Zastosowanie 9% stawki CIT przez spółkę komandytową w pierwszym roku opodatkowania

Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 8 października 2025 r. wydał wyrok (sygn. akt II FSK 612/25) w sprawie, która koncentrowała się na rozstrzygnięciu, czy spółka komandytowa (dalej również jako: Spółka), która uzyskała status podatnika CIT z dniem 1 maja 2021 r., była uprawniona do zastosowania obniżonej 9% stawki podatku za swój pierwszy rok podatkowy, trwający od 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. Zasadnicze pytanie prawne dotyczyło wymogu posiadania przez Spółkę statusu małego podatnika w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: ustawa z dnia 15 lutego 1992 r.).

Organy podatkowe, w tym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, odmówiły Spółce prawa do preferencji. Swoje stanowisko argumentowały, że spółka komandytowa jest kontynuatorem prowadzonej działalności gospodarczej rozpoczętej w dniu 15 października 2014 r., wobec tego rok obrotowy 2021 Spółki zaczął się w dniu 1 stycznia 2021 r. i trwał do 31 grudnia 2021 r.: „Przyznanie skarżącej, jako spółce komandytowej, statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych nie czyni z niej jednak nowo utworzonego podmiotu, który nie prowadził wcześniej działalności gospodarczej. W przypadku spółki komandytowej, która z dniem 1 maja 2021 r. stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i jej rokiem obrachunkowym był rok kalendarzowy, dla ustalenia statusu "małego podatnika" poprzednim rokiem podatkowym był okres od dnia 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. Spółka w 2021 r. nie spełniła więc przesłanki uzyskania statusu małego podatnika.”

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną organu, w pełni podzielił stanowisko sądu pierwszej instancji oraz Spółki. Przede wszystkim, Sąd podkreślił prymat dyrektyw wykładni językowej w prawie podatkowym. Wskazał, że ochrona podatnika i zasada zaufania do państwa, tj. wynikająca z art. 2 Konstytucji RP, nie pozwala na kształtowanie obowiązków podatkowych na niekorzyść podatnika w oparciu o wykładnię pozajęzykową, jeśli obowiązki te nie wynikają wprost z ustawy.

NSA uznał, że poszukiwanie innych niż językowa metoda wykładni, prowadziło organ do pozbawienia podatnika (Spółki) uprawnienia w pierwszym jej roku podatkowym zastosowania obniżonej stawki podatkowej. W ocenie NSA, Spółka, uzyskując status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych od dnia 1 maja 2021 r., rozpoczęła działalność w znaczeniu podanym w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. W konsekwencji, Sąd I instancji trafnie ocenił, że w sprawie znajdował zastosowanie art. 19 ust. 1e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. Przepis ten wprost wyłącza wymóg posiadania statusu małego podatnika przez podatników rozpoczynających prowadzenie działalności w roku jej rozpoczęcia: „ jeżeli wolą ustawodawcy byłoby objęcie spółek komandytowych w ich pierwszym roku opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych ograniczeniem wynikającym z art. 19 ust. 1d w zw. z art. 4a pkt 10 u.p.d.o.p., to ustawa zmieniająca wprowadzałaby odpowiedni przepis nakazujący ustalenie statusu spółki jako małego podatnika na podstawie jej przychodu z poprzedniego roku obrotowego. W konsekwencji, wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, należało przyjąć, że pierwszym rokiem podatkowym skarżącej był rok trwający od dnia 1 maja do 31 grudnia 2021 r. Dlatego dla ustalenia statusu małego podatnika nie powinna ona uwzględniać sprzedaży za okres od dnia 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r.”.

Wróć do spisu treści serwisu