Nie każdy wynajem w gospodarstwie rolnym będzie zwolniony z opodatkowania
W dniu 13 sierpnia 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) wydał interpretację o sygn. 0112-KDIL2-1.4011.506.2024.1.KF, w przedmiocie zwolnienia z opodatkowania dochodów z tytułu wynajmu pokoi gościnnych w budynku mieszkalnym położonym na terenie wiejskim w gospodarstwie rolnym w celu zakwaterowania pracowników będących w podróży służbowej.
Jak wskazała Wnioskodawczyni, uzyskuje dochody z tytułu wynajmu 4 pokoi gościnnych, w budynkach mieszkalnych położonych na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym, osobom przebywającym na wypoczynku oraz dochody uzyskane z tytułu wyżywienia tych osób (dochody z agroturystyki). Nabywcami usług są zarówno osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, przebywające na urlopach czy odpoczywające podczas weekendów, w czasie ferii i wakacji, jak i podmioty delegujące pracowników do pracy (głównie robót budowlanych).
Względem dochodów uzyskiwanych od pierwszej grupy nabywców (osób fizycznych na wypoczynku) stosowano zwolnienie z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy podatnik uzyskujący dochody z tytułu wynajmu pokoi gościnnych skorzysta z przedmiotowego zwolnienia, jeżeli łącznie spełnione będą następujące warunki:
- najem musi dotyczyć pokoi gościnnych znajdujących się w budynkach mieszkalnych;
- budynki, w których pokoje przeznaczone są na wynajem, położone powinny być na terenie wiejskim w gospodarstwie rolnym;
- przedmiotem usług musi być najem pokoi gościnnych wyłącznie osobom przebywającym na wypoczynku;
- liczba wynajmowanych pokoi nie może przekroczyć 5.
Należy wskazać, że zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądowo-administracyjnym poglądem, przepisy dotyczące wszelkiego rodzaju ulg i zwolnień podatkowych, jako odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania, powinny być interpretowane ściśle, w oparciu o wykładnię gramatyczną przepisów ustawy, z wyłączeniem wykładni rozszerzającej.
W ocenie Dyrektora KIS, z treści powoływanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy nie wynika, aby zwolnienie przedmiotowe odnosiło się również do podatników uzyskujących dochody z tytułu świadczenia usług wynajmu pokoi gościnnych oraz wyżywienia osób, które są w podróży służbowej. (…) Osoby te nie przebywają bowiem na wypoczynku w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 43 ww. ustawy. W takich przypadkach pokoje są wynajmowane bowiem osobom będącym w podróży służbowej a nie na wypoczynku, a więc pracownikom firm, które chcą zapewnić swoim pracownikom zamieszkałym poza miejscem świadczenia pracy, jedną z podstawowych potrzeb bytowych, tj. zakwaterowanie. Nie mamy tu zatem do czynienia z przebywaniem pracowników firm na wypoczynku w rozumieniu przepisu przewidującego zwolnienie podatkowe. Pracownicy korzystają bowiem ze świadczonych usług najmu oraz wyżywienia z uwagi na świadczoną przez siebie pracę oraz obowiązki służbowe, a przebywanie w miejscu, w których świadczone są usługi wyżywienia oraz najmu nie zależy od ich woli ale od woli pracodawcy.
Końcowo Dyrektor KIS wskazał, że dochód z tytułu wynajmu pokoi gościnnych w budynku mieszkalnym położonym na terenie wiejskim w gospodarstwie rolnym, w celu zakwaterowania pracowników firm będących w podróży służbowej (delegacji do robót budowlanych) nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na mocy tego przepisu. Powyższe wynika przede wszystkim z faktu, że sformułowanie „pobyt na wypoczynku” należy odczytywać jako dotyczące osób, których jedynym celem korzystania z pokoi gościnnych jest wypoczynek. Nie mogą być to zatem osoby, które wynajęły pokoje w związku z obowiązkami wynikającymi z pracy, nauki czy też innych niż wypoczynek przyczyn.
