Zmiany w zakresie amortyzacji podatkowej

Z dniem 1 stycznia 2026 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wprowadzane zmiany stanowią odpowiedź na potrzebę w zakresie uproszczenia przepisów dotyczących niektórych zasad amortyzacji podatkowej. Wprowadzono zmiany w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z dotychczasowym brzmieniem art. 22j ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 16j ust. 7 ustawy podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy będący mikro-, małymi lub średnimi przedsiębiorcami mogą stosować indywidualne stawki amortyzacyjne dla wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych (budynki i budowle – grupy 1 i 2 KŚT), pod warunkiem że środki te znajdują się na terenie gminy spełniającej dwa kryteria:

gmina znajduje się w powiecie lub mieście na prawach powiatu, w których przeciętna stopa bezrobocia wynosi co najmniej 120 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz
indywidualny wskaźnik zamożności gminy (lub miasta na prawach powiatu) jest niższy niż 100 % wskaźnika zamożności ogółu gmin (miast na prawach powiatu).

Kryterium określone w pkt 2 – wskaźnik zamożności – jest ogłaszane corocznie w drodze obwieszczenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych na podstawie art. 22j ust. 12 ustawy PIT i art. 16j ust. 12 ustawy CIT. W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 1 października 2024 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, jak również z uwagi praktykę obliczania i publikowania tego wskaźnika, zasadna dla prawodawcy okazała się być zmiana omawianej regulacji poprzez rezygnację z kryterium wskaźnika zamożności, dla potrzeb korzystania z preferencyjnej amortyzacji.

W wyniku wprowadzonych zmian, od dnia 1 stycznia 2026 r. podatnicy będący mikroprzedsiębiorcami, małymi lub średnimi przedsiębiorcami będą mogli indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych będących budynkami (lokalami) niemieszkalnymi i budowlami, zaliczonymi do grupy 1 i 2 KŚT, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych danego podatnika, w przypadku gdy ten środek trwały znajduje się na obszarze gminy zlokalizowanej w powiecie lub miasta na prawach powiatu, w których przeciętna stopa bezrobocia wynosi co najmniej 120% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają zastosowanie do środków trwałych będących budynkami (lokalami) niemieszkalnymi i budowlami, w przypadku których po dniu 31 grudnia 2025 r.:

nastąpiło uprawomocnienie się decyzji o pozwoleniu na budowę albo
upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia budowy albo wydano zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia takiego sprzeciwu, albo
nastąpiło wprowadzenie po raz pierwszy do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli budowa tego środka trwałego nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę albo dokonania zgłoszenia budowy lub z innych przyczyn nie doszło do wydania takiej decyzji albo dokonania takiego zgłoszenia.

Ustawa weszła w życie z dniem 1 stycznia 2026 r., z wyjątkiem zmiany w zakresie art. 22j ust. 12 ustawy PIT oraz art. 16j ust. 12 ustawy CIT, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia (18 grudnia 2025 r.). Te regulacje ustaw PIT i CIT dotyczą obowiązku obwieszczenia wartości wskaźnika, a ich wejście w życie wraz z ogłoszeniem ustawy spowoduje zniesienie obowiązku obwieszczenia wartości wskaźników na rok 2026.