Skutki podatkowe sprzedaży napojów i wyrobów cukierniczych na wynos

W dniu 4 września 2025 r. Dyrektor KIS wydał interpretację indywidualną sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.692.2025.3.RG dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy sprzedaż napojów (w tym kawy) oraz wyrobów cukierniczych na wynos, dokonywana w opakowaniach jednorazowych, bez możliwości konsumpcji na miejscu na miejscu i bez korzystania z infrastruktury kawiarni ani obsługi kelnerskiej, stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

Zgodnie z opisem stanu faktycznego Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie kawiarni, w której sprzedaje kawę, napoje bezalkoholowe oraz wyroby cukiernicze.

Sprzedaż odbywa się w dwóch formach:

• na miejscu – polega na przygotowaniu i podaniu produktów w lokalu do spożycia na miejscu, przy stolikach, z możliwością korzystania z infrastruktury kawiarni (stoły, krzesła, toaleta) oraz z obsługi kelnerskiej;
• na wynos – polega na przygotowaniu gotowych produktów i ich wydaniu klientowi w opakowaniach jednorazowych (kubki papierowe, pudełka kartonowe).

W przypadku sprzedaży na wynos: klient nie korzysta z infrastruktury kawiarni, nie spożywa produktów w lokalu, transakcja ogranicza się wyłącznie do przygotowania i zapakowania napoju lub wyrobu cukierniczego, nie jest świadczona obsługa kelnerska ani inne usługi gastronomiczne. W praktyce klient składa zamówienie przy ladzie i odbiera produkt w opakowaniu jednorazowym, opuszczając lokal w celu jego spożycia. Sprzedaż na wynos ogranicza się zatem wyłącznie do przekazania klientowi gotowego produktu w opakowaniu.

W związku z powyższym Wnioskodawca zwrócił się z pytaniem, czy sprzedaż napojów (w tym kawy) oraz wyrobów cukierniczych na wynos, dokonywana w opakowaniach jednorazowych, bez możliwości konsumpcji na miejscu i bez korzystania z infrastruktury kawiarni ani obsługi kelnerskiej, stanowi w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., a nie świadczenie usług gastronomicznych?

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż napojów i wyrobów cukierniczych na wynos, w warunkach opisanych powyżej, powinna być kwalifikowana jako dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., a nie jako świadczenie usług gastronomicznych.

Dyrektor KIS uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji wskazał, że sprzedaż napojów (w tym kawy) oraz wyrobów cukierniczych na wynos – dokonywana w opakowaniach jednorazowych, bez korzystania z infrastruktury kawiarni i obsługi kelnerskiej w celu konsumpcji na miejscu – stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Czynności te, wykonywane w ramach działalności gospodarczej, podlegają zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ponadto Dyrektor KIS podkreślił, że przy ocenie charakteru danego świadczenia należy odwołać się do orzecznictwa TSUE, który w licznych wyrokach wskazywał, że w przypadku transakcji obejmujących szereg świadczeń należy zbadać wszystkie okoliczności, aby ustalić, czy mamy do czynienia ze świadczeniami odrębnymi, czy z jednym świadczeniem złożonym, a następnie – czy należy je zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług (wyroki: z 27 października 2005 r., C-41/04, Levob Verzekeringen i OV Bank, oraz z 29 marca 2007 r., C-111/05, Aktiebolaget NN).

W innym orzeczeniu TSUE wskazał, że sprzedaży towaru zawsze towarzyszy minimalny zakres usług, takich jak wyłożenie towaru czy wystawienie faktury. Tylko usługi wykraczające poza te nierozerwalnie związane ze sprzedażą mogą być uwzględnione przy ocenie udziału elementu usługowego w świadczeniu złożonym (wyrok z 10 marca 2005 r., C-491/03, Ottmar Hermann).

Trybunał podkreślił również, że działalność restauracyjna ma charakter usługowy, gdyż dostawa żywności stanowi w niej jedynie element szerszego procesu obejmującego m.in. przygotowanie, podanie posiłku, zapewnienie odpowiedniej infrastruktury oraz obsługę klienta. Natomiast sprzedaż artykułów żywnościowych i napojów na wynos, bez zapewnienia warunków konsumpcji na miejscu, należy traktować jako dostawę towarów (wyrok z 2 maja 1996 r., C-231/94, Faaborg-Gelting Linien).

Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011, usługi restauracyjne i cateringowe polegają na dostarczaniu żywności lub napojów wraz z usługami umożliwiającymi ich natychmiastowe spożycie. Samo dostarczenie żywności lub napojów stanowi jedynie element świadczenia, w którym muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne są świadczone w lokalu usługodawcy, natomiast cateringowe – poza nim.

W konsekwencji ustalenie, czy dane świadczenie należy zakwalifikować jako dostawę towarów czy usługę, wymaga całościowej analizy okoliczności transakcji i oceny jej dominujących elementów z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Działalność restauracyjna jest zatem usługą, podczas gdy sprzedaż produktów żywnościowych i napojów na wynos, pozbawiona elementu obsługi i infrastruktury, stanowi dostawę towarów.

Wróć do spisu treści serwisu