasadami wskazanymi w strategii podmiotu oraz wartościami etycznymi przyjętymi przez podmiot.”

Z treści Wytycznych wywieść też można, iż w tworzenie strategii podatkowej powinno zostać zaangażowane wyższe kierownictwo, w tym również osoby zarządzające departamentami niepodatkowymi.

 

Zgodnie z Wytycznymi strategia podatkowa powinna odnosić się do takich kwestii jak:


• ryzyko podatkowe – które jest ogólną orientacją co do zagrożeń podatkowych, jakie mogą pojawiać się w ramach działalności danej firmy lub wynikać z samego faktu działania w określonej branży; strategia ryzyka podatkowego powinna określać podejście organizacji do ograniczania ryzyka podatkowego poprzez minimalizację zagrożeń ze strony otoczenia podatkowego oraz wykorzystania szans, jakie daje prawo podatkowe;
• tzw. apetyt na ryzyko (pożądany poziom ryzyka podatkowego, które firma jest gotowa zaakceptować w swojej działalności, z ang. risk appetite) – strategia podatkowa powinna opisywać gotowość przedsiębiorstwa do podjęcia ryzyka, w tym gotowość do uwzględniania pozycji podatkowych, które mogą zostać niezaakceptowane/ podważone przez administrację skarbową;
• poziom zaangażowania organu zarządzającego w proces podejmowania decyzji z zakresu planowania podatkowego;
• raportowanie;
• składanie deklaracji;
• strategia płatności zobowiązań podatkowych

 

Zob.:https://www.podatki.gov.pl/media/6197/wytyczne-w-zakresie-ram-wewn%C4%99trznego-nadzoru-podatkowego.pdf

 

Zakres danych wskazanych w ustawie CIT, które mają być obowiązkowo ujęte w informacji o realizowanej strategii podatkowej (patrz szczegółowo niżej), wskazuje, iż strategia powinna obejmować co najmniej:


– procesy i procedury dotyczące zarządzania wykonywaniem obowiązków podatkowych i zapewniające ich prawidłową realizację,
– określenie zasad postępowania w określonych sytuacjach, np. identyfikacji schematu podatkowego, wystąpienia z wnioskiem do organów podatkowych o interpretację lub informację stawkową,
– określenie sposobów zapewnienia „rynkowych” warunków transakcji z podmiotami powiązanymi.
Strategia podatkowa uwzględniać powinna charakter, rodzaj i rozmiar prowadzonej działalności gospodarczej podatnika.

 

Informacja o strategii podatkowej – zakres przedmiotowy.


Zgodnie z art. 27c ust. 2 ustawy CIT, informacja o realizowanej strategii podatkowej obejmować powinna co najmniej informacje o stosowanych przez podatnika:
1) procesach oraz procedurach dotyczących zarządzania wykonywaniem obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego i zapewniających ich prawidłowe wykonanie,
Idzie tu o sformalizowane i zmaterializowane w formie pisemnej procedury, przykładowo takie jak:


– procedura obiegu dokumentów, kontroli dokumentów, dowodów księgowych,
– procedura dotycząca sposobu kontroli terminowości i prawidłowości składania deklaracji podatkowych, płatności podatkowych,
– procedura VAT – należyta staranność, weryfikacja kontrahentów – VIES, wykaz podatników – biała lista,
– procedura ograniczająca ryzyko odpowiedzialności KKS,
– procedura WHT (podatek u źródła) – procedura należytej staranności, rozliczeń podatkowych na terytoriach lub w krajach stosujących szkodliwą konkurencję podatkową,
– procedura CRBR (Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych),
– procedura przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu,
– procedura realizacji obowiązków w zakresie schematów podatkowych (MDR),
– inne procedury lub instrukcje podatkowe.

Zob.: ramowe specjalistyczne instrukcje podatkowe Instytutu Studiów Podatkowych
https://isp-modzelewski.pl/wp-content/uploads/2021/02/formularz_instrukcji_2021.pdf

 


W przypadku braku sformalizowania i zmaterializowania w formie pisemnej opis procesów dotyczących zarządzania wykonywaniem obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego

2) dobrowolnych formach współpracy z organami Krajowej Administracji Skarbowej,

Np. Program współdziałania, udział w projektach pilotażowych.
3) informacje odnośnie do realizacji przez podatnika obowiązków podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Kwoty zapłaconych podatków, uzyskanych zwrotów podatków (najlepiej w podziale na każdy z podatków).

4) informacje o transakcjach z podmiotami powiązanymi oraz planowanych lub podejmowanych przez podatnika działaniach restrukturyzacyjnych:
a) transakcjach z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, których wartość przekracza 5% sumy bilansowej aktywów w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalonych na podstawie ostatniego zatwierdzonego sprawozdania finansowego spółki, w tym podmiotami niebędącymi rezydentami podatkowymi Rzeczypospolitej Polskiej,
b) planowanych lub podejmowanych przez podatnika działaniach restrukturyzacyjnych mogących mieć wpływ na wysokość zobowiązań podatkowych podatnika lub podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
c) informacje dotyczące dokonywania rozliczeń podatkowych podatnika na terytoriach lub w krajach stosujących szkodliwą konkurencję podatkową wskazanych w aktach wykonawczych wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 i na podstawie art. 23v ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanym na podstawie art. 86a § 10 Ordynacji podatkowej

5) informacje o ilości zgłoszonych schematów oraz złożonych zapytań o interpretacje i informacje stawkowe organów podatkowych:


– informacja o liczbie przekazanych Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o schematach podatkowych, o których mowa w art. 86a § 1 pkt 10 Ordynacji podatkowej, z podziałem na podatki, których dotyczą,
– informacje o złożonych przez podatnika wnioskach o wydanie:
a) ogólnej interpretacji podatkowej, o której mowa w art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej,
b) interpretacji przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. 14b Ordynacji podatkowej,
c) wiążącej informacji stawkowej, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług,
d) wiążącej informacji akcyzowej, o której mowa w art. 7d ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 722 i 1747).

 

 

Sposób i termin publikacji.


Podatnik zamieszcza informację o realizowanej strategii podatkowej za rok podatkowy, sporządzoną w języku polskim lub jej tłumaczenie na język polski, na swojej stronie internetowej w terminie do końca dwunastego miesiąca następującego po zakończeniu roku podatkowego.
Na stronie internetowej podatnika, dostępne będą sporządzone i podane do publicznej wiadomości informacje o realizowanej strategii podatkowej za poszczególne lata, począwszy od strategii za rok 2020
W terminie do 31.12.2021 r. podatnik jest obowiązany przekazać za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344) naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu dla podatnika informację o adresie strony internetowej na której umieścił informację realizowanej strategii podatkowej.
W przypadku niewykonania obowiązku publikacji i informacji do US podatnik podlega karze pieniężnej. Karę pieniężną nakłada naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika, w drodze decyzji, w wysokości do 250 000 zł. 

 

 

Osoby do kontaktu

 

W przypadku zainteresowania tematyką, w szczególności pomocą w zakresie sporządzenia strategii podatkowej, informacji o strategii podatkowej, procedur wewnętrznych stanowiących element strategii do Państwa dyspozycji pozostają:

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Andrzej Łukiańczuk
Doradca Podatkowy nr wpisu 10266
tel. 22 517 30 66
andrzej.lukianczuk@isp-modzelewski.pl
Małgorzata Słomka
Doradca Podatkowy nr wpisu 09900
tel. (22) 517 30 64
malgorzata.slomka@isp-modzelewski.pl
Katarzyna Wawrzonkiewicz
Specjalista ds. obsługi ubezpieczenia podatkowego
tel. 22 517 30 76
katarzyna.wawrzonkiewicz@isp-modzelewski.pl

 

W przypadku zainteresowania nabyciem ramowych specjalistycznych instrukcji podatkowych Instytutu Studiów Podatkowych do Państwa dyspozycji pozostają:

Beata Sulecka
tel. (22) 517 30 60 (wew. 257)
beata.sulecka@isp-modzelewski.pl
Martyna Betiuk
tel. 22 517 30 60 (wew. 109)
martyna.betiuk@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE

W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie przepisy dotyczące możliwości nakładania przez organy podatkowe 20% sankcji w podatku od towarów i usług (art. 112b ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.) są niezgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE w zakresie, w jakim nie ma możliwości różnicowania wysokości sankcji od okoliczności sprawy i intencji podatnika.

 

Pytanie prejudycjalne do TSUE skierował w tej sprawie WSA we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 448/19). Polski sąd powziął wątpliwość, czy 20% sankcja nakładana przy dobrowolnej korekcie zeznania podatkowego jest zgodna z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE, a także m.in. z zasadą proporcjonalności. Zgodnie z art. 112b ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. jeżeli podatnik po zakończeniu kontroli skoryguje rozliczenia podatku i ureguluje zobowiązania podatkowe, organ podatkowy może nałożyć na niego sankcję. W takim przypadku wynosi ona 20% – zamiast 30% – kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego albo zawyżenia zwrotu podatku.

 

Odpowiedź TSUE

 

W sentencji wyroku TSUE wskazał, iż „Artykuł 273 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej i zasadę proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, które nakładają na podatnika, który błędnie zakwalifikował transakcję zwolnioną z podatku od wartości dodanej (VAT) jako transakcję podlegającą temu podatkowi, sankcję wynoszącą 20% kwoty zawyżenia zwrotu VAT nienależnie żądanej, w zakresie, w jakim sankcja ta ma zastosowanie bez rozróżnienia zarówno w sytuacji, w której nieprawidłowość wynika z błędu w ocenie popełnionego przez strony transakcji co do podlegania przez dostawę opodatkowaniu, który to błąd cechuje brak przesłanek wskazujących na oszustwo i uszczuplenia wpływów do skarbu państwa, jak i w sytuacji, w której nie występują takie szczególne okoliczności”. 

 

Powyższe oznacza, iż niesłuszne jest nakładanie przez organ podatkowy sankcji bez rozróżnienia, czy do nieprawidłowego rozliczenia podatku doszło wskutek błędu czy też oszustwa oraz czy nastąpiło rzeczywiste uszczuplenie po stronie Skarbu Państwa. Ponadto, zdaniem TSUE: „(…) sposób ustalania omawianej sankcji, stosowany automatycznie, nie daje organom podatkowym możliwości zindywidualizowania nałożonej sankcji w celu zapewnienia, by nie wykraczała ona poza to, co jest niezbędne do realizacji celów polegających na zapewnieniu prawidłowego poboru podatku i zapobieganiu oszustwom podatkowym”. 

 

Skutki wyroku 

 

Na skutek wyroku TSUE podatnicy mogą składać wnioski o wznowienie postępowań w sprawach, w których określono dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 20%. W przypadku zakończonych postępowań podatkowych, wniosek o wznowienie postępowania należy złożyć w terminie miesiąca od daty publikacji wyroku TSUE. Jeżeli w sprawie zapadł już prawomocny wyrok sądu administracyjnego, termin na złożenie wniosku wynosi trzy miesiące. W przypadku postępowań w toku, podatnicy mogą powołać się na omawiane orzeczenie, składając wniosek o uchylenie decyzji organów podatkowych w części dotyczącej zakwestionowanej przez TSUE sankcji.

 

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Krystian Łatka
Doradca podatkowy
Lider Zespołu VAT
tel. 22 517 30 65
krystian.latka@isp-modzelewski.pl
Adrian Kozakiewicz
Konsultant Podatkowy
tel. (22) 517 30 99 wew. 256
adrian.kozakiewicz@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)

Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było zgłaszać uwagi i opinie dla proponowanego pakietu zmian. 

Przygotowanych zostało 15 nowych rozwiązań, które w założeniu mają ułatwić podatnikom rozliczanie podatku od towarów i usług. 

 

Rozwiązania zostały podzielone na 5 obszarów: 

  • uproszczenie fakturowania; 
  • przyjazne odliczanie VAT; 
  • VAT w obrocie międzynarodowym – korzyści i pewność prawa; 
  • VAT – łatwiejszy obrót nieruchomościami; 
  • poprawa płynności w MPP i ulga na złe długi. 

Ministerstwo proponuje usunięcie szeregu obowiązków i formalności ciążących dotychczas na przedsiębiorcach w związku z dokonywanymi rozliczeniami w podatku od towarów i usług. 

 

Najważniejsze z nich to: 

 

1. Zmiany w ogólnych zasadach fakturowania oraz dokonywaniu korekt faktur.

Proponuje się zniesienie obowiązków wskazywania przyczyny dokonywania korekty faktury oraz stosowania oznaczenia „faktura korygująca”. Projekt przewiduje likwidację duplikatów faktur, a także rezygnację z wymogu umieszczania na fakturze zaliczkowej ceny jednostkowej netto. 

 

2. Zmiany w opodatkowaniu importu usług i uregulowanie sposobu dokonywania korekty in-minus w przypadku importu usług oraz WNT. 

Proponowane zmiany związane są z uproszczeniem zasad odliczania podatku naliczonego z tytułu importu usług. Obecnie podatnicy, którzy nie otrzymają faktury w terminie 3 miesięcy lub nie uwzględnią w terminie zawitym 3 miesięcy kwoty podatku należnego z tytułu importu usług w deklaracji podatkowej, w której zobowiązani są rozliczyć ten podatek, są pozbawieni prawa wykazania podatku naliczonego w deklaracji podatkowej, w której rozliczają podatek należny. Powoduje to dla nich negatywne konsekwencje w postaci konieczności uiszczenia należnego podatku bez prawa do odliczenia w okresie rozliczeniowym, w którym podatek należny został wykazany. W takim przypadku, podatek naliczony wykazywany jest na „bieżąco”. Z kolei, jeżeli podatnik wykaże podatek należny i naliczony w tej samej deklaracji, a następnie nie otrzyma w terminie 3 miesięcy faktury, to zobowiązany jest do korekty podatku naliczonego w deklaracji, w której ten podatek wykazał. Jeżeli korekta taka powoduje zwiększenie wysokości zobowiązania podatnika za dany okres rozliczeniowy, skutkuje to koniecznością uiszczenia odsetek. W związku z powyższym, w zakresie importu usług proponuje się rezygnację z warunku rozliczenia podatku należnego w terminie 3 miesięcy jako warunku do odliczenia VAT naliczonego w tym samym okresie rozliczeniowym co deklarowany podatek należny. Zgodnie z proponowaną zmianą, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w imporcie usług ma powstawać w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych usług powstał obowiązek podatkowy pod warunkiem, że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek. Ponadto, projektowane przepisy mają zapewnić wyraźne uregulowanie zasad dotyczących okresu, w jakim podatnik powinien rozliczyć korektę obniżającą podstawę opodatkowania w przypadku importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Obecnie podatnicy dokonują korekty podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu usług w zależności od przyczyny korekty. Korekta dokonywana jest zatem zasadniczo za okres, w którym zaistniała przyczyna obniżenia podstawy opodatkowania. Brak jednoznacznych regulacji w tym zakresie powoduje jednak wątpliwości prawne podatników i jest przedmiotem wniosków o wydanie interpretacji indywidualnych. Wobec powyższego, w celu zwiększenia pewności prawnej podatników, w projektowanych przepisach proponuje się jednoznaczne uregulowanie sposobu dokonywania korekty in-minus w przypadku importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w następujący sposób. Proponowane rozwiązanie stanowi, co do zasady, potwierdzenie dotychczasowej praktyki stosowanej w odniesieniu do korekt obniżających podstawę opodatkowania w przypadku importu usług i wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – z zastrzeżeniem, że dla celów dokonania korekty obniżającej podstawę opodatkowania istotny jest moment wystąpienia przyczyny powodującej konieczność dokonania korekty, niezależnie od momentu (okresu), w którym otrzymano fakturę korygującą. 

UWAGA : założenia pakietu w tym zakresie muszą zostać zmodyfikowane w  związku z koniecznością uwzględnienia wyroku TSUE  z dnia 18 marca 2021 r. TSUE w sprawie C-895/19. 

 

3. Wydłużenie – z 30 do 60 dni – czasu, w którym możliwe jest wystawienie faktury przed dokonaniem dostawy towaru, wykonaniem usługi lub otrzymaniem zaliczki. 

Proponowana jest zmiana, która pozwoli podatnikom na wystawianie faktur wcześniej, niż jest to dopuszczalne aktualnie. Zyskaliby oni możliwość wystawienia faktury nie wcześniej niż 60 dnia przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi oraz 60 dnia przed dokonaniem dostawy towaru, wykonaniem usługi lub odpowiednio przed otrzymaniem całości lub części zapłaty. Obecnie faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30 dnia przed dokonaniem tych czynności.  

 

4. Zniesienie ograniczeń w wystawianiu zbiorczych faktur korygujących.

Proponowane jest również wprowadzenie nowego rozwiązania, tj. korekty zbiorczej konkretnych pozycji z faktury, a także całych faktur. Zgodnie z proponowanymi regulacjami dopuszczalne ma być dokonanie przez podatnika za dany okres, za pomocą faktury korygującej, zarówno korekty faktur dokumentujących poszczególne dostawy lub usługi, jak i korekty dotyczącej wszystkich dostaw lub usług. Zgodnie z proponowanym rozwiązaniem, w przypadku wystawienia na rzecz jednego odbiorcy za dany okres faktury korygującej dotyczącej wszystkich dostaw lub świadczenia usług z tego okresu, faktura korygująca może nie zawierać nazw (rodzajów) towarów lub usług objętych korektą.  

 

5. prowadzenie możliwości przekazywania środków pomiędzy rachunkami VAT podatnika prowadzonymi w różnych bankach.

Propozycja zmiany umożliwia szersze konsolidowanie przez podatników środków zgromadzonych na rachunkach VAT. Obecnie obowiązujące przepisy pozwalają na taką konsolidację wyłącznie w ramach jednego banku, czyli podatnik może przekazywać swoje środki z jednego rachunku VAT na inny rachunek VAT, ale pod warunkiem, że obydwa rachunki VAT prowadzi ten sam bank. Czynność ta nazywana jest „przekazaniem własnym”. W wyniku proponowanej zmiany podatnicy uzyskaliby możliwość dokonywania „przekazania własnego” w ramach wszystkich swoich rachunków VAT, również tych prowadzonych przez inne banki. Ograniczenia co do celu, na jaki środki z rachunku VAT mogą zostać wykorzystane nadal będą obowiązywały. W celu „uwolnienia” tych środków na rachunek rozliczeniowy podatnik tak jak dotychczas będzie występował z wnioskiem do organu podatkowego o uzyskanie zgody.  

 

6. Ułatwienia w odliczeniach podatku z tytułu samochodów wykorzystywanych w działalności gospodarczej.

Proponuje się wydłużenie terminu realizacji obowiązku składania VAT-26 (Informacja o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej) do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonane zostanie pierwsze nabycie związane z samochodem dające 100% prawo do odliczenia. Oznacza to, że podatnik, który w konkretnym dniu okresu rozliczeniowego poniósł pierwszy wydatek związany z pojazdem samochodowym wykorzystywanym wyłącznie do jego działalności gospodarczej, nie byłby już obowiązany do składania do urzędu skarbowego VAT-26 w terminie 7 dni od dnia, w którym zostanie poniesiony pierwszy wydatek związany z tym pojazdem, lecz składałby informację VAT-26 w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniesie pierwszy wydatek związany z tym pojazdem, w powiązaniu z momentem złożenia JPK za zakończony okres. 

Termin złożenia VAT-26 i de facto wykazania przez podatnika poniesienia pierwszego wydatku związanego z tym pojazdem zostałby w efekcie przesunięty. 

 

7. Zmiany w przepisach regulujących tzw. ulgę na złe długi.

Wydłużenie czasu na skorzystanie z ulgi na złe długi (z 2 do 3 lat). Przepisy art. 89a i 89b ustawy z dnia 11 marca 

2004 r. o podatku od towarów i usług zostały poddane badaniu przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE). Na skutek wyroku TSUE z dnia 15 października 2020 r. konieczne staje się wprowadzenie zmian w przepisach regulujących tzw. ulgę na złe długi. Proponowane zmiany mają skutkować zmniejszeniem ilości warunków skorzystania z ulgi i zapewnić realizację wniosku płynącego z wyroku TSUE, że do systemu tzw. ulgi na złe długi oprócz podatników VAT czynnych należy dopuścić po stronie nabywców (dłużników) również osoby fizyczne – konsumentów oraz podatników VAT zwolnionych od podatku. Ponadto wydłużeniu ulec ma termin na skorzystanie z powyższego mechanizmu z 2 do 3 lat od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność licząc od końca roku, w którym została ona wystawiona. Proponowany wydłużony do 3 lat okres jest skorelowany z wynikającym z ustawy z dnia 23 kwietnia 1964  – Kodeks cywilny, terminem przedawnienia roszczeń przysługującym osobom prowadzącym działalność gospodarczą i mających związek z prowadzoną przez uprawnionego działalnością gospodarczą. 

 

Proponowane zmiany mają wejść w życie od dnia 1 października 2021 r. 

 

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Krystian Łatka
Doradca podatkowy
Lider Zespołu VAT
tel. 22 517 30 65
krystian.latka@isp-modzelewski.pl
dr Joanna Kiszka
Dyrektor Oddziału Śląskiego 
tel. 32 259 71 50, 501 603 913 
joanna.kiszka@isp-modzelewski.pl
Aleksandra Szczęsny
Prawnik, konsultant podatkowy 
tel. 32 259 71 50 
aleksandra.szczesny@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Transakcje realizowane między zakładem głównym Spółki, a jej oddziałem znajdującym się w innym państwie UE, gdy zakład główny wchodzi w skład grupy VAT, do której nie należy oddział – wyrok TSUE

W dniu 11 marca 2021 r. TSUE w wyroku w sprawie C-812/19 stwierdził, że art. 9 ust. 1 i art. 11 dyrektywy 2006/112 z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że do celów podatku od wartości dodanej (VAT) zakład główny spółki znajdujący się w danym państwie członkowskim, który należy do utworzonej na podstawie owego art. 11 grupy VAT, oraz oddział tej spółki, który ma siedzibę w innym państwie członkowskim, należy uznać za odrębnych podatników, gdy ów zakład główny świadczy na rzecz wspomnianego oddziału usługi, których koszty przypisuje temu oddziałowi.  

Wyrok został wydany na skutek rozpatrzenia przez TSUE pytania prejudycjalnego w kwestii możliwości przypisania szwedzkiemu oddziałowi banku z siedzibą w innym państwie członkowskim przymiotu niezależnego podatnika, jeżeli zakład główny (Danske Bank, należący do duńskiej grupy VAT) świadczy usługi na rzecz oddziału i przypisuje jego koszty oddziałowi, w sytuacji gdy zakład główny należy do grupy VAT w innym państwie członkowskim, a oddział szwedzki nie należy do żadnej szwedzkiej grupy VAT.

W wyroku TSUE wskazał, że w zakresie świadczenia usług pomiędzy zakładem głównym spółki znajdującym się w danym państwie członkowskim a jej oddziałem znajdującym się w innym państwie członkowskim, takie świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. W braku stosunku prawnego między oddziałem a zakładem głównym, które łącznie stanowią jednego podatnika, wzajemne świadczenia wymieniane między tymi podmiotami stanowią nieopodatkowane przepływy wewnętrzne, w odróżnieniu od transakcji opodatkowanych dokonywanych z osobami trzecimi.

TSUE podkreślił również, że gdy zakład główny i oddział spółki znajdują się w różnych państwach członkowskich, a jeden z nich należy do grupy VAT, oceny stosunku prawnego między nimi należy dokonywać z uwzględnieniem, po pierwsze, zrównania tej grupy z jednym podatnikiem oraz, po drugie, ograniczeń terytorialnych tej grupy.

W niniejszej sprawie zakład główny należy do duńskiej grupy VAT. Ponadto z uwagi na ograniczenia terytorialne wynikające z art. 11 dyrektywy 2006/112 nie można uznać, że szwedzki oddział należy do przedmiotowej duńskiej grupy VAT. W związku z tym – do celów VAT – nie można uznać, że z jednej strony duńska grupa VAT, do której należy zakład główny, oraz z drugiej strony szwedzki oddział tej spółki stanowią łącznie jednego podatnika.

Podsumowując TSUE wskazał, że art. 9 ust. 1 i art. 11 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że do celów VAT zakład główny spółki znajdujący się w danym państwie członkowskim, który należy do utworzonej na podstawie owego art. 11 grupy VAT, oraz oddział tej spółki, który ma siedzibę w innym państwie członkowskim, należy uznać za odrębnych podatników, gdy ów zakład główny świadczy na rzecz wspomnianego oddziału usługi, których koszty przypisuje temu oddziałowi.

Można założyć, że interpretacja przepisów dyrektywy 2006/112 przyjęta przez TSUE nie pozostanie bez wpływu na rozliczenia polskich oddziałów spółek zagranicznych. W szczególności ze zmianą statusu podatkowego niektórych oddziałów może się wiązać nie tylko prawo do odliczenia podatku od czynności realizowanych między oddziałem a centralą, ale np. uznanie za transakcje łańcuchowe transakcji przeprowadzonych z udziałem oddziału i centrali, realizowanych dla klienta zewnętrznego.

 

 

Szerszej informacji na ten temat udzielą doradcy i konsultanci podatkowi Instytutu Studiów Podatkowych.

 

W dniu 11 marca 2021 r. TSUE w wyroku w sprawie C-812/19 stwierdził, że art. 9 ust. 1 i art. 11 dyrektywy 2006/112 z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że do celów podatku od wartości dodanej (VAT) zakład główny spółki znajdujący się w danym państwie członkowskim, który należy do utworzonej na podstawie owego art. 11 grupy VAT, oraz oddział tej spółki, który ma siedzibę w innym państwie członkowskim, należy uznać za odrębnych podatników, gdy ów zakład główny świadczy na rzecz wspomnianego oddziału usługi, których koszty przypisuje temu oddziałowi.  

Wyrok został wydany na skutek rozpatrzenia przez TSUE pytania prejudycjalnego w kwestii możliwości przypisania szwedzkiemu oddziałowi banku z siedzibą w innym państwie członkowskim przymiotu niezależnego podatnika, jeżeli zakład główny (Danske Bank, należący do duńskiej grupy VAT) świadczy usługi na rzecz oddziału i przypisuje jego koszty oddziałowi, w sytuacji gdy zakład główny należy do grupy VAT w innym państwie członkowskim, a oddział szwedzki nie należy do żadnej szwedzkiej grupy VAT.

W wyroku TSUE wskazał, że w zakresie świadczenia usług pomiędzy zakładem głównym spółki znajdującym się w danym państwie członkowskim a jej oddziałem znajdującym się w innym państwie członkowskim, takie świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. W braku stosunku prawnego między oddziałem a zakładem głównym, które łącznie stanowią jednego podatnika, wzajemne świadczenia wymieniane między tymi podmiotami stanowią nieopodatkowane przepływy wewnętrzne, w odróżnieniu od transakcji opodatkowanych dokonywanych z osobami trzecimi.

TSUE podkreślił również, że gdy zakład główny i oddział spółki znajdują się w różnych państwach członkowskich, a jeden z nich należy do grupy VAT, oceny stosunku prawnego między nimi należy dokonywać z uwzględnieniem, po pierwsze, zrównania tej grupy z jednym podatnikiem oraz, po drugie, ograniczeń terytorialnych tej grupy.

W niniejszej sprawie zakład główny należy do duńskiej grupy VAT. Ponadto z uwagi na ograniczenia terytorialne wynikające z art. 11 dyrektywy 2006/112 nie można uznać, że szwedzki oddział należy do przedmiotowej duńskiej grupy VAT. W związku z tym – do celów VAT – nie można uznać, że z jednej strony duńska grupa VAT, do której należy zakład główny, oraz z drugiej strony szwedzki oddział tej spółki stanowią łącznie jednego podatnika.

Podsumowując TSUE wskazał, że art. 9 ust. 1 i art. 11 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że do celów VAT zakład główny spółki znajdujący się w danym państwie członkowskim, który należy do utworzonej na podstawie owego art. 11 grupy VAT, oraz oddział tej spółki, który ma siedzibę w innym państwie członkowskim, należy uznać za odrębnych podatników, gdy ów zakład główny świadczy na rzecz wspomnianego oddziału usługi, których koszty przypisuje temu oddziałowi.

Można założyć, że interpretacja przepisów dyrektywy 2006/112 przyjęta przez TSUE nie pozostanie bez wpływu na rozliczenia polskich oddziałów spółek zagranicznych. W szczególności ze zmianą statusu podatkowego niektórych oddziałów może się wiązać nie tylko prawo do odliczenia podatku od czynności realizowanych między oddziałem a centralą, ale np. uznanie za transakcje łańcuchowe transakcji przeprowadzonych z udziałem oddziału i centrali, realizowanych dla klienta zewnętrznego.

 

 

Szerszej informacji na ten temat udzielą doradcy i konsultanci podatkowi Instytutu Studiów Podatkowych.

 

W dniu 11 marca 2021 r. TSUE w wyroku w sprawie C-812/19 stwierdził, że art. 9 ust. 1 i art. 11 dyrektywy 2006/112 z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że do celów podatku od wartości dodanej (VAT) zakład główny spółki znajdujący się w danym państwie członkowskim, który należy do utworzonej na podstawie owego art. 11 grupy VAT, oraz oddział tej spółki, który ma siedzibę w innym państwie członkowskim, należy uznać za odrębnych podatników, gdy ów zakład główny świadczy na rzecz wspomnianego oddziału usługi, których koszty przypisuje temu oddziałowi.  

Wyrok został wydany na skutek rozpatrzenia przez TSUE pytania prejudycjalnego w kwestii możliwości przypisania szwedzkiemu oddziałowi banku z siedzibą w innym państwie członkowskim przymiotu niezależnego podatnika, jeżeli zakład główny (Danske Bank, należący do duńskiej grupy VAT) świadczy usługi na rzecz oddziału i przypisuje jego koszty oddziałowi, w sytuacji gdy zakład główny należy do grupy VAT w innym państwie członkowskim, a oddział szwedzki nie należy do żadnej szwedzkiej grupy VAT.

W wyroku TSUE wskazał, że w zakresie świadczenia usług pomiędzy zakładem głównym spółki znajdującym się w danym państwie członkowskim a jej oddziałem znajdującym się w innym państwie członkowskim, takie świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. W braku stosunku prawnego między oddziałem a zakładem głównym, które łącznie stanowią jednego podatnika, wzajemne świadczenia wymieniane między tymi podmiotami stanowią nieopodatkowane przepływy wewnętrzne, w odróżnieniu od transakcji opodatkowanych dokonywanych z osobami trzecimi.

TSUE podkreślił również, że gdy zakład główny i oddział spółki znajdują się w różnych państwach członkowskich, a jeden z nich należy do grupy VAT, oceny stosunku prawnego między nimi należy dokonywać z uwzględnieniem, po pierwsze, zrównania tej grupy z jednym podatnikiem oraz, po drugie, ograniczeń terytorialnych tej grupy.

W niniejszej sprawie zakład główny należy do duńskiej grupy VAT. Ponadto z uwagi na ograniczenia terytorialne wynikające z art. 11 dyrektywy 2006/112 nie można uznać, że szwedzki oddział należy do przedmiotowej duńskiej grupy VAT. W związku z tym – do celów VAT – nie można uznać, że z jednej strony duńska grupa VAT, do której należy zakład główny, oraz z drugiej strony szwedzki oddział tej spółki stanowią łącznie jednego podatnika.

Podsumowując TSUE wskazał, że art. 9 ust. 1 i art. 11 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że do celów VAT zakład główny spółki znajdujący się w danym państwie członkowskim, który należy do utworzonej na podstawie owego art. 11 grupy VAT, oraz oddział tej spółki, który ma siedzibę w innym państwie członkowskim, należy uznać za odrębnych podatników, gdy ów zakład główny świadczy na rzecz wspomnianego oddziału usługi, których koszty przypisuje temu oddziałowi.

Można założyć, że interpretacja przepisów dyrektywy 2006/112 przyjęta przez TSUE nie pozostanie bez wpływu na rozliczenia polskich oddziałów spółek zagranicznych. W szczególności ze zmianą statusu podatkowego niektórych oddziałów może się wiązać nie tylko prawo do odliczenia podatku od czynności realizowanych między oddziałem a centralą, ale np. uznanie za transakcje łańcuchowe transakcji przeprowadzonych z udziałem oddziału i centrali, realizowanych dla klienta zewnętrznego.

 

 

Szerszej informacji na ten temat udzielą doradcy i konsultanci podatkowi Instytutu Studiów Podatkowych.

 

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Krystian Łatka
Doradca podatkowy
Lider Zespołu VAT
tel. 22 517 30 65
krystian.latka@isp-modzelewski.pl
Adrian Kozakiewicz
Konsultant Podatkowy
tel. (22) 517 30 99 wew. 256
adrian.kozakiewicz@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE

W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203 Dyrektywy 2006/112/WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, które w konsekwencji wszczęcia procedury kontroli podatkowej nie zezwalają podatnikowi działającemu w dobrej wierze na korektę faktur z nienależnie wykazanym VAT, mimo że odbiorca tych faktur miałby prawo do zwrotu tego podatku, gdyby transakcje wykazane na tych fakturach zostały należycie rozliczone.

Wyrokiem z dnia 19 lipca 2017 r. sygn. I SA/Bk 506/17 WSA w Białymstoku oddalił skargę litewskiej spółki, która w ramach prowadzonej działalności gospodarczej umożliwiała litewskim firmom bezgotówkowy zakup paliwa z wykorzystaniem kart paliwowych. Podatnik dokumentował dostawę paliwa na rzecz litewskich kontrahentów fakturami z VAT. Zarówno WSA, jak i organy podatkowe uznały, że spółka w istocie nie nabywała oraz nie dostarczała paliwa, lecz świadczyła na rzecz klientów zwolnioną z VAT usługę polegającą na finansowaniu jego zakupu. WSA podkreślił także, że kontrahenci podatnika mogli odliczyć VAT w kwocie wynikającej z wystawionych na ich rzecz faktur, które nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, zatem w tej sprawie istniało ryzyko uszczuplenia należności publicznoprawnych. Wobec tego, spółka musi ponieść konsekwencje z tego tytułu i zapłacić VAT zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. NSA rozpatrując tę sprawę powziął wątpliwości do zasadności stosowania art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.  i skierował do TSUE pytanie prejudycjalne

 W konsekwencji Trybunał dokonał oceny, czy art. 203 dyrektywy 2006/112 oraz zasady proporcjonalności i neutralności VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, które w konsekwencji wszczęcia procedury kontroli podatkowej nie zezwalają podatnikowi działającemu w dobrej wierze na korektę faktur z nienależnie wykazanym VAT, mimo że odbiorca tych faktur miałby prawo do zwrotu tego podatku, gdyby transakcje wykazane na tych fakturach zostały należycie rozliczone.

W wyroku Trybunał przytoczył sentencje wcześniejszego orzecznictwa (wyrok z dnia 2 lipca 2020 r., Terracult, C‑835/18) i wskazał, że w celu zapewnienia neutralności VAT to do państw członkowskich należy ustanowienie w ich wewnętrznych porządkach prawnych możliwości skorygowania wszystkich bezzasadnie wykazanych na fakturze podatków, o ile wystawca faktury wykaże dobrą wiarę.

TSUE podkreślił, że o ile prawo polskie przewiduje co do zasady procedurę pozwalającą na korektę VAT nienależnie wykazanego na fakturze przez działającego w dobrej wierze podatnika, o tyle procedura ta nie ma zastosowania, gdy wobec zainteresowanego zostaje wszczęta kontrola podatkowa. W wyroku wskazano, że odmowa przyznania możliwości korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT, sprowadzałaby się do nałożenia na podatnika obciążenia podatkowego z naruszeniem zasady neutralności VAT.

Przedmiotowe orzeczenie ma istotne znaczenie dla polskim podatników w zakresie stosowania przez organy podatkowe art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. oraz obowiązku zapłaty podatku należnego wykazanego na fakturze.   

 

Szerszej informacji na ten temat udzielą doradcy i konsultanci podatkowi Instytutu Studiów Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy Sp. z o.o.

 

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Krystian Łatka
Doradca podatkowy
Lider Zespołu VAT
tel. 22 517 30 65
krystian.latka@isp-modzelewski.pl
Adrian Kozakiewicz
Konsultant Podatkowy
tel. (22) 517 30 99 wew. 256
adrian.kozakiewicz@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca

W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)
dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu WNT, dotyczący zakazu uwzględnienia podatku naliczonego poprzez korektę deklaracji, po upływie trzech miesięcy od końca miesiąca powstania obowiązku podatkowego. W wyroku TSUE podkreślił, że przepisy krajowe dotyczące WNT nie mogą obarczać podatnika ciężarem podatku należnego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, gdy z tytułu zrealizowanej transakcji nie jest należna organowi podatkowemu żadna kwota (w związku z prawem odliczenia z tego tytułu także podatku naliczonego).

W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 167 i 178 Dyrektywy 2006/112/WE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie stosowaniu przepisów krajowych, zgodnie z  którymi wykonanie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem wewnątrzwspólnotowym w tym samym okresie rozliczeniowym, w którym podatek ten należny, jest uzależnione od wykazania podatku należnego w deklaracji podatkowej, złożonej w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Postępowanie prowadzone przed sądem administracyjnym będące przedmiotem niniejszego orzeczenia dotyczyło podatnika, który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium Polski. Podatnik wskazał, że nabywane towary następnie wykorzystywane były do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju. Podatnik wskazał, że w ramach prowadzonej działalności, występują przypadki, w których podatek należny z tytułu WNT nie został wskazany przez podatnika we właściwej deklaracji podatkowej (względnie korekcie deklaracji) złożonej w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy. Przy czym niewskazanie podatku należnego w powyższym terminie, może wynikać, między innymi, z opóźnionego otrzymania faktury, błędnego zaklasyfikowania transakcji po stronie podatnika lub pomyłki osoby sporządzającej rejestry i deklaracje podatku od wartości dodanej. W związku z powstałymi w ramach przedmiotowego postępowania wątpliwościami WSA w Gliwicach skierował do TSUE pytanie prejudycjalne.

W konsekwencji Trybunał dokonał oceny przepisów krajowych, które warunkują realizację prawa do odliczenia podatku naliczonego w tym samym okresie rozliczeniowym, w którym rozliczeniu podlega podatek należny w stosunku do transakcji stanowiących wspólnotowe nabycie towarów, od wykazania podatku należnego z tytułu takich transakcji we właściwej deklaracji podatkowej, złożonej w terminie zawitym (w Polsce wynoszącym trzy miesiące) od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

 

Przedmiotowe orzeczenie ma istotne znaczenie dla wielu polskich podatników; umożliwia ono ujmowanie podatku naliczonego i należnego z tytułu WNT w jednym miesiącu w chwili obecnej jak i w przyszłości, a także wnioskowanie o zwrot zapłaconych już z tego tytułu odsetek i sankcji za okresy historyczne, w których – poprzez decyzje organu lub autokorektę – podatnik został pozbawiony prawa do odliczenia podatku naliczonego w miesiącu wykazania podatku należnego.

Co istotne, w ocenie ISP, mimo że wyrok został wydany w zakresie rozliczania WNT, znajduje on odpowiednie zastosowanie i stanowić może podstawę do dokonania w tożsamy sposób rozliczeń dotyczących importu usług oraz dostawy towarów dla których podatnikiem jest nabywca (np. z tytułu dostawy towarów z instalacją i montażem dokonanych na rzecz polskiego podatnika przez nierezydenta).

Biorąc pod uwagę treść ogłoszonego wyroku, podatnicy mogą stosować się do przepisów Dyrektywy 2006/112/WE  zaprzestać stosowania przepisów krajowych, jak również mogą skorygować swoje przeszłe rozliczenia i odzyskać nienależnie zapłacone odsetki/sankcję.

 

Szerszej informacji na temat ubiegania się o nadpłatę udzielą doradcy i konsultanci podatkowi Instytutu Studiów Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy Sp. z o.o.

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Krystian Łatka
Doradca podatkowy
Lider Zespołu VAT
tel. 22 517 30 65
krystian.latka@isp-modzelewski.pl
Adrian Kozakiewicz
Konsultant Podatkowy
tel. (22) 517 30 99 wew. 256
adrian.kozakiewicz@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych

W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 15 lutego 2021 r. w sprawie prawidłowego kwalifikowania dla celów podatku od towarów i usług transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych, realizowanych w modelu trójstronnym jako dostawy towarów albo świadczenia usług (Dz. Urz. MFFiPR z 2021 r. poz. 13), Ministerstwo Finansów określiło prawidłowy sposób kwalifikowania dla celów podatku od towarów i usług (dalej: VAT) transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych, realizowanych w modelu trójstronnym albo jako dostawy towarów albo jako świadczenie usług. Interpretacja uwzględnia tezy wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) w sprawie C-235/18 Vega International w zakresie kwalifikacji transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych.

Model sprzedaży paliw w oparciu o karty paliwowe stanowi popularne rozwiązanie.  W ramach jego stosowania podatnicy doświadczali wątpliwości, co do prawidłowej klasyfikacji tych transakcji na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.) – dalej: ustawa o VAT. Prezentowano różne poglądy na temat wskazanego zagadnienia. Przyjmowano, że transakcje z wykorzystaniem kart paliwowych albo stanowią dostawy łańcuchowe albo podmiot pośredniczący nie dokonuje dostawy paliwa, lecz świadczy usługę finansową. W celu rozstrzygnięcia powyższych wątpliwości MF wydało opisywaną interpretację indywidualną.

Interpretacja dotyczy wyłącznie transakcji trójstronnych. W ramach schematu takiego sposobu korzystania z kart paliwowych wyróżnić można trzy uczestniczące w niej podmioty:

  1. jeden z podmiotów (np. leasingodawca, spółka dominująca), którego nazwać można „pośredniczącym” udostępnia (przekazuje) kontrahentowi karty paliwowe, których nie jest emitentem;
  2. drugi podmiot tj. jego kontrahent (np. leasingobiorca, spółka zależna), którego nazwać można „odbiorcą”, za pomocą kart paliwowych dokonuje zakupu towaru od dostawcy prowadzącego stację paliw (np. spółki paliwowej), który jest trzecim podmiotem.

W związku z tym, że interpretacja dotyczy wyłącznie trójstronnych transakcji, w przypadku każdego dłuższego niż trójstronny łańcuchu nie będzie można skorzystać z mocy ochronnej przez nią gwarantowaną. Z punktu widzenia poprawnej klasyfikacji transakcji jako trójstronnej kluczową rolę odgrywa ustalenie, czy w opisanym wyżej schemacie rzeczywiście doszło do dostawy towarów pomiędzy dostawcą a podmiotem pośredniczącym, a następnie odbiorcą (co wiąże się z uznaniem tej transakcji za trójstronną). W sytuacji, gdy dostawa towarów dokonana jest wyłącznie pomiędzy dostawcą a odbiorcą to podmiot pośredniczący świadczy wówczas wyłącznie usługę na rzecz odbiorcy.

Transakcję udostępniania kart paliwowych powinno się kwalifikować jako świadczenie usług, które będzie zwolnione od podatku VAT (jako transakcja finansowa), jeżeli w danym przypadku doszło do łącznego spełnienia poniższych przesłanek:

  • nabycie paliwa przez odbiorcę (posiadacza karty) następowało bezpośrednio od dostawców prowadzących stacje paliw;
  • wyłącznie odbiorca decydował o sposobach nabycia paliwa (wybór miejsca nabycia), ilości oraz jakości paliwa, momencie zakupu i sposobie wykorzystania paliwa; 
  • odbiorca (z wyłączeniem podmiotu pośredniczącego) ponosił całość kosztów związanych z nabyciem paliwa;
  • rola podmiotu pośredniczącego ograniczała się do udostępnienia odbiorcy instrumentu finansowego (karty paliwowej) pozwalającego nabyć towar.

Sposób przyjętej wyżej kwalifikacji przyjęty został m.in. w wyniku poddania analizie wyroku TSUE z dnia 15 maja 2019 r. sprawie Vega International, która kontynuuje linię orzeczniczą TSUE zapoczątkowaną w wyroku z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie Auto Lease Holland, sygn. C-185/01 (z uwzględnieniem pewnych różnic w stanach faktycznych obu spraw).

Z orzeczeń tych wynika zasadniczo, że pośrednik udostępniający karty paliwowe wykonuje usługę finansową – tj. udziela kredytu. Zgodnie ze stwierdzeniem TSUE nie jest to więc dostawa, nie występuje zatem w takich przypadkach transakcja łańcuchowa. Od czasu ogłoszenia tych wyroków, tożsamą linię orzeczniczą zaczął reprezentować także Naczelny Sąd Administracyjny (od 2020 r.) , m.in. w wyrokach o sygn.: I FSK 163/16, I FSK 1758/16, I FSK 63/16, I FSK 915/16, I FSK 1183/16.

Co istotne, w interpretacji nie zawarto rozwiązań dotyczących pozostałych stanów faktycznych, ponadto każdy stan faktyczny powinien być analizowany osobno, z uwzględnieniem w szczególności charakteru i okoliczności transakcji dokonywanych między podmiotami. Powyższe stwierdzenie może skutkować powstawaniem dalszych wątpliwości co do kwalifikacji niektórych transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych.

W oparciu o ocenę MF zawartą w interpretacji, w ramach kwalifikowania transakcji dokonywanej przez podmiot pośredniczący jako dostawy towarów albo świadczenia usług należy przede wszystkim ustalić, na który z podmiotów jako dostawca przeniósł uprawnienie do dysponowania towarem jak właściciel, co opiera się na wykazaniu konkretnych przesłanek (tj. przesłanek kwalifikacji jako usługi).

W związku z powyższą interpretacją określona została sytuacja, w której w ramach transakcji z wykorzystaniem karty paliwowej stosuje się model trójstronny. Jednakże, w dalszym ciągu niejasna pozostaje kwestia pozostałych transakcji. W tych sytuacjach, w przypadku kiedy podatnik  rozliczy jako transakcje łańcuchową, transakcję, która powinna być zakwalifikowana jako finansowa, to działanie takie wiąże się z dużym ryzykiem podatkowym.

Przy aktualnej linii zarówno orzeczniczej, jak i w związku z nową interpretacją ogólną, przyjąć można, że pośrednik wykonuje usługę finansową, czyli usługę zwolnioną z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Organy podatkowe mogą więc odmówić ostatecznemu nabywcy prawa do odliczenia na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT. Mogą one uznać, że przedmiotem nabycia jest usługa zwolniona, a nie opodatkowana, a więc że prawo do odliczenia nie przysługuje. Analogiczne ryzyko w zakresie podatku naliczonego może również powstać u pośrednika. W jego przypadku organy podatkowe zakwestionować mogą odliczenie VAT z faktury wystawionej przez prowadzącego stację. Organy mogą również uznać, że pośrednik w ogóle nie nabywa paliwa, a więc że także nie może skorzystać z prawa do odliczenia.

W związku z powyższym można stwierdzić, że nowa interpretacja indywidualna w dalszym ciągu nie rozwiązuje pewnych wątpliwości, które mogą wystąpić w związku z transakcjami wykorzystującymi karty paliwowe.

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Krystian Łatka
Doradca podatkowy
Lider Zespołu VAT
tel. 22 517 30 65
krystian.latka@isp-modzelewski.pl
Adrian Kozakiewicz
Konsultant Podatkowy
tel. (22) 517 30 99 wew. 256
adrian.kozakiewicz@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług

Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było zgłaszać uwagi i opinie dla proponowanego pakietu zmian.

Przygotowanych zostało 15 nowych rozwiązań, które w założeniu mają ułatwić podatnikom rozliczanie podatku od towarów i usług.

Rozwiązania zostały podzielone na 5 obszarów:

  • uproszczenie fakturowania;
  • przyjazne odliczanie VAT;
  • VAT w obrocie międzynarodowym – korzyści i pewność prawa;
  • VAT – łatwiejszy obrót nieruchomościami;
  • poprawa płynności w MPP i ulga na złe długi.

 

Ministerstwo proponuje usunięcie szeregu obowiązków i formalności ciążących dotychczas na przedsiębiorcach w związku z dokonywanymi rozliczeniami w podatku od towarów i usług. Najważniejsze z nich to:

  1. Zmiany w ogólnych zasadach fakturowania oraz dokonywaniu korekt Proponuje się zniesienie obowiązków wskazywania przyczyny dokonywania korekty faktury oraz stosowania oznaczenia „faktura korygująca”. Projekt przewiduje likwidację duplikatów faktur, a także rezygnację z wymogu umieszczania na fakturze zaliczkowej ceny jednostkowej netto.
  2. Zmiany w opodatkowaniu importu usług i uregulowanie sposobu dokonywania korekty in-minus w przypadku importu usług oraz WNT. Proponowane zmiany związane są z uproszczeniem zasad odliczania podatku naliczonego z tytułu importu usług. Obecnie podatnicy, którzy nie otrzymają faktury w terminie 3 miesięcy lub nie uwzględnią w terminie zawitym 3 miesięcy kwoty podatku należnego z tytułu importu usług w deklaracji podatkowej, w której zobowiązani są rozliczyć ten podatek, są pozbawieni prawa wykazania podatku naliczonego w deklaracji podatkowej, w której rozliczają podatek należny. Powoduje to dla nich negatywne konsekwencje w postaci konieczności uiszczenia należnego podatku bez prawa do odliczenia w okresie rozliczeniowym, w którym podatek należny został wykazany. W takim przypadku, podatek naliczony wykazywany jest na „bieżąco”. Z kolei, jeżeli podatnik wykaże podatek należny i naliczony w tej samej deklaracji, a następnie nie otrzyma w terminie 3 miesięcy faktury, to zobowiązany jest do korekty podatku naliczonego w deklaracji, w której ten podatek wykazał. Jeżeli korekta taka powoduje zwiększenie wysokości zobowiązania podatnika za dany okres rozliczeniowy, skutkuje to koniecznością uiszczenia odsetek. W związku z powyższym, w zakresie importu usług proponuje się rezygnację z warunku rozliczenia podatku należnego w terminie 3 miesięcy jako warunku do odliczenia VAT naliczonego w tym samym okresie rozliczeniowym co deklarowany podatek należny. Zgodnie z proponowaną zmianą, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w imporcie usług ma powstawać w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych usług powstał obowiązek podatkowy pod warunkiem, że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

Ponadto, projektowane przepisy mają zapewnić wyraźne uregulowanie zasad dotyczących okresu, w jakim podatnik powinien rozliczyć korektę obniżającą podstawę opodatkowania w przypadku importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Obecnie podatnicy dokonują korekty podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu usług w zależności od przyczyny korekty. Korekta dokonywana jest zatem zasadniczo za okres, w którym zaistniała przyczyna obniżenia podstawy opodatkowania. Brak jednoznacznych regulacji w tym zakresie powoduje jednak wątpliwości prawne podatników i jest przedmiotem wniosków o wydanie interpretacji indywidualnych. Wobec powyższego, w celu zwiększenia pewności prawnej podatników, w projektowanych przepisach proponuje się jednoznaczne uregulowanie sposobu dokonywania korekty in-minus w przypadku importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w następujący sposób. Proponowane rozwiązanie stanowi, co do zasady, potwierdzenie dotychczasowej praktyki stosowanej w odniesieniu do korekt obniżających podstawę opodatkowania w przypadku importu usług i wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – z zastrzeżeniem, że dla celów dokonania korekty obniżającej podstawę opodatkowania istotny jest moment wystąpienia przyczyny powodującej konieczność dokonania korekty, niezależnie od momentu (okresu), w którym otrzymano fakturę korygującą.

  1. Wydłużenie – z 30 do 60 dni – czasu, w którym możliwe jest wystawienie faktury przed dokonaniem dostawy towaru, wykonaniem usługi lub otrzymaniem zaliczki. Proponowana jest zmiana, która pozwoli podatnikom na wystawianie faktur wcześniej, niż jest to dopuszczalne Zyskaliby oni możliwość wystawienia faktury nie wcześniej niż 60 dnia przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi oraz 60 dnia przed dokonaniem dostawy towaru, wykonaniem usługi lub odpowiednio przed otrzymaniem całości lub części zapłaty. Obecnie faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30 dnia przed dokonaniem tych czynności.
  2. Zniesienie ograniczeń w wystawianiu zbiorczych faktur korygujących. Proponowane jest również wprowadzenie nowego rozwiązania, korekty zbiorczej konkretnych pozycji z faktury, a także całych faktur. Zgodnie z proponowanymi regulacjami dopuszczalne ma być dokonanie przez podatnika za dany okres, za pomocą faktury korygującej, zarówno korekty faktur dokumentujących poszczególne dostawy lub usługi, jak i korekty dotyczącej wszystkich dostaw lub usług. Zgodnie z proponowanym rozwiązaniem, w przypadku wystawienia na rzecz jednego odbiorcy za dany okres faktury korygującej dotyczącej wszystkich dostaw lub świadczenia usług z tego okresu, faktura korygująca może nie zawierać nazw (rodzajów) towarów lub usług objętych korektą.
  3. Wprowadzenie możliwości przekazywania środków pomiędzy rachunkami VAT podatnika prowadzonymi w różnych bankach. Propozycja zmiany umożliwia szersze konsolidowanie przez podatników środków zgromadzonych na rachunkach Obecnie obowiązujące przepisy pozwalają na taką konsolidację wyłącznie w ramach jednego banku, czyli podatnik może przekazywać swoje środki z jednego rachunku VAT na inny rachunek VAT, ale pod warunkiem, że obydwa rachunki VAT prowadzi ten sam bank. Czynność ta nazywana jest „przekazaniem własnym”. W wyniku proponowanej zmiany podatnicy uzyskaliby możliwość dokonywania „przekazania własnego” w ramach wszystkich swoich rachunków VAT, również tych prowadzonych przez inne banki. Ograniczenia co do celu, na jaki środki z rachunku VAT mogą zostać wykorzystane nadal będą obowiązywały. W celu „uwolnienia” tych środków na rachunek rozliczeniowy podatnik tak jak dotychczas będzie występował z wnioskiem do organu podatkowego o uzyskanie zgody.
  1. Ułatwienia w odliczeniach podatku z tytułu samochodów wykorzystywanych w działalności gospodarczej. Proponuje się wydłużenie terminu realizacji obowiązku składania VAT-26 (Informacja o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej) do dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonane zostanie pierwsze nabycie związane z samochodem dające 100% prawo do odliczenia. Oznacza to, że podatnik, który w konkretnym dniu okresu rozliczeniowego poniósł pierwszy wydatek związany z pojazdem samochodowym wykorzystywanym wyłącznie do jego działalności gospodarczej, nie byłby już obowiązany do składania do urzędu skarbowego VAT-26 w terminie 7 dni od dnia, w którym zostanie poniesiony pierwszy wydatek związany z tym pojazdem, lecz składałby informację VAT-26 w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniesie pierwszy wydatek związany z tym pojazdem, w powiązaniu z momentem złożenia JPK za zakończony okres. Termin złożenia VAT-26 i de facto wykazania przez podatnika poniesienia pierwszego wydatku związanego z tym pojazdem zostałby w efekcie przesunięty.
  2. Zmiany w przepisach regulujących tzw. ulgę na złe długi. Wydłużenie czasu na skorzystanie z ulgi na złe długi (z 2 do 3 lat). Przepisy 89a i 89b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zostały poddane badaniu przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE). Na skutek wyroku TSUE z dnia 15 października 2020 r. konieczne staje się wprowadzenie zmian w przepisach regulujących tzw. ulgę na złe długi. Proponowane zmiany mają skutkować zmniejszeniem ilości warunków skorzystania z ulgi i zapewnić realizację wniosku płynącego z wyroku TSUE, że do systemu tzw. ulgi na złe długi oprócz podatników VAT czynnych należy dopuścić po stronie nabywców (dłużników) również osoby fizyczne – konsumentów oraz podatników VAT zwolnionych od podatku. Ponadto wydłużeniu ulec ma termin na skorzystanie z powyższego mechanizmu z 2 do 3 lat od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność licząc od końca roku, w którym została ona wystawiona. Proponowany wydłużony do 3 lat okres jest skorelowany z wynikającym z ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
  3. – Kodeks cywilny, terminem przedawnienia roszczeń przysługującym osobom prowadzącym działalność gospodarczą i mających związek z prowadzoną przez uprawnionego działalnością gospodarczą.

 

Proponowane zmiany mają wejść w życie od dnia 1 października 2021 r.

Ministerstwo zapowiada, że prezentowany pakiet uproszczeń nie jest ostatnim; przewiduje się jeszcze w 2021 roku kolejny projekt zmian w podatku od towarów i usług.

 

Osoby do kontaktu

Aleksandra Szczęsny
Prawnik, konsultant podatkowy 
tel. 32 259 71 50 
aleksandra.szczesny@isp-modzelewski.pl
Mikołaj Stelmach
Prawnik, konsultant podatkowy 
tel. 32 259 71 50 
mikolaj.stelmach@isp-modzelewski.pl
dr Joanna Kiszka 
Dyrektor Oddziału Śląskiego 
tel. 32 259 71 50, 501 603 913 
joanna.kiszka@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą

Wyrok TK.

Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą (sygn. SK 39/19).

W ocenie Trybunału Konstytucyjnego przepis uznający wszystkie nieruchomości przedsiębiorcy za związane z prowadzeniem działalności jest niezgodny z Konstytucją RP. Trybunał podkreślił,  że przedsiębiorcy nie mogą być obciążani wyższą stawką podatku jedynie z powodu posiadania nieruchomości, które nie służą im do prowadzenia działalności gospodarczej.

Trybunał orzekł, że art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych rozumiany w ten sposób, że o związaniu gruntu, budynku lub budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej decyduje wyłącznie posiadanie gruntu, budynku lub budowli przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 84 Konstytucji RP.

 

Czego dotyczył problem?

Problem przedstawiony w skardze konstytucyjnej dotyczył automatycznego kwalifikowania nieruchomości, będących w posiadaniu osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, do kategorii gruntów, budynków lub budowli związanych z prowadzeniem tej działalności. Osoby fizyczne prowadzące taką działalność występują bowiem na gruncie prawa podatkowego w dwojakim charakterze – jako przedsiębiorcy i jako osoby prywatne (w zakresie swojego majątku osobistego). Skarżący podnosił, że niezgodne z Konstytucją jest zakwalifikowanie gruntów znajdujących się w posiadaniu takich osób do gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i – w konsekwencji – objęcie ich wyższą stawką podatkową niezależnie od tego, czy są one faktycznie związane z prowadzeniem takiej działalności. Trybunał przyjął, że dla rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy najistotniejsza była ocena czy zaskarżony przepis jest zgodny z konstytucyjną zasadą proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji) między prawem jednostki do własności (art. 64 ust. 1 Konstytucji) a obowiązkiem ponoszenia ciężarów publicznoprawnych (art. 84 Konstytucji).

 

Przedsiębiorcy nie mogą być obciążani wyższą stawką podatku jedynie z powodu posiadania nieruchomości.

Jak wskazał Trybunał, przepis art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych uzależnia opodatkowanie podatkiem od nieruchomości w wyższej stawce, która jest przypisana nieruchomościom związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej, wyłącznie od posiadania gruntu, budynku lub budowli przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Przepis ten, w swoim literalnym brzmieniu, nie uwzględnia przy tym tego czy dana nieruchomość jest faktycznie lub może być potencjalnie wykorzystywana na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej. Ustawodawca nie odróżnia zatem dla celów zapłaty podatku od nieruchomości sytuacji podatników posiadających nieruchomości i wykorzystujących je do prowadzenia działalności gospodarczej oraz podatników posiadających nieruchomości, którzy nie wykorzystują ich do prowadzenia działalności gospodarczej. W ocenie Trybunału przedsiębiorcy nie mogą być obciążani wyższą stawką podatku jedynie z powodu posiadania nieruchomości, które nie służą im do prowadzenia działalności gospodarczej. Trybunał podkreślił, że zastosowanie wyższej stawki podatkowej dla nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wyłącznie na podstawie kryterium posiadania danej nieruchomości przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą stanowi nieproporcjonalną ingerencję w prawo do własności tych podmiotów.

 

Aspekt praktyczny dla przedsiębiorców.

Wyrok może być podstawą do wzruszenia prawomocnych decyzji organów podatkowych ustalających wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, jak i podstawą do ustalenia podatku w niższej wysokości w bieżących decyzjach.

 

Szerszej informacji udzielą doradcy i konsultanci podatkowi Instytutu Studiów Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy Sp. z o.o.

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Katarzyna Wawrzonkiewicz
Specjalista ds. obsługi ubezpieczenia podatkowego
tel. 22 517 30 76
katarzyna.wawrzonkiewicz@isp-modzelewski.pl
Agata Strocka
Starszy specjalista w Dziele Audytu Podatkowego
Konsultant podatkowy
tel. 22 517 30 69
agata.strocka@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Opodatkowania kontraktów drogowych typu utrzymaj standard oraz wywołaniowego – objaśnienia podatkowe z dnia 26 stycznia 2021 r.

Dnia 26 stycznia 2021 r. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wydał objaśnienia podatkowe dotyczące opodatkowania podatkiem od towarów i usług kontraktów drogowych typu utrzymaj standard oraz wywołaniowego.

W Objaśnieniach wyjaśniono różnice między poszczególnymi kontraktami drogowymi. Bowiem te różnice mają wpływ na objęcie usług utrzymania dróg stawką podstawową (aktualnie 23%) albo stawką obniżoną – obecnie 8%. Wskazano również, iż celem objaśnień jest określenie podstawowych przesłanek, które mogą wskazywać, czy w danym przypadku mamy do czynienia z jednym kompleksowym świadczeniem, czy ze zbiorem odrębnych świadczeń.

Celem kontraktów drogowych dotyczących utrzymania dróg jest zapewnienie właściwego stanu technicznego drogi oraz sprawności wszystkich jej elementów. Prace utrzymaniowe polegają na wykonywaniu robót konserwacyjnych, porządkowych i innych zmierzających do zwiększenia bezpieczeństwa ruchu drogowego i wygody użytkowników dróg.

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych w art. 20 określa zadania zarządcy drogi, obejmujące m.in.:

  • utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2 (art. 20 pkt 4 tej ustawy);
  • koordynację robót w pasie drogowym (art. 20 pkt 7 tej ustawy);
  • przeprowadzanie okresowych kontroli stanu dróg i drogowych obiektów inżynierskich oraz przepraw promowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich wpływu na stan bezpieczeństwa ruchu drogowego, w tym weryfikację cech i wskazanie usterek, które wymagają prac konserwacyjnych lub naprawczych ze względu na bezpieczeństwo ruchu drogowego (art. 20 pkt 10 tej ustawy);
  • wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających (art. 20 pkt 11 tej ustawy);
  • przeciwdziałanie niszczeniu dróg przez ich użytkowników (art. 20 pkt 12 tej ustawy);
  • wprowadzanie ograniczeń lub zamykanie dróg i drogowych obiektów inżynierskich dla ruchu oraz wyznaczanie objazdów drogami różnej kategorii, gdy występuje bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa osób lub mienia (art. 20 pkt 14 tej ustawy);
  • utrzymywanie zieleni przydrożnej, w tym sadzenie i usuwanie drzew oraz krzewów (art. 20 pkt 16 tej ustawy).

Najczęściej spotykany, potoczny podział kontraktów drogowych to podział na:

  • kontrakty utrzymaniowe oraz
  • kontrakty wywołaniowe.

Jednakże pod względem sposobu opodatkowania podatkiem od towarów i usług właściwszy jest podział na:

  • kontrakty, których przedmiotem jest świadczenie kompleksowe oraz
  • kontrakty, których przedmiotem jest szereg odrębnych świadczeń związanych z utrzymaniem dróg.

Kontrakty kompleksowego utrzymania dróg (potocznie nazywane kontraktami utrzymaniowymi) – są to co do zasady kontrakty, których głównym celem, po stronie zamawiającego usługę (zarządca drogi), jest zapewnienie stopnia stanu technicznego drogi na określonym poziomie przejezdności, czyli zapewnienie odpowiednich warunków i bezpieczeństwa przejezdności dla użytkowników dróg. Jednocześnie realizacja tego samego celu jest głównym obowiązkiem świadczącego usługę. Świadczący usługę ponosi odpowiedzialność nie za wykonanie poszczególnych usług cząstkowych, lecz za zapewnienie głównego celu świadczenia – przejezdności drogi w określonym standardzie. To świadczący usługę sam decyduje, jakie czynności należy podjąć w celu osiągnięcia tego efektu. Tym samym bezbłędne wykonanie wszystkich koniecznych działań z wyjątkiem np. jednego, nie spowoduje, że cel umowy będzie prawidłowo wykonany, gdy niewykonanie tego jednego działania będzie skutkowało nieprzejezdnością drogi lub nieutrzymaniem jej w określonym w umowie standardzie.

Z punktu widzenia celu zamawiającego, nabywa on jedno świadczenie wymagające podejmowania szeregu czynności przez usługodawcę. Usługodawca świadczy na rzecz zamawiającego kompleksową usługę utrzymania w odpowiednim standardzie elementów infrastruktury drogowej, zapewniających bezpieczny przejazd. Poszczególne wykonywane czynności nie stanowią celu samego w sobie, lecz są środkami służącymi do wykonania zadania polegającego na utrzymaniu dróg w określonym przez strony umowy standardzie, tzn. do zapewnienia czystości, przejezdności drogi, w tym eliminacji zagrożeń bezpieczeństwa ruchu drogowego. Wszystkie działania realizowane przez usługodawcę na rzecz zamawiającego są potrzebne w jednakowym stopniu, gdyż odstąpienie od wykonania którejkolwiek z wymienionej czynności spowoduje, że nie zostanie zrealizowany ostateczny cel zamówienia, tj. dany element drogi nie zostanie utrzymany w odpowiednim standardzie, co będzie miało wpływ na zwiększone zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zrealizowanie celu umowy stanowi o ekonomicznym aspekcie transakcji i pozwala oceniać znaczenie poszczególnych świadczeń. Niewątpliwie jednak wszystkie czynności, do wykonania których zobowiązany jest usługodawca, zmierzają do utrzymania infrastruktury drogowej oraz do właściwego i bezpiecznego korzystania z tej infrastruktury drogowej przez użytkowników dróg.

Pozostałe kontrakty dotyczące usług utrzymania dróg (potocznie nazywane kontraktami wywołaniowymi, czasami też rozproszonymi) – są to co do zasady kontrakty, służące, po stronie nabywcy usług (zarządcy drogi), zapewnieniu realizacji niezbędnych w danym momencie świadczeń, zmierzających do utrzymania zakładanego poziomu stanu dróg. Natomiast po stronie świadczącego usługi celem jest prawidłowe i niezwłoczne wykonanie wyłącznie konkretnych czynności, wprost zleconych przez nabywcę usługi. Świadczący usługę nie ponosi odpowiedzialności za brak przejezdności drogi lub jej niewłaściwy standard, gdy prawidłowo wykonał wszystkie zlecone mu czynności.

Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną organów podatkowych usługi świadczone przy kontraktach kompleksowego utrzymania dróg (gdy świadczona jest jedna kompleksowa usługa utrzymania drogi), opodatkowane są z zastosowaniem podstawowej stawki podatku  – obecnie 23%.

Stanowisko to zostało potwierdzone w orzecznictwie sądów administracyjnych, np. w wyroku NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I FSK 344/15; wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 11 października 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 753/18 (wyrok prawomocny); wyroku NSA z dnia 18 lipca 2019 r., sygn. akt I FSK 725/17.

Natomiast usługi świadczone w ramach pozostałych kontraktów utrzymania dróg (wywołaniowych, rozproszonych) – gdy świadczeniodawca wykonuje różne, funkcjonalnie niezależne od siebie usługi, których rozdzielenie do celów podatkowych nie ma sztucznego charakteru – każda z tych usług jest opodatkowana z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla danej usługi. Usługi, które mogą być świadczone w ramach kontraktów drogowych będą zatem opodatkowane według stawki podstawowej (23%) bądź też preferencyjnej (8%) – jeśli będą wymienione w załączniku nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Przykładowo, w zakresie kontraktów drogowych, stawką w wysokości 8% mogą być opodatkowane takie usługi jak: usługi zamiatania śmieci i usuwania śniegu (klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu PKWiU 81.29.12.0) czy usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni (PKWiU 81.30).

W Objaśnieniach podkreślono, iż jedną z podstawowych zasad w podatku od towarów i usług (podlegającego ścisłej harmonizacji w UE) jest stosowanie stawki podstawowej (art. 98 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej). Państwom członkowskim UE przyznano możliwość stosowania jednej obniżonej stawki lub dwóch obniżonych stawek tego podatku na zasadzie wyjątku od reguły. Ponadto, obniżone stawki podatku VAT mogą być stosowane jedynie do dostaw towarów i świadczenia usług, o których mowa w załączniku III do dyrektywy 2006/112/WE. Przepisy te, stanowiące wyjątek od zasady, należy zatem interpretować ściśle (tak stwierdzono m.in. w wyrokach TSUE:

  • z dnia 12 grudnia 1995 r., C-399/93, Oude Luttikhuis i in., pkt 23;
  • z dnia 17 czerwca 2010 r., C-492/08, Komisja/Francja, pkt 35;
  • z dnia 19 grudnia 2019 r. w sprawie C-715/18, Segler-Vereinigung Cuxhaven eV, pkt 25).

W świetle powyższego – w odniesieniu do stawek preferencyjnych – nie jest dopuszczalna wykładnia rozszerzająca.

 

Szerszej informacji udzielą doradcy i konsultanci podatkowi Instytutu Studiów Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy Sp. z o.o.

 

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Krystian Łatka
Doradca podatkowy
Lider Zespołu VAT
tel. 22 517 30 65
krystian.latka@isp-modzelewski.pl
Adrian Kozakiewicz
Konsultant Podatkowy
tel. (22) 517 30 99 wew. 256
adrian.kozakiewicz@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Praktyczna możliwość wystawiania e-paragonów – od 1 maja 2021 r.

Na stronie Rządowego Centrum Legislacji pojawiły się dwa projekty rozporządzeń: w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące z elektronicznym zapisem kopii oraz w sprawie wymagań technicznych dla kas rejestrujących. Głównym celem projektowanych aktów prawnych jest umożliwienie przesyłania paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej (e-paragonów).

Od dnia 1 kwietnia 2020 r. – wskutek zmiany w art. 111 ust. 3a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. – wprowadzono możliwość przesyłania paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej do klienta, za jego zgodą i w uzgodniony z nim sposób. Zmiany w ustawie nie wyłączyły możliwości stosowania paragonów papierowych dla tych konsumentów, którzy nie wyrażają zgody na otrzymanie paragonu elektronicznego. Obecnie, sprzętowe kasy rejestrujące mają wyłącznie funkcję wydruku dokumentów fiskalnych – podatnik musi wydać konsumentowi papierową postać paragonu fiskalnego.

Prawodawca zdecydował się na wprowadzenie nowych przepisów wykonawczych, odpowiadających zmianom w ustawie, wskazanych powyżej. Projektowane przepisy rozporządzeń zakładają, że e-paragony wystawiane będą przez sprzętowe kasy online oraz kasy mające postać oprogramowania (tzw. kasy wirtualne). W przypadku kas sprzętowych online, projekt nowego rozporządzenia technicznego wprowadzi nową funkcjonalność, dzięki której wydanie e-paragonu z takiej kasy będzie możliwe w praktyce (wszystkie kasy, które trafią do homologacji po wejściu w życie nowego rozporządzenia, będą musiały posiadać opcję wysyłania e-paragonów).

 

Wprowadzenie nowej funkcjonalności dla kas rejestrujących w zakresie przesyłania paragonów w wersji elektronicznej nie dotyczy kas z elektronicznym i papierowym zapisem kopii, które mogą być jeszcze stosowane przez podatników do momentu uszkodzenia lub zapełnienia pamięci fiskalnej (kasy z elektronicznym zapisem kopii będą w sprzedaży do końca 2022 r.).

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Rafał Linka
Młodszy konsultant podatkowy
tel. 22 517 30 60
rafal.linka@isp-modzelewski.pl
Barbara Głowacka
Doradca Podatkowy
tel. 22 517 30 98
barbara.glowacka@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Ustrukturyzowane e-faktury VAT w projekcie MF – czy system zachęt będzie wystarczający?

Ministerstwo Finansów rozpoczęło 5 lutego 2021 r. konsultacje publiczne projektu nowelizacji ustawy o VAT wprowadzającego e-fakturę ustrukturyzowaną, tj. fakturę elektroniczną wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. W projekcie MF zaproponowało zmiany w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zakresie wprowadzenia fakultatywnego Krajowego Systemu e-Faktur (tzw. KSeF). Nowe przepisy mają wejść w życie 1 października 2021 r.

Projektowana nowelizacja reguluje możliwość wystawiania faktur ustrukturyzowanych, jako jednej z dopuszczanych form dokumentowania transakcji – obok faktur papierowych i obecnie występujących w obrocie gospodarczym faktur elektronicznych w innej formie. Faktura ustrukturyzowana będzie uznana za rodzaj faktury elektronicznej, tym samym do faktur ustrukturyzowanych, co do zasady, będą miały zastosowanie ogólne regulacje prawne dotyczące faktur elektronicznych (z pewnymi wyjątkami np. do faktur ustrukturyzowanych nie będą miały zastosowania przepisy regulujące zasady wystawiania duplikatów faktur, określone w art. 106l ustawy o VAT, ponieważ nie będzie istniała możliwość zagubienia lub zniszczenia faktury wystawionej za pośrednictwem systemu).

Zgodnie z założeniami projektu, faktury ustrukturyzowane będą wystawiane i otrzymywane przez podatników za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, tj.: Krajowego Systemu
e-Faktur (KSeF). Każdy podatnik będzie mógł posiadać konto w KSeF służące do wystawiania i/albo odbioru faktur.

Wprowadzane projektowaną ustawą rozwiązanie ma charakter fakultatywny. Wystawca będzie mógł wybrać taka formę dokumentowania sprzedaży, ale nie będzie miał obowiązku. Stosowanie faktur ustrukturyzowanych będzie wymagało ponadto także akceptacji odbiorcy takiej faktury, w tym w sposób dorozumiany.

Jako „zachętę” do wybory tego sposobu dokumentowania sprzedaży w projekcie przewidziano:

    • brak konieczności posiadania dokumentacji spełnienia uzgodnienia w przypadku wystawienia faktury korekty in minus w formie ustrukturyzowanej („cofnięcie” w tym zakresie wymogów nowelizacji SLIM VAT),
    • w przypadku wystawienia faktury korekty ustrukturyzowanej in minus nabywca towaru lub usługi dokona pomniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę korygującą („cofnięcie” w tym zakresie wymogów nowelizacji SLIM VAT),
    • dla podatników, którzy wystawiają wyłącznie faktury ustrukturyzowane, preferencję w postaci skróconego do 40 dni terminu zwrotu podatku VAT dla podatników spełniających warunki przewidziane w tym przepisie (zwrot na rachunek rozliczeniowy). Dla uzyskania zwrotu w terminie 40 dni konieczne będzie spełnienie łącznie wszystkich wymienionych warunków, tj.:


1) uzyskanie zwrotu w terminie 40 dni będzie możliwe za dany okres rozliczeniowy tylko w przypadku podatników wystawiających w całym okresie rozliczeniowym wyłącznie faktury ustrukturyzowane,
2) podatnik przez kolejne 12 miesięcy poprzedzających bezpośrednio okres, w rozliczeniu za który został wykazany zwrot, był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny oraz składał za każdy okres rozliczeniowy deklaracje (plik JPK)
3) podatnik w okresie 12 miesięcy poprzedzających okres wykazania zwrotu posiadał rachunek rozliczeniowy lub imienny rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej zgłoszony na „białej liście”,
4) kwota podatku naliczonego lub kwota różnicy podatku nierozliczona w poprzednich okresach rozliczeniowych i wykazana w deklaracji do zwrotu w analizowanym okresie nie przekracza 3000 zł.
Podatnik dla uzyskania zwrotu w terminie 40 dni, podobnie jak przy innych zwrotach
z ustawy o VAT, będzie zaznaczał odpowiedni znacznik w składanym rozliczeniu (JPK_VAT deklaracja + ewidencja) ze wskazaniem, że występuje z wnioskiem o zwrot VAT w terminie 40 dni.

Wydaje się, że proponowany ustawowy system „zachęt” nie jest wystarczający z perspektywy przeciętnego podatnika VAT. Wydaje się jednak, że nie należy oczekiwać jego istotnego rozszerzenia na etapie prac legislacyjnych. Oczekiwać należy raczej innych form „promocji” tego rozwiązania, w tym tych, które wykorzystane zostały w czasie wdrażania dobrowolnego mechanizmu podzielonej płatności. Nie można wykluczyć także ponadto, że – tak jak w przypadku split payment – docelowo system może zostać w przyszłości przyjęty jako obowiązkowy (za zgodą Rady Unii Europejskiej).

 

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Krystian Łatka
Doradca podatkowy
Lider Zespołu VAT
tel. 22 517 30 65
krystian.latka@isp-modzelewski.pl
Adrian Kozakiewicz
Konsultant Podatkowy
tel. (22) 517 30 99 wew. 256
adrian.kozakiewicz@isp-modzelewski.pl
Barbara Głowacka
Doradca Podatkowy
tel. 22 517 30 98
barbara.glowacka@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Przepisy o raportowaniu schematów podatkowych podlegają regulacjom dotyczącym wydawania indywidualnych interpretacji podatkowych

Zgodnie z najnowszym wyrokiem NSA z dnia 28 stycznia 2021 r. (sygn. akt I FSK 1703/20) obowiązki dotyczące raportowania schematów podatkowych są objęte zakresem postępowania interpretacyjnego na podstawie art. 14b i n. Ordynacji podatkowej.

Jest to precedensowy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczący wydania interpretacji indywidulanej w zakresie przepisów o raportowaniu schematów podatkowych, wydany w związku z szeregiem sporów zawisłych już przed sądami administracyjnymi pierwszej instancji. MF i KIS prezentują niezmiennie stanowisko polegające na odmowie wydawania interpretacji indywidulanych w zakresie przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących MDR, mimo że przepisy materialnoprawne Ordynacji podatkowej co do zasady podlegają procedurze wydania wniosku o interpretację indywidualną.  Powyższe stało się przyczynkiem do skarg do sadów administracyjnych składanych przez podatników wnioskujących o takie interpretacje i szukających słusznej ochrony , w szczególności wobec wątpliwej jakości i precyzji regulacji ustawowej w zakresie schematów podatkowych. 

W przedmiotowym wyroku NSA wskazał, że przepisy działu III rozdziału 11a Ordynacji to niejednorodny zbiór norm prawnych, wśród których można wskazać zarówno przepisy materialne, jak i procesowe, w tym takie, które objęte są katalogiem włączeń z art. 14b § 2a Ordynacji podatkowej, w szczególności „regulujące właściwość, uprawnienia i obowiązki organów podatkowych” (vide np. art. 86h i nast. Ordynacji podatkowej). Niemniej w zakresie objętym pytaniem interpretacyjnym spółki, tj. zwłaszcza w odniesieniu do obowiązku złożenia informacji o schemacie podatkowym, przepisy te należy uznać za regulacje materialnoprawne, podlegające interpretacji przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

 

 

Zgodnie z treścią wyroku „(…) przepisy te konstytuują określone obowiązki o charakterze analitycznym (vide zwłaszcza art. 86f § 1 pkt 4-8 Ordynacji podatkowej) i informacyjnym (art. 86b do art. 86e wskazanej ustawy), pełniąc w istocie funkcję zbliżoną do informacji składanych w formie zeznań i deklaracji podatkowych. Pozwalają bowiem określić w sposób prawidłowy elementy stosunku prawnopodatkowego, w tym zwłaszcza takie jak powstanie obowiązku podatkowego oraz zobowiązania podatkowego, a także wysokość podstawy opodatkowania. W konsekwencji, z uwagi na wspomniane ratio legis, przepisy te niejako współtworzą regulacje zawarte w szczególności w materialnych ustawach podatkowych, które już bezpośrednio wyznaczają treść i zakres obowiązków podatkowych w rozumieniu art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej. (…) Informacyjny w swej naturze charakter omawianych unormowań nie przesądza o tym, że odnoszą się one do realizacji praw i obowiązków w sferze procesowej. Są to tzw. instrumentalne powinności podatkowe, które służą prawidłowemu wykonaniu zobowiązania podatkowego. Nie powinno budzić wątpliwości, że obowiązki tego typu wyrażane są przez regulacje materialnoprawne, czemu prawodawca daje wyraz nie tylko w ramach Ordynacji podatkowej (por. rozdział 11 działu III), ale i w ustawach regulujących konkretny podatek (vide np. art. 99 ustawy o podatku od towarów i usług, art. 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 26a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, etc.). (…)

Z powyższym wiąże się drugi argument natury systematycznej (a rubrica), wskazujący na zamieszczenie regulacji dotyczących raportowania schematów podatkowych w dziale III Ordynacji podatkowej (rozdział 11a), poświęconym zobowiązaniom podatkowym, tj. tym który ma charakter konstytucyjny z perspektywy systemu prawa podatkowego, odnoszący się do ogólnych zagadnień materialnego prawa podatkowego, wiążących się zwłaszcza z powstawaniem, regulowaniem, wygasaniem zobowiązań podatkowych oraz odpowiedzialnością podatkową za owe zobowiązania. (…)

Po pierwsze, zasadnie wskazuje skarżąca (s. 12 skargi kasacyjnej), że udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie MDR ma znaczenie, w aspekcie jej funkcji ochronnej, już tylko z perspektywy wspomnianych regulacji karno-skarbowych. Ochrona wnioskodawcy przejawia się tu w braku możliwości wymierzenia sankcji na gruncie prawa karnego skarbowego (art. 14k § 3 Ordynacji podatkowej). Po wtóre, mając na względzie zasadnicze kwestie, takie jak ratio legis instytucji interpretacji przepisów prawa podatkowego, jako tej, która ma zapewniać ochronę podatnika, w tym zwłaszcza bezpieczeństwo prawne w ramach skomplikowanego systemu prawa podatkowego (art. 2 Konstytucji), nie sposób zawężająco interpretować zakresu zastosowania przedmiotowej instytucji. W szczególności niedopuszczalne jest ograniczanie zakresu jej zastosowania (uprawnień podatnika) w sposób dorozumiany, bez wyraźnej w tym względzie wypowiedzi ustawodawcy, bądź też w drodze złożonych argumentów konstrukcyjnych i systemowych, jak to miało miejsce w zaskarżonym wyroku oraz poprzedzającym je postanowieniu”.

 

 

Dotychczas sądy administracyjne nie były zgodne w przedmiotowym zakresie. WSA w Poznaniu w wyroku z dni 24 lipca 2020 r. o sygn. I SA/Po 52/20 zajmując podobne stanowisko jak NSA wskazał, że „zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje na wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wedle ustawowej definicji, wyrażenie „przepisy prawa podatkowego” oznacza: „przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych” (art. 3 pkt 2 O.p.). Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 1 O.p., „ilekroć w ustawie jest mowa o ustawach podatkowych – rozumie się przez to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich””. Co więcej Sąd podkreślił, że ustawa w art. 14b § 2a Ordynacji podatkowej wyraźnie wskazuje które z przepisów podatkowych nie mogą być przedmiotem indywidualnej interpretacji. Nie zalicza do nich przepisów rozdziału 11a Działu III Ordynacji podatkowej, zatytułowanego „Informacje o schematach podatkowych”. W ocenie Sądu normy wynikające z przepisów określających obowiązki dotyczące raportowania o schematach podatkowych mają charakter materialnoprawny. Tożsamy pogląd  podzielił również WSA w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 8 kwietnia 2020 r. o sygn. akt I SA/Go 61/20 oraz WSA w Warszawie w wyroku z dnia 29 kwietnia 2020 r. sygn. akt III SA/WA 2458/19. Przeciwne stanowisko przedstawiono np. w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2019 r. o sygn. akt I SA/Po 825/19, czy wyroku WSA w Krakowie z dnia 29 stycznia 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 1312/19.

 

Zapadły wyrok NSA ujednolici prawdopodobnie linię orzeczniczą sądów i stać się może przyczynkiem do szerszego zastosowania instytucji interpretacji indywidualnej w zakresie schematów podatkowych. Nie należy jednocześnie wykluczyć ewentualnej ingerencji ustawodawcy w treść przepisów o interpretacjach indywidulanych, która wyłączyłaby wprost ich zastosowanie. Tym samym w chwili obecnej pojawia się – być może krótkotrwała – szansa na zabezpieczenie poglądów podatników w zakresie interpretacji przepisów MDR i uzyskanie ochrony poprzez indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego. 

 

W przypadku zainteresowania przedmiotowym zagadnieniem zapraszamy do kontaktu.

 

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Katarzyna Wawrzonkiewicz
Specjalista ds. obsługi ubezpieczenia podatkowego
tel. 22 517 30 76
katarzyna.wawrzonkiewicz@isp-modzelewski.pl
Agata Strocka
Starszy specjalista w Dziele Audytu Podatkowego
Konsultant podatkowy
tel. 22 517 30 69
agata.strocka@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Prawo do odliczenia podatku VAT przy refakturowaniu usług noclegowych

Od dnia 1 stycznia 2021 r. zmianie uległ przepisy dotyczące zakazu odliczenia podatku naliczonego od nabywanych usług gastronomicznych.

Zgodnie z nowym brzmieniem art.  88 ustawy VAT, „obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika:

4) usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:

(…)

c) usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a”.

Zgodnie z nowym stanem prawnym, odliczenie podatku naliczonego od usług noclegowych aktywuje się wyłącznie w przypadku nabycia ich w celu odprzedaży (refakturowania) na finalnego korzystającego – zgodnie z art. 8 ust. 2a. Stosownie do tego przepisu, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Jak wskazano w uzasadnieniu do nowelizacji „Projektowana zmiana polega na umożliwieniu odliczania VAT naliczonego od usług noclegowych nabytych przez podatników wyłącznie w celu ich odprzedaży, tj. po nabyciu usługi w celu przeniesienia jej na kolejnego nabywcę (tj. w związku z tzw. refakturą usługi). Pozostałe nabycie usług noclegowych – tj. w przypadku nabycia przez podatnika do celów jego działalności i „konsumowanych” w tej działalności, nadal nie będzie generowało prawa do odliczenia. Takie wyłączenie ma uzasadnienie w tym, że generalnie usługi noclegowe i gastronomiczne noszą znamiona świadczeń nabywanych dla ostatecznej konsumpcji (do celów prywatnych), w efekcie identyfikacja celu nabycia tej usługi na etapie weryfikacji prawa do odliczenia może być trudna. W celu uniknięcia wątpliwości co do zakresu odliczenia podatku naliczonego proponuje się w treści przepisu odwołać się do art. 8 ust. 2a ustawy o VAT (wyeliminuje to prawo do odliczenia podatku w sytuacji wykorzystania usługi noclegowej do świadczenia usług kompleksowych opodatkowanych na zasadach ogólnych)”.

Oprócz wskazanego w uzasadnieniu przypadku usług „konsumowanych” przez podatnika, gdzie odliczenie nie będzie przysługiwać, należy wyraźnie podkreślić też brak prawa do odliczenia – także na gruncie przepisów po nowelizacji – w przypadku „odprzedaży” usług noclegowych, jako elementu świadczenia złożonego, pomocniczego do świadczenia głównego i stanowiącego element podstawy opodatkowania świadczenia głównego. Innymi słowy, jeżeli „refaktura” usług noclegowych towarzyszy wykonywaniu innych czynności (stanowi jeden z kosztów związanych z inną usługą/dostawą jako świadczeniem głównym) odliczenie nie będzie możliwe. Odpowiednie zastosowanie znajdą tu tezy – przykładowo – interpretacji z dnia 2 listopada 2018 r. znak 0115-KDIT1-1.4012.598.2018.2.DM: „W świetle wyżej powołanych przepisów wskazać należy, że w niniejszej sprawie przedmiotem świadczenia Wnioskodawcy jest usługa (…), natomiast zwrot kosztów dodatkowych ponoszonych w związku z dokonaniem tej czynności (dojazdów, noclegu, diet pracowników) jest częścią wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy za wykonaną usługę, które stosownie do art. 29a ust. 1 i ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług należy uwzględnić w podstawie opodatkowania transakcji dotyczącej świadczenia usług. Zatem, w sytuacji, gdy usługa podlega – jak wynika z wniosku – opodatkowaniu 23% stawką podatku, również koszty usług dodatkowych niezbędnych do jej wykonania, którymi obciążani są nabywcy, jako element składowy świadczenia zasadniczego, podlegają opodatkowaniu tą samą stawką podatku”.

 

 

Z podobną sytuacja będziemy mieli do czynienia w przypadku nabycia usług turystyki dla bezpośredniej korzyści turysty, w celu świadczenia usługi opodatkowanej w procedurze marzy. Wprowadzone rozwiązanie nie dotyczy usług nabywanych przez podatników dla bezpośredniej korzyści turysty (rozliczanych obligatoryjnie w systemie VAT-marża, w tym także zakupu i odsprzedaży pakietów turystycznych). W takich przypadkach podatnikom także w dalszym ciągu nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usługi noclegowej. 

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Krystian Łatka
Doradca podatkowy
Lider Zespołu VAT
tel. 22 517 30 65
krystian.latka@isp-modzelewski.pl
Adrian Kozakiewicz
Konsultant Podatkowy
tel. (22) 517 30 99 wew. 256
adrian.kozakiewicz@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Stosowanie ulgi na złe długi w podatkach dochodowych w dobie pandemii

Ulga na złe długi polega na możliwości korekty podatku należnego (lub naliczonego w przypadku wierzyciela) w podatku od towarów i usług oraz przychodu w podatku dochodowym w przypadku braku zapłaty za fakturę. W zakresie podatków dochodowych przepisy dotyczące omawianej ulgi w obecnym kształcie (upodabniającym je do regulacji podatku od towarów i usług) funkcjonują począwszy od 2020 r. W związku z sytuacją wywołaną pandemią na gruncie podatków dochodowych doczekały się one kolejnych, czasowych zmian (ustawy antykryzysowe nie złagodziły zasad rozliczania ulgi w podatku od towarów i usług). Przynajmniej do końca 2021 r. zarówno wierzyciele, jak i dłużnicy mają możliwość zastosowania określonych preferencji w zakresie ulgi na złe długi. 

 

Wierzyciel 

Zgodnie z art. 26i ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: „ustawa z dnia 26 lipca 1991 r.) oraz art. 18f ust 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „ustawa z dnia 15 lutego 1992 r.”) wierzyciel, który nie otrzymał należności lub jej części w okresie 90 dni od dnia upływu terminu płatności określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie, ma prawo: 

1) zmniejszyć podstawę obliczenia podatku o wartość tej należności lub jej części; albo 

2) zwiększyć poniesioną stratę. 

 

Zmniejszenia podstawy obliczenia podatku albo zwiększenia straty dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu płatności. Konsekwencją uregulowania lub zbycia wierzytelności bądź uregulowania zobowiązania jest obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania przez wierzyciela oraz zapłacenie przez niego podatku w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana (zbyta). 

W okresie do końca roku kalendarzowego, w którym odwołano stan epidemii z powodu COVID-19 (przynajmniej do końca 2021 r.), zgodnie z art. 52w ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. oraz art. 38o ustawy z dnia 15 lutego 1992 r., skróceniu uległ termin uprawniający do skorzystania z możliwości pomniejszenia dochodu stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki na podatek do 30 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze lub w umowie pod warunkiem, że wierzytelność ta nie została uregulowana lub zbyta do dnia terminu płatności zaliczki. Zmniejszony przychód będzie można uwzględnić przy kalkulacji zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc, w którym upłynęło niniejsze 30 dni od terminu płatności. 

 

Dłużnik 

Zgodnie z art. 26i ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. oraz art. 18f ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 dnia 15 lutego 1992 r. wierzyciel, który nie otrzymał należności lub jej części w okresie 90 dni od dnia upływu terminu płatności określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie, ma obowiązek: 

1) zwiększyć podstawę obliczenia podatku o wartość tej należności lub jej części; albo 

2) zmniejszyć poniesioną stratę. 

 

Zwiększenia podstawy obliczenia podatku albo zwiększenia straty dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu płatności. Konsekwencją uregulowania lub zbycia wierzytelności bądź uregulowania zobowiązania jest prawo do zmniejszenia podstawy opodatkowania przez dłużnika oraz obniżenie przez niego podatku w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana (zbyta). 

Z kolei w okresie do końca roku kalendarzowego, w którym odwołano stan epidemii z powodu COVID-19 (przynajmniej do końca 2021 r.), zgodnie z art. 52q ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. oraz art. 38i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r., dłużnicy nie muszą po 90 dniach zwiększać swojego dochodu podatkowego o kwotę niezapłaconą wierzycielowi w roku podatkowym, w którym obowiązywał stan epidemii z powodu COVID-19, jeżeli: 

1) w danym roku podatkowym obowiązywał stan epidemii ogłoszony z powodu COVID- 

19, 

2) uzyskane przez podatnika odpowiednio w danym okresie rozliczeniowym lub roku podatkowym przychody z działalności gospodarczej, są niższe o co najmniej 50% w stosunku do analogicznego okresu poprzedniego roku podatkowego, a w przypadku podatnika, który rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w roku poprzedzającym rok podatkowy – w stosunku do uzyskanych w tym roku średnich przychodów, 

3) podatnik poniósł odpowiednio w danym okresie rozliczeniowym lub roku podatkowym negatywne konsekwencje ekonomiczne z powodu COVID-19. Spełnienie powyższych warunków (w zakresie 50% spadku przychodów oraz poniesienia negatywnych konsekwencji ekonomicznych) należy analizować tożsamo, jak w przypadku innych preferencji wprowadzonych przez ustawy antykryzysowe. 

 

Osoby do kontaktu

Aleksandra Szczęsny
Prawnik, konsultant podatkowy 
tel. 32 259 71 50 
aleksandra.szczesny@isp-modzelewski.pl
Mikołaj Stelmach
Prawnik, konsultant podatkowy 
tel. 32 259 71 50 
mikolaj.stelmach@isp-modzelewski.pl
dr Joanna Kiszka 
Dyrektor Oddziału Śląskiego 
tel. 32 259 71 50, 501 603 913 
joanna.kiszka@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Nowelizacja przepisów ustawy o podatku akcyzowym i innych ustaw – od 1 lutego 2021 r.

Najważniejszą zmianą jest wprowadzenie centralnej, elektronicznej rejestracji podmiotów akcyzowych, którą objęte będą podmioty obecnie podlegające obowiązkowi rejestracji w podatku akcyzowym oraz podmioty, które dotychczas nie były objęte takim obowiązkiem. Chodzi m.in. o podmioty zużywające wyroby akcyzowe zwolnione od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, np. jednostki pożytku publicznego, jednostki samorządu, jednostki organizacyjne wojska, Straży Granicznej, czy Policji.

 

 

Pozostałe zmiany to:

a) objęcie monitorowaniem w Systemie EMCS PL2:

  • dostaw zwolnionych od akcyzy wyrobów węglowych,
  • przemieszczeń importowanych wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie z miejsca importu do podmiotu, który importował te wyroby,
  • przemieszczeń eksportowanych i wyprowadzanych poza obszar celny UE przez krajowy urząd celno-skarbowy wyrobów akcyzowych opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie,

b) uregulowanie zasad monitorowania z użyciem Systemu EMCS PL2 przemieszczania wyrobów energetycznych rurociągiem, na podstawie e-DD, na podobnych zasadach jakie obecnie przewidziane są w przypadku przemieszczania rurociągiem tych wyrobów na podstawie elektronicznego administracyjnego dokumentu (e-AD), z użyciem Systemu EMCS PL2,

c) uregulowanie możliwości dokonywania zmiany środka transportu wyrobów przemieszczanych na podstawie e-DD, z użyciem Systemu EMCS PL2)

d) umożliwienie dokonania podziału przemieszczenia poza terytorium kraju wyrobów energetycznych przemieszczanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy transportem kolejowym)

e) dodanie regulacji, zgodnie z którą do naruszenia warunków stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy przy przemieszczaniu wyrobów akcyzowych z zastosowaniem tej procedury, dochodzi w przypadku, gdy w raporcie odbioru lub dokumencie zastępującym raport odbioru, podmiot celowo poświadcza nieprawdę co do tożsamości otrzymanego wyrobu lub jego ilości,

f) wprowadzenie regulacji określającej stałą gęstość dla paliw lotniczych, do celów poboru akcyzy i opłaty paliwowej od tych wyrobów.

g) objęcie zakresem czynności sprawdzających weryfikacji danych i dokumentów przedstawionych przez podmioty dokonujące zgłoszenia rejestracyjnego w akcyzie, które nie są podatnikami

 

Należy przy tym wskazać, że dnia 31 stycznia 2022 r. okresu, w którym możliwe będzie dokonywanie dostaw wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy nie tylko na podstawie e-DD, z użyciem Systemu EMCS PL2, ale również na podstawie stosowanej dotychczas papierowej dokumentacji. Oznacza to, że przedsiębiorcy dokonujący dostaw wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, którzy w związku z panującą pandemią nie będą w stanie ponieść kosztów dostosowania do 31 stycznia 2021 r. będą mogli koszty te ponieść dopiero po 1 lutego 2021 r.

Osoby do kontaktu

Alan Lipnicki
Młodszy Konsultant podatkowy
tel. 22 517 30 60
alan.lipnicki@isp-modzelewski.pl
Marek Zagórski
konsultant podatkowy
tel. 22 517 30 60
marek.zagorski@isp-modzelewski.pl
Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. 22 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Zawiadomienie o popełnieniu czynu zabronionego (tzw. czynny żal) w związku z korektą ewidencji JPK_V7

Instytucja czynnego żalu  

Instytucja czynnego żalu określona została w art. 16a ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (dalej jako: ustawa z dnia 10 września 1999 r.), zgodnie z którym nie podlega karze za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, kto złożył prawnie skuteczną, w rozumieniu przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa albo w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej korektę deklaracji podatkowej i w całości uiścił, niezwłocznie lub w terminie wyznaczonym przez uprawniony organ, należność publicznoprawną uszczuploną lub narażoną na uszczuplenie.  

 

Stanowisko MF 

W kwestii czynnego żalu odnoszącego się do błędu popełnionego przy składaniu nowego pliku JPK_VAT obowiązującego od października 2020 r., w części ewidencyjnej, prezentowane są dwa stanowiska.  

Zgodnie z pierwszym poglądem, prezentowanym nieoficjalnie przez Ministerstwo Finansów1, w przypadku, gdy podatnik złoży korektę zarówno części ewidencyjnej jak i deklaracyjnej JPK_VAT dochodzi do kumulatywnego zbiegu przepisów, o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Chodzi o wyczerpanie przez czyn znamion określonych w dwóch przepisach: art. 56 i art. 61a przywołanej ustawy.  

 

W świetle z art. 56 ustawy z dnia 10 września 1999 r. podatnik, który składając organowi podatkowemu, innemu uprawnionemu organowi lub płatnikowi deklarację lub oświadczenie, podaje nieprawdę lub zataja prawdę albo nie dopełnia obowiązku zawiadomienia o zmianie objętych nimi danych, przez co naraża podatek na uszczuplenie podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie, zaś w świetle art. 61a tej ustawy kto wbrew obowiązkowi nie przesyła księgi właściwemu organowi podatkowemu albo przesyła ją nierzetelną – podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych, zaś karze grzywny za wykroczenie skarbowe podlega ten, kto księgę przesyła po terminie lub wadliwą.  

 

Ministerstwo odnosząc się nieoficjalnie złożenia korekty zarówno części ewidencyjnej jak i deklaracyjnej JPK_VAT wskazało, iż powinien znaleźć wtedy zastosowanie czynny żal określony w art. 16 ustawy z dnia 10 września 1999 r. a nie z art. 16a, który odnosi się do korekty deklaracji.  

 

Stosownie do art. 16 powołanej ustawy nie podlega karze za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe sprawca, który po popełnieniu czynu zabronionego zawiadomił o tym organ powołany do ścigania, ujawniając istotne okoliczności tego czynu, w szczególności osoby współdziałające w jego popełnieniu. W ocenie resortu art. 16a ustawy z dnia 10 września 1999 r. dotyczy wyłącznie czynów polegających na uszczupleniu należności publicznoprawnych objętych deklaracjami podatkowymi, natomiast w omawianej sytuacji istnieje jeden czyn o złożonej kwalifikacji, obejmujący nie tylko zachowanie wyczerpujące znamiona czynu zabronionego powiązanego z elementem złożenia deklaracji, lecz także zachowanie związane z nierzetelnością ksiąg (ewidencji).  

Podsumowując: zgodnie z nieoficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Finansów w przypadku składania czynnego żalu odnośnie błędu wymagającego zarówno korekty części deklaracyjnej i ewidencyjnej pliku JPK_VAT zastosowanie znajduje art. 16 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Nie znajduje zaś zastosowania tzw. automatyczny czynny żal określony w art. 16a tej ustawy. Na podstawie powyższego należy wnioskować, że korekta samej części ewidencyjnej także będzie wymagać złożenia czynnego żalu, bowiem dotyczy jej art. 16 ustawy z dnia 10 września 1999 r., a nie art. 16a odnoszący się do korekty deklaracji.  

Niekaralność autokorekty ? 

Drugie stanowisko odnośnie do składania czynnego żalu w przypadku popełnienia błędu w pliku JPK_VAT, prezentowane czasami w literaturze przedmiotu, kształtuje się odmiennie. Przedstawiciele doktryny2 wskazują, iż w przypadku stwierdzenia przez podatnika, że przesłany JPK_VAT z deklaracją zawiera w części ewidencyjnej błędy lub dane niezgodne ze stanem faktycznym, jest on obowiązany przesłać korektę ewidencji w terminie 14 dni od dnia stwierdzenia tego przez podatnika. Ewentualny czynny żal w odniesieniu do części ewidencyjnej będzie konieczny w razie naruszenia tego terminu3. Uznaje się, że skoro ustawodawca określa termin na skorygowanie ewidencji, nie jest możliwe karanie podatnika przed upływem tego terminu.  

Zgodnie z art. 109 ust. 3e-3i ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, dalej ustawa z dnia 11 marca 2004 r., w terminie 14 dni od dnia:  

1) stwierdzenia przez podatnika, że przesłana ewidencja zawiera błędy lub dane niezgodne ze stanem faktycznym, lub  

2) zmiany danych zawartych w przesłanej ewidencji  

– podatnik jest obowiązany przesłać korektę ewidencji na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c ustawy z dnia 11 marca 2004 r.  

Zaś zgodnie z art. 103 ust. 3f – 3g powołanej ustawy w przypadku stwierdzenia przez naczelnika urzędu skarbowego w przesłanej ewidencji błędów, które uniemożliwiają przeprowadzenie weryfikacji prawidłowości transakcji, naczelnik urzędu skarbowego wzywa podatnika do ich skorygowania, wskazując te błędy. Podatnik w terminie 14 dni od dnia doręczenia tego wezwania przesyła, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, do naczelnika urzędu skarbowego ewidencję skorygowaną w zakresie błędów wskazanych w wezwaniu lub składa wyjaśnienia wskazujące, że ewidencja nie zawiera błędów, o których mowa w wezwaniu. Jeżeli podatnik:  

1) nie prześle ewidencji skorygowanej w zakresie błędów wskazanych w wezwaniu lub nie złoży wyjaśnień, albo zrobi to po terminie,  

2) w złożonych wyjaśnieniach nie wykaże, że ewidencja nie zawiera błędów, o których mowa w wezwaniu  

 

– naczelnik urzędu skarbowego może nałożyć, w drodze decyzji, na tego podatnika karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy błąd, o którym mowa w ust. 3f.  

Podsumowując: zgodnie ze stanowiskiem niektórych przedstawicieli doktryny odnośnie popełnienia błędu w części ewidencyjnej JPK_VAT i złożenia co do tego błędu czynnego żalu zastosowanie będzie miał art. 109 ust. 3e i nast. W związku z tym dopiero przekroczenie terminów wskazanych w tym przepisie skutkować będzie koniecznością złożenia czynnego żalu określonego w art. 16 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Zatem jeśli podatnik nie przekroczy 14-dniowgo terminu od stwierdzenia błędu lub danych niezgodnych ze stanem faktycznym w części ewidencyjnej JPK_VAT do przesłania korekty ewidencji, to nie będzie musiał on osobno składać czynnego żalu. W części doktryny wskazuje się, że w takiej sytuacji zastosowanie znajdzie art. 16a ustawy z dnia 10 września 1999 r.4 Należy przy tym podkreślić, że powyższe rozważania odnoszą się wyłącznie do części ewidencyjnej JPK_VAT.  

  

Konkluzje, wniosek de lege ferenda. 

 

Ministerstwo Finansów w kwestii składania czynnego żalu przy błędzie w części deklaracyjnej i ewidencyjnej w tzw. nowym pliku JPK VAT zajęło (nieoficjalnie) niekorzystne dla podatników stanowisko, że są oni każdorazowo obowiązani do składania czynnego żalu. Powyższe skutkuje także zbytnim – ja wydaje się – obciążeniem organów podatkowych analizą błahych częstokroć okoliczności korekt i absorbujących ich czas. Z kolei doktryna przyjmuje niekiedy, że do składania czynnego żalu dotyczącego błędu w części ewidencyjnej są zobowiązani wyłącznie podatnicy, którzy przekroczyli termin wskazany w art. 109 ust. 3e-3i ustawy z dnia 11 marca 2004 r., tj. 14 dni od dnia stwierdzenia przez podatnika, że przesłana ewidencja zawiera błędy lub dane niezgodne ze stanem faktycznym, lub zmiany danych zawartych w przesłanej ewidencji.  

 

Wobec powyższego należy postulować zmianę obowiązujących przepisów, tak by ułatwić podatnikom korygowanie błędów popełnionych przy składaniu pliku JPK VAT. Jednym z takich ułatwień mogłoby być objęcie art. 16a ustawy z dnia 10 września 1999 r. autokorekty części ewidencyjnej JPK VAT, a tym samym zniesienie karalności czynu, pod warunkiem jej złożenia.  

 

Przypisy: 

1 A. Pokojska, Przy korekcie JPK_V7 może być potrzebny czynny żal, Dziennik Gazeta Prawna, https://podatki.gazetaprawna.pl/artykuly/1493268,nowy-jpk-2020-korekta-kks-czynny-zal.html, dostęp: 8.12.2020.  

2 K. Różycki, Czy jeżeli te same przyczyny spowodują korektę części deklaracyjnej oraz ewidencyjnej pliku JPK, to konieczne jest osobne złożenie czynnego żalu?, Lex, https://sip.lex.pl/#/question-and-answer/622335201/czy-jezeli-te-same-przyczyny-spowoduja-korekte-czesci-deklaracyjnej-oraz-ewidencyjnej-pliku-jpk…?keyword=czynny%20%C5%BCal%20jpk&cm=STOP, dostęp: 8.12.2020.  

3 Por. M. Andrzejowicz, Czy złożenie korekty części ewidencyjnej nowego JPK będzie wymagało czynnego żalu?, Lex, https://sip.lex.pl/#/question-and-answer/622318256/czy-zlozenie-korekty-czesci-ewidencyjnej-nowego-jpk-bedzie-wymagalo-czynnego-zalu?keyword=czynny%20%C5%BCal%20jpk&cm=SFIRST, dostęp 8.12.2020.  

4 M. Andrzejowicz, Czy złożenie korekty…, op. cit., Lex, https://sip.lex.pl/#/question-and-answer/622318256/czy-zlozenie-korekty-czesci-ewidencyjnej-nowego-jpk-bedzie-wymagalo-czynnego-zalu?keyword=czynny%20%C5%BCal%20jpk&cm=SFIRST, dostęp 8.12.2020.  

 

Osoby do kontaktu

dr Joanna Kiszka
Dyrektor Śląskiego
Oddziału Instytutu Studiów Podatkowych
tel. 32 259 71 50
joanna.kiszka@isp-modzelewski.pl
Alicja Przybyło
Młodszy konsultant podatkowy
tel. 32 259 71 50
alicja.przybylo@isp-modzelewski.pl
Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. 22 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Sprawozdanie o terminach zapłaty w transakcjach handlowych należy złożyć do dnia 31 stycznia 2021 r.

Zgodnie z art. 13a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych[1] do dnia 31 stycznia 2021 r. niektórzy przedsiębiorcy muszą złożyć sprawozdanie o terminach zapłaty w transakcjach handlowych za poprzedni rok.  Sprawozdanie w formie elektronicznej jest składane do Minister właściwy do spraw gospodarki.

Niezłożenie sprawozdania w terminie stanowi wykroczenie, za które podatnik może zostać ukarany karą grzywny.

Sprawozdanie o terminach zapłaty w transakcjach handlowych muszą składać:

  • podatkowe grupy kapitałowe, bez względu na wysokość osiągniętych przychodów,
  • spółki nieruchomościowe, bez względu na wysokość osiągniętych przychodów,
  • podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, inni niż podatkowe grupy kapitałowe, u których wartość przychodu uzyskana w roku podatkowym, który zakończył się w roku kalendarzowym poprzedzającym rok podania indywidualnych danych podatników do publicznej wiadomości, przekroczyła równowartość 50 mln euro.

Informacje o terminach zapłaty w transakcjach handlowych muszą podać kierownicy podmiotów, które mają obowiązek złożyć sprawozdanie. Kierownik podmiotu to członek zarządu lub innego organu zarządzającego tego podmiotu, a jeżeli organ jest wieloosobowy, to są to członkowie tego organu.

W przypadku nieprzekazania w terminie sprawozdania, odpowiedzialność mogą ponieść wszyscy członkowie organu wieloosobowego. Natomiast gdy sprawozdanie zostanie przekazane w terminie przez osobę lub osoby uprawnione do reprezentowania podmiotu, od odpowiedzialności uwolnią się wszyscy członkowie zarządu lub innego organu zarządzającego bez względu na to, czy wzięli udział w przekazaniu sprawozdania.

W przypadku spółki komandytowo-akcyjnej za kierownika uznaje się komplementariusza prowadzącego sprawy spółki. Za kierownika podmiotu uznaje się również likwidatora, a także syndyka lub zarządcę ustanowionego w postępowaniu restrukturyzacyjnym.

W przypadku podatkowej grupy kapitałowej sprawozdanie przekazuje kierownik każdej ze spółek wchodzących w jej skład.

Sprawozdanie może zostać złożone wyłącznie w formie elektronicznej. W sprawozdaniu należy zawrzeć takie informacje jak:

1) firmę (nazwę) i numer identyfikacji podatkowej,

2) wartość świadczeń pieniężnych otrzymanych w poprzednim roku kalendarzowym w terminie:

a) nieprzekraczającym 30 dni,

b) od 31 do 60 dni,

c) od 61 do 120 dni,

d) przekraczającym 120 dni,

– od dnia wystawienia faktury lub rachunku potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi,

3) wartość świadczeń pieniężnych spełnionych w poprzednim roku kalendarzowym w terminie:

a) nieprzekraczającym 30 dni,

b) od 31 do 60 dni,

c) od 61 do 120 dni,

d) przekraczającym 120 dni,

– od dnia wystawienia faktury lub rachunku potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi,

4) wartość świadczeń pieniężnych nieotrzymanych w poprzednim roku kalendarzowym w terminie określonym w umowie oraz udział procentowy tych świadczeń w całkowitej wartości świadczeń pieniężnych należnych temu podmiotowi w tym roku,

5) wartość świadczeń pieniężnych niespełnionych w poprzednim roku kalendarzowym w terminie określonym w umowie oraz udział procentowy tych świadczeń w całkowitej wartości świadczeń pieniężnych, do których spełnienia zobowiązany jest ten podmiot w tym roku.

Powyższe sprawozdania Minister właściwy do spraw gospodarki podaje do publicznej wiadomości w BIP.


[1] Dz. U. z 2020 r. poz. 935 ze zm.

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Andrzej Łukiańczuk
Doradca podatkowy nr 10266
tel. (22) 517 30 66
andrzej.lukianczuk@isp-modzelewski.pl
Małgorzata Słomka
Doradca podatkowy nr 09900
tel. 22 517 30 64
malgorzata.slomka@isp-modzelewski.pl 
Katarzyna Wawrzonkiewicz
konsultant podatkowy
tel. 22 517 30 76
katarzyna.wawrzonkiewicz@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opublikowano

Tarcza Finansowa PFR 2.0 – możemy pomóc

Tarcza Finansowa PFR 2.0 to program, którego celem jest pomoc finansowa dla firm z branż, które musiały ograniczyć lub zawiesić działalność w związku z sytuacją epidemiologiczną związaną z COVID-19. W odróżnieniu od wersji 1.0 jest skierowana do firm działających w konkretnych branżach (obecnie w 38 branżach objętych restrykcjami – lista poniżej, jednak lista może być poszerzona). Podobnie jak w pierwszej tarczy PFR pomoc ta będzie udzielana za pośrednictwem systemu przygotowanego przez PFR i banki.
Programy i instrumenty wprowadzane przez kolejne tarcze antykryzysowe są obwarowane licznymi warunkami, zarówno w zakresie możliwości pozyskania środków, jak i prawidłowości ich wykorzystania. Beneficjenci wsparcia powinni zatem dołożyć szczególnej staranności w procesie wydatkowania środków oraz mieć świadomość potencjalnej kontroli. Wykryte w jej trakcie nieprawidłowości zależnie od swojej wagi mogą spowodować konieczność zwrotu części albo całości subwencji, a niekiedy pociągnąć do odpowiedzialności karnej osoby składające wniosek. Dlatego też, wszelkie nieprawidłowości lepiej wykryć odpowiednio wcześniej.
Na Państwa zlecenie Instytut Studiów Podatkowych może udzielić pomocy w zakresie pozyskania, utrzymania i rozliczenia środków w ramach subwencji.
Więcej informacji udzielą doradcy i konsultanci podatkowi Instytutu Studiów Podatkowych:

Tarcza Finansowa PFR 2.0 dla małych i średnich firm:


1. Kto może uzyskać pomoc?

  • przedsiębiorstwa działające w 38 branżach objętych restrykcjami z Polskiej Klasyfikacji Działalności – lista poniżej
  • firmy zatrudniające od 10 do 249 pracowników oraz obroty poniżej 50 mln euro lub suma bilansowa poniżej 43 mln euro


2. Warunki przyznania pomocy

  • spadek obrotów o minimum 30% w okresie IV-XII lub w IV kwartale 2020 w porównaniu do analogicznego okresu w 2019 roku


3. Wypłata subwencji

  • subwencja wypłacana jest w kwocie 70% straty brutto (przed podatkiem) przedsiębiorstwa za miesiące od listopada 2020 roku do marca 2021 (styczeń-marzec 2021 r. na podstawie prognozy)
  • maksymalna kwota subwencji to 3,5 mln zł i nie więcej niż 72 000 zł na pracownika
  • wartość programu to 6,5 mld zł
  • okres wypłat subwencji przez Polski Fundusz Rozwoju to 15 stycznia – 28 lutego
  • wnioski składane za pośrednictwem bankowości elektronicznej w 18 bankach


Branże PKD podlegające programowi i sposób ich weryfikacji


Weryfikacja będzie dokonywana na dzień: (i) 31 grudnia 2019 roku, (ii) 1 listopada 2020 r. oraz (iii) złożenia wniosku o udzielenie subwencji finansowej, w zakresie tego czy działalność przedsiębiorcy jest wykonywana w jednym lub więcej niżej wskazanych kodów PKD:

  • 49.39.Z Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany;
  • 47.71.Z Sprzedaż detaliczna odzieży prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach;
  • 47.81.Z Sprzedaż detaliczna żywności, napojów i wyrobów tytoniowych prowadzona na straganach i targowiskach;
  • 47.82.Z Sprzedaż detaliczna wyrobów tekstylnych, odzieży i obuwia prowadzona na straganach i targowiskach;
  • 47.89.Z Sprzedaż detaliczna pozostałych wyrobów prowadzona na straganach i targowiskach;
  • 56.21.Z Przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych;
  • 55.10.Z Hotele i podobne obiekty zakwaterowania;
  • 55.20.Z Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania;
  • 56.10.A Restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne;
  • 56.10.B Ruchome placówki gastronomiczne;
  • 56.29.Z Pozostała usługowa działalność gastronomiczna;
  • 56.30.Z Przygotowywanie i podawanie napojów;
  • 59.14.Z Działalność związana z projekcją filmów;
  • 74.20.Z Działalność fotograficzna;
  • 77.21.Z Wypożyczanie i dzierżawa sprzętu rekreacyjnego i sportowego;
  • 79.11.A Działalność agentów turystycznych;
  • 79.12.Z Działalność organizatorów turystyki;
  • 79.11.B Działalność pośredników turystycznych;
  • 79.90.A Działalność pilotów wycieczek i przewodników turystycznych;
  • 79.90.B Działalność w zakresie informacji turystycznej; 79.90.C
  • Pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji, gdzie indziej niesklasyfikowana;
  • 82.30.Z Działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów;
  • 85.51.Z Pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych;
  • 85.52.Z Pozaszkolne formy edukacji artystycznej;
  • 86.90.A Działalność fizjoterapeutyczna;
  • 86.90.D Działalność paramedyczna;
  • 90.01.Z Działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych- zespół muzyczny;
  • 90.02.Z Działalność wspomagająca wystawianie przedstawień artystycznych;
  • 90.04.Z Działalność obiektów kulturalnych;
  • 91.02.Z Działalność muzeów;
  • 93.11.Z Działalność obiektów sportowych;
  • 93.13.Z Działalność obiektów służących poprawie kondycji fizycznej;
  • 93.19.Z Pozostała działalność związana ze sportem;
  • 93.21.Z Działalność wesołych miasteczek i parków rozrywki;
  • 93.29.A Działalność pokojów zagadek, domów strachu, miejsc do tańczenia i w zakresie innych form rozrywki lub rekreacji organizowanych;
  • 93.29.B Pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna, gdzie indziej niesklasyfikowana;
  • 93.29.Z Pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna;
  • 96.04.Z Działalność usługowa związana z poprawą kondycji fizycznej.


Warunek dotyczący PKD uznaje się za spełniony w sytuacji, gdy zmiana kodu PKD została zgłoszona przez przedsiębiorcę do właściwego rejestru nie później niż w terminie 7 dni od dnia zaistnienia zmiany.


Należy wskazać, że lista działalności wykonywanych w ramach powyższych kodów PKD może każdorazowo ulec zmianie, rozszerzeniu lub zawężeniu, na podstawie odpowiedniej uchwały Rady Ministrów.


Zasady wyliczania zatrudnienia

Warunkiem kwalifikacji do programu jest zatrudnienie, na dzień 31 grudnia 2019 r., – a w przypadku braku jakiegokolwiek pracownika na tę datę – na dzień 31 lipca 2020 r., co najmniej 1 pracownika.
Przy czym na potrzeby ustalenia statusu Mikofirma/MŚP przez pracownika rozumie się osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę, przy czym za pracowników nie uważa się pracowników na urlopach macierzyńskich, ojcowskich, rodzicielskich, wychowawczych i zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego.
Na potrzeby wyliczania kwoty subwencji finansowej, przez pracownika rozumie się osobę fizyczną:

  • która zgodnie z przepisami polskiego prawa pozostaje z przedsiębiorcą w stosunku pracy oraz, która była zgłoszona przez przedsiębiorcę do ubezpieczenia społecznego na dzień ustalania stanu zatrudnienia na potrzeby określenia maksymalnej wysokości subwencji finansowej przysługującej przedsiębiorcy, z zastrzeżeniem, że stan zatrudnienia określa się w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, lub
  • współpracującą z przedsiębiorcą, niezależnie od formy prawnej tej współpracy (w szczególności na podstawie umów cywilnoprawnych, takich jak umowa zlecenia lub umowa o dzieło), oraz za którą przedsiębiorca odprowadza składki na ubezpieczenia społeczne na dzień ustalania stanu zatrudnienia przedsiębiorcy dla potrzeb określenia maksymalnej wysokości subwencji finansowej.

 

Dodatkowe warunki dla beneficjentów Tarczy Finansowej PFR 1.0

Dla przedsiębiorców, którzy byli beneficjentami Tarczy Finansowej PFR 1.0, maksymalna kwota finansowania z obu Tarcz łącznie na 1 pracownika nie może być wyższa niż 72 000 PLN dla mikrofirm i 144 000 PLN dla MŚP.


Warunki umorzenia subwencji

  • Subwencja finansowa podlega całkowitemu umorzeniu pod warunkiem łącznego spełnienia poniższych warunków. Ewentualny zwrot subwencji finansowej lub jej części nastąpi po 31 października 2021 r. PFR zastrzega sobie prawo określenia w regulaminie Programu dokładnych zasad zwrotu subwencji finansowej oraz warunków umorzenia.
  • Utrzymanie działalności gospodarczej na dzień 31 grudnia 2021 r. , rozumiane jako nieprzerwane prowadzenie działalności gospodarczej w okresie od dnia złożenia wniosku do 31 grudnia 2021 r. W okresie od dnia złożenia wniosku do 31 grudnia 2021 r. wobec Przedsiębiorcy nie może rozpocząć się likwidacja, upadłość lub restrukturyzacja.
  • Wyłącznie dla mikrofirm: Utrzymanie średniego zatrudnienia w 2021 r. w porównaniu do 2020 r.
  • Wyłącznie dla MŚP: Rozliczenie nadwyżki udzielonej subwencji finansowej w terminie po 31 grudnia 2021 r. jednakże nie później niż do 31 stycznia 2022 r., przy czym nie ma możliwości rekompensaty Kosztów Stałych przekraczających otrzymane wsparcie.
  • Beneficjent wykazuje rzeczywiste Koszty Stałe na podstawie sprawozdań finansowych lub dokumentów księgowych za okres 1 listopad 2020 r. do 31 marca 2021 r.
  • Zakaz dokonywania jakichkolwiek płatności (w tym, w szczególności, odpraw, innych podobnego rodzaju świadczeń związanych z zakończeniem relacji prawnych pomiędzy Beneficjentem i pracownikiem, nagród, premii, udziału w zysku oraz innych świadczeń uznaniowo wypłacanych Pracownikowi przez Beneficjenta) na rzecz jakiejkolwiek osoby posiadającej status pracownika Beneficjenta z tytułu, lub w związku, z umową (w tym umową o pracę lub umową cywilnoprawną) łączącą taką osobę z Beneficjentem, której istnienie przesądza o jej statusie wspomnianym powyżej, poza wynagrodzeniem zasadniczym.
  • Zakaz transferu środków pochodzących z Programu, pod jakimkolwiek tytułem prawnym, na rzecz właścicieli lub podmiotów powiązanych z Beneficjentem.
  • Zakaz przedpłacania kredytów, leasingów oraz innych podobnych instrumentów.
  • Zakaz finansowania transakcji nabycia (przejęcia) w sposób bezpośredni lub pośredni, w części lub całości, innego podmiotu, lub dokonywania transakcji, których celem jest, pośrednio lub bezpośrednio, takie nabycie lub przejęcie (zakaz akwizycji).

 

 

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Krystian Łatka
Doradca podatkowy
Lider Zespołu VAT
tel. 22 517 30 65
krystian.latka@isp-modzelewski.pl
Adrian Kozakiewicz
Konsultant Podatkowy
tel. (22) 517 30 99 wew. 256
adrian.kozakiewicz@isp-modzelewski.pl
Barbara Głowacka
Doradca Podatkowy
tel. 22 517 30 98
barbara.glowacka@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opodatkowania kontraktów drogowych typu utrzymaj standard oraz wywołaniowego – objaśnienia podatkowe z dnia 26 stycznia 2021 r.
Dnia 26 stycznia 2021 r. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wydał objaśnienia podatkowe dotyczące opodatkowania podatkiem od towarów i…
Opublikowano

Reorganizacja urzędów skarbowych – od 1 stycznia 2021 r.

Od dnia 1 stycznia 2021 r. obsługę największych podmiotów w Polsce (przychód/obrót netto przekraczający 50 mln euro) oraz podatkowych grup kapitałowych i spółek wchodzących w ich skład, przejął wyspecjalizowany urząd skarbowy o zasięgu krajowym, który powstał na bazie Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie. Obsługą podmiotów o dużej skali działalności (przychód/obrót netto od 3 mln euro do 50 mln euro) oraz przedsiębiorców zagranicznych o dużej skali działalności (przychód/obrót netto od 3 mln euro), a także jednostek samorządu terytorialnego, banków spółdzielczych i SKOK-ów oraz oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych, zajmują się wyspecjalizowane urzędy skarbowe (19 jednostek). Obsługą podmiotów z udziałem kapitału zagranicznego, które nie spełniają kryterium podmiotowego ani kryterium przychodu/obrotu, zajmą się pozostałe urzędy skarbowe działające w kraju – zgodnie z właściwością miejscowąNaczelnik Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie będzie zaś obsługiwać wszystkich podatników i płatników w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych. 

 

I Mazowiecki Urząd Skarbowy w Warszawie – jeden urząd dla największych podatników 

Wyspecjalizowany urząd skarbowy o zasięgu krajowym – I Mazowiecki Urząd Skarbowy w Warszawie – zajmuje się obsługą następujących grup podatników: 

  1. podatkowe grupy kapitałowe oraz spółki wchodzące w ich skład,
  2. Narodowy Bank Polski, banki państwowe i banki krajowe w formie spółek akcyjnych oraz banki hipoteczne,  
  3. krajowe zakłady ubezpieczeń i krajowe zakłady reasekuracji,  
  4. spółki publiczne, które mają siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; przez spółkę publiczną należy rozumieć spółkę, której co najmniej jedna akcja jest dopuszczona do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzona do obrotu w alternatywnym systemie obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zgodnie z nowym brzmieniem definicji spółki publicznej wchodzącym w życie z dniem 1 marca 2021 r.). 
  5. osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, których przychód/obrót netto przekroczył kwotę 50 mln euro (z wyłączeniem spółek cywilnych). 

 

Wyspecjalizowane urzędy skarbowe dla dużych podmiotów gospodarczych 

We właściwości dziewiętnastu wyspecjalizowanych urzędów skarbowych o zasięgu wojewódzkim są: 

  1. osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, których przychód/obrót netto mieści się w zakresie od 3 mln do 50 mln euro (z wyłączeniem spółek cywilnych), 
  2. uczelnie i samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej (przychód/obrót co najmniej 3 mln euro), 
  3. przedsiębiorcy zagraniczni (przychód/obrót co najmniej 3 mln euro), niebędący osobami fizycznymi, 
  4. oddziały lub przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych, niebędących osobami fizycznymi, 
  5. jednostki samorządu terytorialnego, 
  6. spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, 
  7. banki spółdzielcze. 

 

Zgodnie z powyższym, obniżeniu uległ tzw. warunek kwotowy (przychód/obrót netto w rozumieniu przepisów o rachunkowości ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług), z 5 mln euro do kwoty 3 mln euro. We wszystkich wyspecjalizowanych urzędach skarbowych, tak jak w obecnym stanie prawnym, nie będą rozliczani podatnicy i płatnicy w zakresie:  

  1. podatku akcyzowego,  
  2. podatku od gier, 
  3. podatku od wydobycia niektórych kopalin, 
  4. w zakresie tych podatków. 

 

Pozostałe podmioty z udziałem kapitału zagranicznego  

Obsługą podmiotów z udziałem kapitału zagranicznego, które nie spełniają kryterium podmiotowego ani kryterium przychodu/obrotu, zajmą się pozostałe urzędy skarbowe działające w kraju. W ramach tych urzędów będą również obsługiwane osoby prawne i jednostki organizacyjne: 

  1. które jako rezydenci w rozumieniu przepisów prawa dewizowego biorą udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwami położonymi za granicą lub w ich kontroli, albo posiadają udział w kapitale takich przedsiębiorstw, albo  
  2. które są zarządzane bezpośrednio lub pośrednio przez nierezydenta w rozumieniu prawa dewizowego lub nierezydent dysponuje co najmniej 5 głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, albo 
  3. które jako rezydenci w rozumieniu przepisów prawa dewizowego jednocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotem krajowymi i podmiotem zagranicznym w rozumieniu innych ustaw lub w jego kontroli albo posiadają jednocześnie udział w kapitale takich podmiotów.  

 

Centralizacja niektórych zadań 

Jeden z dziewiętnastu naczelników wyspecjalizowanych urzędów skarbowych o zasięgu wojewódzkim (Drugi Mazowiecki Urząd Skarbowy w Warszawie) obsługuje jednostki działające na podstawie przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi jednostki działające na podstawie przepisów ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych przedsiębiorcy zagraniczni (przychód/obrót netto co najmniej 3 mln euro), posiadający stałe miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terenie więcej niż jednego terytorialnego zasięgu działania pozostałych naczelników wyspecjalizowanych urzędów skarbowych (bez os. fizycznych). 

Ponadto w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodów z działalności gospodarczej uzyskiwanych przez będących nierezydentami podatników tego podatku od nowego roku właściwy miejscowo w województwie mazowieckim jest Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu. 

Z kolei w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodów z działalności gospodarczej uzyskiwanych przez będących nierezydentami podatników tego podatku jeżeli nierezydent prowadzi działalność gospodarczą albo uzyskuje przychody na terenie więcej niż jednego województwa, właściwy miejscowo jest Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu. 

Natomiast w przypadku uzyskiwania przez nierezydentów dochodów (przychodów), od których płatnicy pobierają zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych, właściwy miejscowo jest Naczelnik Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie. Organ ten jest właściwy również w sprawach stwierdzenia nadpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych pobieranego przez płatników, na wniosek będącego nierezydentem podatnika tego podatku. 

 

Regulacje przejściowe i dostosowujące 

Zgodnie z wyjaśnieniami Ministerstwa Finansów przedstawionymi podczas webinarium w dniu 21 grudnia 2020 r.  

  1. podmioty u których rok podatkowy zakończył się w dniu 31 grudnia 2020 r. zeznanie CIT za 2020 r. powinny złożyć do urzędu skarbowego właściwego na dzień 1 stycznia 2021 roku, a więc do urzędu właściwego po zmianie, 
  2. podmioty, u których rok podatkowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym i zakończył się po dniu 31 grudnia 2020 r. zeznanie CIT za 2020 rok, powinny złożyć do urzędu skarbowego, który był właściwy w pierwszym dniu tego roku podatkowego, 
  3. deklaracje JPK_V7M za grudzień 2020 lub JPK_V7K za IV kwartał 2020 należy złożyć do urzędu skarbowego właściwego na dzień 1 stycznia 2021 roku, a więc do urzędu skarbowego właściwego po zmianie, 
  4. deklaracje PIT (składane przez płatnika) za 2020 rok należy złożyć do urzędu skarbowego właściwego na dzień 1 stycznia 2021 roku, a więc do urzędu skarbowego właściwego po zmianie, 
  5. korekty deklaracji/zeznań/informacji sporządzane po 31 grudnia 2020 r., niezależnie od okresu, którego dotyczą należy składać do urzędu skarbowego właściwego po zmianie, z zastrzeżeniem art. 18b ustawy Ordynacji podatkowej (zasady szczególne w przypadku wszczęcia postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej), 
  6. w przypadku zmiany właściwości miejscowej w okresie pomiędzy dniem złożenia deklaracji z wykazaną kwotą zwrotu podatku VAT (przed 1 stycznia 2021 r. a ustawowym terminem zwrotu tego podatku przypadającym po 31 grudnia 2020 r.), zwrotu podatku VAT dokona urząd skarbowy, zgodnie z właściwością po zmianie, 
  7. kontrole podatkowe oraz postępowania podatkowe rozpoczęte i niezakończone przez urzędy skarbowe właściwe przed dniem 1 stycznia 2021 r kontynuują organy podatkowe właściwe przed zmianą, 
  8. niezrealizowane wnioski o stwierdzenie nadpłaty, które złożone zostały przed 1 stycznia 2021 r rozpatrywane będą przez organ właściwy w dniu złożenia wniosku, a więc przez urząd skarbowy przed zmianą, 
  9. postępowania podatkowe dot. zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych pobieranego od nierezydentów przez płatników („podatku u źródła”), które zostały rozpoczęte i niezakończone przez urzędy skarbowe właściwe przed dniem 1 stycznia 2021 r kontynuują urzędy właściwe przed zmianą, 
  10. niezrealizowane wnioski o wydanie opinii w stosowaniu zwolnienia z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych, które złożone zostały przed 01 01 2021 r do wyspecjalizowanych urzędów skarbowych zostaną rozpatrzone przez organ właściwy w dniu złożenia wniosku, a więc urząd przed zmianą, 
  11. postępowania karne skarbowe prowadzone przed dniem 1 stycznia 2021 r kontynuowane są przez urzędy skarbowe właściwe przed zmianą, 
  12. wierzycielem zaległości wynikających z deklaracji podatkowych złożonych do urzędu skarbowego lub wynikających z decyzji wydanych przez urząd skarbowy przed dniem 1 stycznia 2021 r pozostaje nadal urząd skarbowy właściwy przed zmianą, tylko w sytuacji utrwalenia jego właściwości US właściwy przed zmianą pozostanie wierzycielem należności dla których toczy się lub toczyła kontrola podatkowa, postępowanie podatkowe lub jest w toku egzekucja, 
  13. niezrealizowane wnioski o rejestrację kasy rejestrującej, które wpłynęły do właściwego urzędu skarbowego przed zmianą, będą rozpatrywane przez naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla danego podmiotu od 1 stycznia 2021 r ., a więc w urzędzie właściwym po zmianie. 

 

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Krystian Łatka
Doradca podatkowy
Lider Zespołu VAT
tel. 22 517 30 65
krystian.latka@isp-modzelewski.pl
Adrian Kozakiewicz
Konsultant Podatkowy
tel. (22) 517 30 99 wew. 256
adrian.kozakiewicz@isp-modzelewski.pl
Barbara Głowacka
Doradca Podatkowy
tel. 22 517 30 98
barbara.glowacka@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opodatkowania kontraktów drogowych typu utrzymaj standard oraz wywołaniowego – objaśnienia podatkowe z dnia 26 stycznia 2021 r.
Dnia 26 stycznia 2021 r. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wydał objaśnienia podatkowe dotyczące opodatkowania podatkiem od towarów i…
Opublikowano

Nowe zasady rozliczania faktur korekt w 2021 r.

Zgodnie z nowym – od dnia 1 stycznia 2021 r. – brzmieniem ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadkach wystawienia faktur korekt in minus  (rabat, zwrot towarów, zwrot zaliczek, pomyłki), obniżenia podstawy opodatkowania i podatku dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującąWarunkiem w tym zakresie jest jednak posiadanie przez sprzedawcę wystawiającego fakturę korygującą  dokumentacji, z której wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługi warunki obniżenia podstawy opodatkowania określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnionea faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku natomiast gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.  

Zgodnie z nowym stanem prawnym, rozliczenie korekty in minus w okresie jej wystawienia wymaga spełnienia przez wystawcę dwóch warunków: 1) spełnienie warunków obniżenia ceny, 2) dokumentacja dokonanego uzgodnienia.  

Jednocześnie, nowelizacja odrywa obowiązek zmniejszenia kwoty podatku naliczonego u nabywcy (odliczonego na podstawie faktury zakup) od momentu otrzymania takiej faktury. Obowiązek korekty podatku jest powiązany od 1 stycznia 2021 r. z momentem uzgodnienia warunków obniżenia ceny (zgodne oświadczenia woli), oraz spełnieniem warunków tego obniżenia. W praktyce może to oznaczać obowiązek skorygowania podatku naliczonego poprzez korektę deklaracji za okres, w którym warunki transakcji zostały uzgodnione, jeśli fakturę korygującą otrzymano po złożeniu deklaracji za ten okres. 

UWAGA:  Nie zmieniają się zasady korygowania podatku należnego  oraz naliczonego w przypadku skonta (rabat z tytułu wcześniejszej zapłaty).  

 

Zasady rozliczania korekt wystawionych do dnia 31 grudnia 2020 r. 

Zgodnie z art. 12 ustawy nowelizującej, w przypadku faktur korygujących wystawionych przed dniem 1 stycznia 2021 r., stosuje się przepisy dotychczasowe (oparte o potwierdzenie otrzymania faktury korygującej). Powyższe dotyczy również rozliczenia przez nabywcę otrzymanych faktur korygujących (jej otrzymanie u nabywcy). Nowe zasady dotyczą więc faktur korekt wystawionych od dnia 1 stycznia 2021 r.    

 

Opcja umownego przedłużenia dotychczasowych zasad rozliczenia faktur korygujących – do dnia 31 grudnia 2021 r. 

Biorąc pod uwagę nowy oraz w niektórych przypadkach skomplikowany praktycznie proces dokumentacji korekt po stronie nabywcy i sprzedawcy, w przepisach przejściowych przewidziano także opcję petryfikacji dotychczasowych zasad rozliczania korekt bilateralnie – poprzez zawarcie umowy między kontrahentami (nie dużej jednak  niż – do dnia 31 grudnia 2021 r.) 

Art. 13 ustawy nowelizującej przewiduje opcja utrzymania „starych” zasad: „W przypadku faktur korygujących wystawionych po dniu 31 grudnia 2020 r. w związku z obniżeniem podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, lub w związku ze stwierdzeniem pomyłki na fakturze, o którym mowa w art. 29a ust. 14 ustawy zmienianej w art. 1, podatnicy podatku od towarów i usług w okresie do dnia 31 grudnia 2021 r. mogą stosować przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, jeżeli wybór stosowania tych przepisów zostanie uzgodniony na piśmie pomiędzy dostawcą towarów lub świadczącym usługi, a ich nabywcą, przed wystawieniem pierwszej faktury korygującej w roku 2021 r.  

  1. Rezygnacja z wyboru, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić nie wcześniej niż po upływie3 miesięcy od końca miesiąca, w którym dokonano tego wyboru, pod warunkiem że zostanie onauzgodniona na piśmie pomiędzy dostawcą towarów lub świadczącym usługi, a ich nabywcą. Do faktur korygujących wystawionych po dniu rezygnacji z wyboru stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą”. 

Jeżeli więc kontrahenci pisemnie uzgodnią wybór stosowania „starych przepisów” przed wystawieniem pierwszej faktury korygującej w stosunku do danego kontrahenta w roku 2021 r. zastosowanie znajdą dotychczasowe zasady.  

 

 

Przykładowa umowa dotycząca kontynuacji zasad:

 


Warszawa, dnia 4 stycznia 2021 r.

 

Dostawca towarów (Usługodawca)                          

Nabywca towarów (Usługobiorca)  

 

 

Porozumienie 

 

zawarte na podstawie art. 13 ustawy z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw  

w sprawie przedłużenia obowiązywania do dnia 31 grudnia 2021 r. zasad rozliczenia faktur korygujących  

 

  • 1.Dostawca towarów (Świadczący Usługi) zawiera niniejsze porozumienie z Nabywcą  towarów (Usługobiorcą) dotyczące stosowania obowiązujących do dnia 31 grudnia 2020 r. zasad rozliczenia faktur korygujących określonych w art. 29a ust. 13 i 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2020 r., zgodnie z, art. 13 ust 1 ustawy z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw. 
  • 2. Niniejsze porozumienie dotyczy faktur korygujących wystawionych po dniu 31 grudnia 2020 r. w związku z obniżeniem podstawy opodatkowania (art. 29a ust 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarówi usług) lub w związku ze stwierdzeniem pomyłki na fakturze (art. 29a ust. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarówi usług).  
  • 3. Rezygnacja ze stosowania zasad rozliczania faktur korygujących, o których mowa w §1, może nastąpić nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym którakolwiek ze stron niniejszego porozumienia dokona jego wypowiedzenia oraz nastąpi pisemne uzgodnienie przez strony rozwiązania niniejszego porozumienia. 

 

Dostawca towarów (Usługodawca)                                                       Nabywca towarów (Usługobiorca)  

  

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Krystian Łatka
Doradca podatkowy
Lider Zespołu VAT
tel. 22 517 30 65
krystian.latka@isp-modzelewski.pl
Adrian Kozakiewicz
Konsultant Podatkowy
tel. (22) 517 30 99 wew. 256
adrian.kozakiewicz@isp-modzelewski.pl
Barbara Głowacka
Doradca Podatkowy
tel. 22 517 30 98
barbara.glowacka@isp-modzelewski.pl
Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opodatkowania kontraktów drogowych typu utrzymaj standard oraz wywołaniowego – objaśnienia podatkowe z dnia 26 stycznia 2021 r.
Dnia 26 stycznia 2021 r. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wydał objaśnienia podatkowe dotyczące opodatkowania podatkiem od towarów i…
Opublikowano

Objęcie CIT-em spółek komandytowych

Założenia zmian.

Ustawodawca nadał spółkom komandytowym mającym siedzibę lub zarząd na terytorium Polski status podatników podatku dochodowego od osób prawnych. Nastąpiło zatem odejście od transparentnego charakteru tej spółki i opodatkowania jej dochodów na poziomie wspólników, do modelu dwustopniowego – opodatkowania pierwszy raz na etapie dochodów uzyskanych przez spółkę, drugi raz na poziomie wspólnika. Analogicznie jak w przypadku spółki komandytowo-akcyjnej komplementariusz spółki komandytowej odliczy od podatku dochodowego wyliczonego od dochodu z udziału w zyskach spółki komandytowej, kwotę podatku zapłaconą przez tę spółkę, proporcjonalnie obciążającej zysk komplementariusza uzyskany z udziału w takiej spółce.

Komplementariusz spółki komandytowej podlegać będzie podobnym obciążeniom podatkowym jak wspólnicy spółek podatkowo transparentnych (spółek niebędących podatnikami podatku dochodowego). W przypadku komandytariusza spółki komandytowej przewidziano natomiast częściowe zwolnienie z opodatkowania kwoty odpowiadającej 50% przychodów uzyskanych przez ten podmiot z tytułu udziału w zysku spółki komandytowej, nie więcej jednak niż 60 000 zł. Zwolnienie nie obejmie komandytariuszy powiązanych z komplementariuszem.

Zgodnie z pierwotnym terminem wskazanym w projekcie nowelizacji, spółki komandytowe miały uzyskać status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 stycznia 2021 r. W toku prac sejmowych umożliwiono aby moment ten, w zależności od decyzji spółki komandytowej, mógł zostać odroczony do dnia 1 maja 2021 r.

 

Podstawa prawna i istota zmian

W wyniku zmian wprowadzonych ustawą z 28 października 2020 r., począwszy od 1 stycznia 2021 r. spółki komandytowe mające siedzibę lub zarząd na terytorium Polski uzyskają status podatników CIT. Oznacza to, że podobnie jak inne spółki prawa handlowego, czyli m.in. spółki z o.o., zapłacą podatek od dochodów pomniejszonych o odliczenia, a ich wspólnicy będą uiszczali podatek od dochodu ustalonego proporcjonalnie do wynikającego z umowy spółki udziału w zyskach. W porównaniu zatem ze stanem prawnym obowiązującym do końca 2020 r., od 1 stycznia 2021 r. do rozliczeń podatkowych w tych spółkach przestanie się odnosić tzw. transparentność podatkowa, czyli jednokrotność opodatkowania zrealizowanego zysku spółki, dzięki której podatek dochodowy płacili dotychczas tylko partycypujący w zyskach wspólnicy, nie zaś sama spółka.

 

Komandytariusz a komplementariusz, czyli kogo i w jakim stopniu dotyczą zmiany?.

Spośród dwóch rodzajów wspólników występujących w spółce komandytowej, a więc komplementariuszy (którzy ponoszą pełną odpowiedzialność za zobowiązania spółki, a w zamian uprawnieni są do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania wobec innych podmiotów) oraz komandytariuszy (ponoszących odpowiedzialność ograniczoną do wysokości sumy komandytowej, ale też posiadających mniejszy wpływ na funkcjonowanie spółki) zmiany wynikające z nowelizacji odczują przede wszystkim wspólnicy z tej ostatniej grupy.

Jakie reguły opodatkowania przewidziano dla komplementariuszy?

W przypadku komplementariuszy uzyskiwana przez nich dywidenda formalnie będzie opodatkowana, ale (w wyniku zmiany art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o PIT oraz art. 1 ust. 3 pkt 1 w ustawy o CIT) wspólnicy ci będą mogli odliczyć od własnego podatku kwotę podatku CIT zapłaconego już przez spółkę komandytową. Zatem – co do zasady – nowelizacja pozostanie dla komplementariuszy neutralna podatkowo, choć trzeba pamiętać, że odliczeniu podlega tylko ta część podatku, która przypada na danego wspólnika proporcjonalnie do jego udziału w zysku spółki.

 

Zakres zmian odnoszących się do komandytariuszy.

Zmiany zasad opodatkowania mają znacznie szerszą skalę w przypadku komandytariuszy, zwłaszcza będących osobami fizycznymi. Przychody z udziału w zyskach spółki komandytowej będą bowiem inaczej niż dotychczas klasyfikowane do źródeł przychodów na gruncie PIT. Nie będą już opodatkowanie jako dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz potraktowane zostaną jak przychód z udziału w zyskach osób prawnych i w rezultacie dla celów poboru podatku PIT będą stanowić przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art.30a ustawy o PIT, opodatkowane 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Do przychodów tych znajdzie zatem zastosowanie art. 41 ust. 4 ustawy o PIT obligujący do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonywanych wypłat z tytułów określonych w art. 30a płatnika, czyli spółkę komandytową. W dalszej zaś konsekwencji osoby, prowadzące działalność gospodarczą także w innej formie niż spółka komandytowa (np. indywidulaną działalność zgłoszoną do ewidencji – CEIDG) zapłacą dwa osobno liczone podatki – jeden od przychodu z udziału w spółce komandytowej oraz drugi od dochodu z tej indywidualnej działalności. Z kolei w razie bycia wspólnikiem w wielu spółkach komandytowych lub komandytowych i innych spółkach osobowych (jawnej lub partnerskiej), nie będzie można łączyć „wyników” spółek komandytowych i płacić podatku od łącznego dochodu przez nie wygenerowanego.

Nowelizacja wprowadza wprawdzie zwolnienie z podatku w wysokości 50% przychodów uzyskanych przez komandytariusza ze spółki komandytowej, ale zwolnienie to jest limitowane i odnosi się do kwoty przychodu nie większej niż 60 tys. zł w roku podatkowym. Należy ponadto pamiętać, że – na mocy art. art. 21 ust. 40 ustawy o PIT – zwolnienie nie dotyczy części komandytariuszy. W szczególności zwolnienie nie będzie miało zastosowania w przypadkach, w których istniejące między wspólnikami spółki komandytowej powiązania lub sposób kierowania spółką wskazywałyby na optymalizacyjny cel założenia takiej spółki.

Aby zatem komandytariusz mógł skorzystać ze zwolnienia nie może:

    • posiadać bezpośrednio lub pośrednio ponad 5% udziałów (akcji) w spółce posiadającej osobowość prawną lub spółce kapitałowej w organizacji będących komplementariuszem w tej spółce komandytowej,
    • być członkiem zarządu komplementariusza spółki komandytowej,
    • być podmiotem powiązanym ze wspólnikiem lub członkiem zarządu.

W efekcie, wypłata zysku ze spółki komandytowej na rzecz osoby fizycznej będącej komandytariuszem co do zasady będzie opodatkowana, praktyczne znaczenie opisanego zwolnienia podatkowego będzie bowiem marginalne.

Jednocześnie należy podkreślić, że w przypadku wspólników spółki komandytowej przychód z udziału w zysku z tej spółki nie będzie wchodził do podstawy opodatkowania dla celów daniny solidarnościowej, którą według 4 % stawki obowiązani są płacić podatnicy osiągający dochód przekraczający 1 mln zł.

Na analogicznych zasadach (określonych w 22 ust. 4f ustawy o CIT) zwolnienie odnosi się do komandytariuszy będących podatnikami CIT. W przypadku tych wspólników przychody uzyskiwane z udziału w zyskach spółki komandytowej podlegać będą opodatkowaniu podatkiem dochodowym tak, jak przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

 

Jaki podatek od spółki?

Spółka komandytowa będzie zobowiązana płacić CIT od przychodów (dochodów) na takich samych zasadach, jakie aktualnie obowiązują w spółce z o.o., akcyjnej oraz komandytowo-akcyjnej, tj. według stawki podstawowej w wysokości 19% albo według preferencyjnej stawki CIT w wysokości 9%, o ile roczne przychody spółki nie przekroczą 2 mln euro.

 

Kontynuacja wartości podatkowej aktywów przez spółkę komandytową

Spółka komandytowa będzie kontynuować dokonaną wycenę wartości podatkowej składników majątkowych, w szczególności w zakresie dotyczącym wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przyjętej metody amortyzacji, stawek oraz okresu amortyzacji, a także wysokości odpisów amortyzacyjnych uprzednio dokonanych od tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

 

Szczególne zasady opodatkowania zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej, likwidacji spółki komandytowej lub wystąpienia ze spółki komandytowej utworzonej przed 1 stycznia 2021 r.

Wspólnicy spółki komandytowej zawiązanej do 31 grudnia 2020 r., którzy po tej dacie osiągną przychód podatkowy z tytułu:

    • odpłatnego zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej,
    • wniesienia ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej do innej spółki tytułem wkładu niepieniężnego,
    • wystąpienia ze spółki komandytowej,
    • likwidacji spółki komandytowej,

będą uprawnieni do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów odpowiadających co do zasady wydatkom na nabycie lub objęcie udziału w takich spółkach, z uwzględnieniem części opodatkowanych przed 1 stycznia 2021 r., lecz nie wypłaconych do tej daty zysków.

 

Obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych

Z dniem poprzedzającym dzień uzyskania przez spółkę komandytową statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych spółka ta będzie obowiązana do zamknięcia ksiąg rachunkowych. Przy czym, jeżeli ostatni dzień roku obrotowego spółki komandytowej przypada w okresie od 31 grudnia 2020 r. do 31 marca 2021 r., spółka ta może nie zamykać ksiąg rachunkowych na ten dzień i kontynuować rok obrotowy do 30 kwietnia 2021 r.

 

Możliwość odroczenia opodatkowania do 1 maja 2021 r.

Warto pamiętać, że choć nowe przepisy zaczną obowiązywać od 1 stycznia 2021r., to jednak zgodnie z art. 12 ustawy nowelizującej z 28 października 2020 r., spółki komandytowe mogą postanowić, że nowe zasady w zakresie przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce, będą stosowane od 1 maja 2021 r.

 

Podsumowanie

Wprowadzone zmiany oznaczają, że od 1 stycznia 2021 r. wystąpi podwójne opodatkowanie zysku spółek komandytowych–raz na poziomie spółki i drugi raz na poziomie wspólników. Spółka zapłaci co do zasady podatek CIT w wysokości 19% podstawy opodatkowania, a jeżeli spełni kryteria uznania za tzw. małego podatnika, czyli gdy uzyska roczny przychód nie wyższy niż 2 mln euro, wówczas zastosuje obniżoną stawkę podatku w wysokości 9%. W przypadku komandytariuszy możliwe będzie zastosowanie zwolnienia od podatku, jednak ze względu na obwarowanie go licznymi warunkami i przeznaczenie tylko dla podatników osiągających niewielkie przychody, znaczenie praktyczne tego zwolnienia będzie mocno ograniczone. Ponadto komandytariusze spółek komandytowych, będący osobami fizycznymi będą osiągać z zysków w takiej spółce nie jak dotychczas dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz przychody z kapitałów pieniężnych. Z kolei komplementariusze będą mogli odliczyć od własnego podatku z tytułu takiego zysku wartość podatku zapłaconego przez spółkę komandytową w części odpowiadającej udziałowi komplementariusza w zysku spółki komandytowej. Komplementariusz nie będzie już jednak mógł konsolidować swojego dochodu podatkowego osiągniętego w związku z udziałem w spółce komandytowej z ewentualną stratą podatkową z innych źródeł działalności gospodarczej.

 

Osoby do kontaktu

Jacek Pyssa
Dyrektor Departamentu Prawnego
Dyrektor Departamentu Podatków Bezpośrednich
Radca Prawny nr wpisu Łd-S-157
tel. 22 517 30 67
jacek.pyssa@isp-modzelewski.pl
Andrzej Łukiańczuk
Doradca podatkowy nr 10266
tel. 22 517 30 60 wew. 129
andrzej.lukianczuk@isp-modzelewski.pl
dr Joanna Kiszka
Dyrektor Śląskiego Oddziału
Instytutu Studiów Podatkowych
tel. 32 259 71 50
joanna.kiszka@isp-modzelewski.pl
Aleksandra Szczęsny
Konsultant podatkowy
Śląski Oddział Instytutu Studiów Podatkowych
tel. 32 259 71 50
aleksandra.szczesny@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opodatkowania kontraktów drogowych typu utrzymaj standard oraz wywołaniowego – objaśnienia podatkowe z dnia 26 stycznia 2021 r.
Dnia 26 stycznia 2021 r. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wydał objaśnienia podatkowe dotyczące opodatkowania podatkiem od towarów i…
Opublikowano

Objęcie CIT-em niektórych spółek jawnych

Ustawodawca nie nadał natomiast spółkom jawnym generalnego statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych. Od 1 stycznia wprowadzono jednak „podwójne opodatkowanie” w przypadku spółek jawnych, których wspólnikami nie są wyłącznie osoby fizyczne, przy czym tożsamość tych wspólników podlegających opodatkowaniu z racji uzyskiwanych przez spółkę dochodów nie jest znana polskim organom podatkowym i nie będzie tym organom ujawniona.

 

Zmiany nie nałożą na wspólników tych spółek żadnych dodatkowych obciążeń podatkowych, pod warunkiem, że spółka przekaże naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na jej siedzibę oraz właściwemu dla wspólnika., informację o podatnikach uzyskujących dochody z udziału w jej zyskach oraz o wielkości posiadanych przez każdego z nich prawach do takiego udziału (przed rozpoczęciem roku podatkowego lub w ciągu 14 dni licząc od dnia zaistnienia zmiany).

 

W przypadku niespełnienia tego warunku spółka jawna stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i zobowiązana będzie określić uzyskany przez nią dochód i należny od niego podatek dochodowy oraz odprowadzić ten podatek do urzędu skarbowego właściwego ze względu na jej siedzibę.

 

Osoby do kontaktu

Jacek Pyssa
Dyrektor Departamentu Prawnego
Dyrektor Departamentu Podatków Bezpośrednich
Radca Prawny nr wpisu Łd-S-157
tel. 22 517 30 67
jacek.pyssa@isp-modzelewski.pl
Małgorzata Słomka
Doradca podatkowy nr 09900
tel. 22 517 30 64
malgorzata.slomka@isp-modzelewski.pl

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opodatkowania kontraktów drogowych typu utrzymaj standard oraz wywołaniowego – objaśnienia podatkowe z dnia 26 stycznia 2021 r.
Dnia 26 stycznia 2021 r. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wydał objaśnienia podatkowe dotyczące opodatkowania podatkiem od towarów i…
Opublikowano

„Estoński CIT”

Instytucja ryczałtu od dochodu spółek kapitałowych (tzw. estoński CIT) to proinwestycyjne rozwiązanie, które wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. Istotą „estońskiego CIT-u” jest odroczenie powstania zobowiązania podatkowego do momentu wypłaty zysku przez spółkę, w celu wspierania płynności finansowej podatników.

Spółki, które wybiorą taką formę opodatkowania, nie będą płacić podatku dochodowego od osób prawnych w miesięcznych lub kwartalnych zaliczkach, a także nie będą dokonywać rocznych rozliczeń; zobowiązanie podatkowe powstanie dopiero w momencie, gdy wspólnicy zdecydują się przeznaczyć zysk osiągnięty przez spółkę na cele własne.

Wybór takiej formy opodatkowania obejmuje okres bezpośrednio po sobie następujących 4 lat podatkowych, przy czym dochodzi automatycznie do przedłużenia jej stosowania na kolejne okresy, chyba że podatnik dokona rezygnacji. Zasadniczo opodatkowaniu ryczałtem będzie podlegał dochód odpowiadający wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony:

  • do wypłaty udziałowcom albo akcjonariuszom (dochód z tytułu podzielonego zysku);
  • na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres opodatkowania ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat).

Podstawę opodatkowania będzie stanowić suma dochodu z tytułu podzielonego zysku i dochodu z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat ustalona w miesiącu, w którym podjęto uchwałę o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto.

Z rozwiązania tego nie skorzystają m.in. podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, postawieni w stan upadłości i likwidacji, jak również ci, którzy zostali utworzeni w określony sposób np. w wyniku połączenia lub podziału (przy czym po upływie odpowiedniego okresu będą mogli oni z tego rozwiązania skorzystać).

 

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Dyrektor Generalny ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Małgorzata Słomka
Doradca podatkowy nr 09900
tel. 22 517 30 64
malgorzata.slomka@isp-modzelewski.pl
dr Joanna Kiszka
Dyrektor Śląskiego
Oddziału Instytutu Studiów Podatkowych
tel. 32 259 71 50
joanna.kiszka@isp-modzelewski.pl
Aleksandra Szczęsny
Konsultant podatkowy
Śląski Oddział Instytutu Studiów Podatkowych
aleksandra.szczesny@isp-modzelewski.pl
tel. 32 259 71 50

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opodatkowania kontraktów drogowych typu utrzymaj standard oraz wywołaniowego – objaśnienia podatkowe z dnia 26 stycznia 2021 r.
Dnia 26 stycznia 2021 r. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wydał objaśnienia podatkowe dotyczące opodatkowania podatkiem od towarów i…
Opublikowano

Specjalny fundusz inwestycyjny

Oprócz rozwiązania umożliwiającego zapłatę podatku dochodowego dopiero w momencie wypłaty zysku do wspólników („estoński CIT”), ustawodawca wprowadził również specjalny fundusz (rachunek) inwestycyjny, który w sensie ekonomicznym umożliwia szybsze rozliczenie inwestycji w kosztach uzyskania przychodu.

      Specjalny fundusz inwestycyjny stanowi alternatywę wobec tzw. estońskiego CIT-u. Podatnik będzie mógł skorzystać tylko z jednego z tych instrumentów. Jeżeli zdecyduje się na pierwsze z wymienionych rozwiązań, będzie zobowiązany do założenia specjalnego rachunku inwestycyjnego w Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) lub innym banku, który zawrze umowę z BGK o współpracy w zakresie wymiany informacji, o środkach znajdujących się na rachunku inwestycyjnym.

      Istota tego rozwiązania sprowadza się do możliwości zaliczenia środków przeznaczonych na inwestycje i wpłaconych na wskazany rachunek do kosztów podatkowych już w momencie dokonania wpłaty. Warunkiem rozpoznania kosztu uzyskania przychodu będzie wydatkowanie wpłaconych środków nie później niż do końca następnego roku podatkowego od momentu dokonania wpłaty, chyba że naczelnikowi urzędu skarbowego zostanie przedstawiony plan inwestycyjny ze wskazaniem roku, w którym środki z rachunku zostaną przeznaczone na cele inwestycyjne. Wówczas termin wydatkowania zostanie wydłużony do trzech lat. Cele inwestycyjne to wydatki na wytworzenie lub nabycie fabrycznie nowych środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 KŚT lub opłaty ustalone w umowie leasingu (z wyłączeniem umowy leasingu operacyjnego), w części stanowiącej spłatę ich wartości początkowej. Zakres środków trwałych podlegających omawianemu rozwiązaniu jest szerszy niż innych rozwiązań zapewniających szybszą amortyzację (np. amortyzacja jednorazowa), bowiem obejmuje również środki transportu (grupa 7 KŚT), ale z pewnymi wyjątkami. Przede wszystkim wyłączono wydatki na samochody osobowe oraz składniki majątku służące głównie celom osobistym udziałowców albo akcjonariuszy lub członków ich rodzin.

      W przeciwieństwie do tzw. estońskiego CIT-u, utworzenie funduszu nie będzie wykluczać korzystania z innych preferencji podatkowych przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych (takich jak np. ulga B+R, IP-BOX czy ulga na złe długi) ani też wyłączać rozliczenia straty podatkowej.

 

Osoby do kontaktu

dr Joanna Kiszka
Dyrektor Śląskiego
Oddziału Instytutu Studiów Podatkowych
tel. 32 259 71 50
joanna.kiszka@isp-modzelewski.pl
Aleksandra Szczęsny
Konsultant podatkowy
Śląski Oddział Instytutu Studiów Podatkowych
aleksandra.szczesny@isp-modzelewski.pl
tel. 32 259 71 50
Andrzej Łukiańczuk
Doradca podatkowy nr 10266
andrzej.lukianczuk@isp-modzelewski.pl
tel. 22 517 30 60 wew. 129

Pozostałe aktualności

Strategia podatkowa
Uwagi wstępne.   W 2021 r. podatnicy CIT po raz pierwszy realizować będą nałożony na nich z dniem 1 stycznia…
20% sankcja VAT niezgodna z prawem UE – wyrok TSUE
W dniu 15 kwietnia 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C‑935/19, zgodnie z którym polskie…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług (tzw. SLIM VAT 2)
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można było…
Podatnik działający w dobrej wierze a prawo do korekty faktur z nienależnie wykazanym VAT – wyrok TSUE
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-48/20. W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, że art. 203…
Wyrok TSUE w sprawie rozliczenia VAT z tytułu WNT, importu usług i dostawy towarów dla której podatnikiem jest nabywca
W dniu 18 marca 2021 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-895/19 (A)dotyczący rozliczenia podatku od towarów i usług z…
Skutki interpretacji ogólnej Ministerstwa Finansów dotyczącej kwalifikowania dla celów VAT transakcji z wykorzystaniem kart paliwowych
W wydanej w dniu 17 lutego 2021 r. Interpretacji Ogólnej Nr Pt9.8101.3.2020 Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia…
Projektowane regulacje stanowiące kolejny pakiet uproszczeń w podatku od towarów i usług
Ministerstwo Finansów zapowiedziało wprowadzenie kolejnego pakietu uproszczeń w podatku od towarów i usług. Do dnia 1 marca 2021 r. można…
Podatek od nieruchomości osoby prowadzącej działalność gospodarczą
Wyrok TK. Dnia 24 lutego 2021 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej opodatkowania nieruchomości osoby prowadzącej…
Opodatkowania kontraktów drogowych typu utrzymaj standard oraz wywołaniowego – objaśnienia podatkowe z dnia 26 stycznia 2021 r.
Dnia 26 stycznia 2021 r. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wydał objaśnienia podatkowe dotyczące opodatkowania podatkiem od towarów i…
Opublikowano

Informacja o realizowanej strategii finansowej

Od dnia 1 stycznia 2021 r. podatnicy, będący:

    • podatkową grupą kapitałową, bez względu na wysokość osiągniętych przychodów;
    • podatnicy inni niż podatkowe grupy kapitałowe, u których wartość przychodu uzyskana w roku podatkowym, przekroczyła równowartość 50 mln euro,

– są obowiązani do sporządzania i podawania do publicznej wiadomości informacji o realizowanej strategii podatkowej za rok podatkowy.

Podatnik zamieszcza informację o realizowanej strategii podatkowej za rok podatkowy, sporządzoną w języku polskim lub jej tłumaczenie na język polski, na swojej stronie internetowej w terminie do końca dwunastego miesiąca następującego po zakończeniu roku podatkowego. W przypadku gdy podatnik nie posiada własnej strony internetowej, informację o realizowanej strategii podatkowej udostępnia w języku polskim na stronie internetowej podmiotu powiązanego.

W przypadku nieprzekazania informacji o stronie internetowej, na której zostały umieszczone informacje o realizowanej strategii podatkowej naczelnikowi urzędu skarbowego, podatnik podlega karze pieniężnej. Karę pieniężną nakłada naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika, w drodze decyzji, w wysokości do 250 000 zł.

 

Osoby do kontaktu

Mariusz Unisk
Wiceprezes Zarządu
Dyrektor ds. Doradztwa Podatkowego
tel. (22) 517 30 94, 501 603 910
mariusz.unisk@isp-modzelewski.pl
Małgorzata Słomka
Doradca podatkowy nr 09900
tel. 22 517 30 64
malgorzata.slomka@isp-modzelewski.pl 
Andrzej Łukiańczuk
Doradca podatkowy nr 10266
andrzej.lukianczuk@isp-modzelewski.pl
tel. 22 517 30 60 wew. 129