Znaczenie ewidencji gruntów i budynków w podatku od nieruchomości
Organ podatkowy jest zobowiązany, prowadząc postępowanie, uwzględnić dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Decydujące znaczenie przy opodatkowaniu gruntów mają dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, a nie to, co faktycznie znajduje się na gruncie, albo to, czy ten grunt jest wykorzystywany rolniczo.
W dniu 21 listopada 2025 r. NSA wydał wyrok (sygn. III FSK 670/25) w sprawie opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów zrekultywowanych. Sąd wskazał, że kluczowe znaczenie w tej sprawie miała klasyfikacja gruntów w ewidencji gruntów i budynków, która była wiążąca dla organów podatkowych.
NSA zauważył, że w przypadku opodatkowania gruntów ich klasyfikacja w ewidencji gruntów i budynków jest decydująca, a zmiana tej klasyfikacji może nastąpić tylko w odrębnym postępowaniu administracyjnym, a nie w ramach postępowania podatkowego. Sąd podkreślił, że organy podatkowe miały obowiązek ustalić wysokość podatku na podstawie danych zawartych w ewidencji, które wskazywały, że sporne grunty zostały sklasyfikowane jako użytki kopalne, a nie jako grunty pod wodami powierzchniowymi. Ponadto skarżąca nie wykazała, że grunty w jej posiadaniu były wykorzystywane w sposób inny niż wskazany w ewidencji, ani że zachodziły okoliczności uzasadniające zmianę tej klasyfikacji w ramach postępowania podatkowego.
Wyrok NSA z dnia 21 listopada 2025 r. stanowi ważne przypomnienie o znaczeniu klasyfikacji gruntów w ewidencji gruntów i budynków w kontekście ich opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Organy podatkowe są zobowiązane do opodatkowania gruntów zgodnie z zapisami w ewidencji, zaś wszelkie zmiany w tej klasyfikacji muszą być przeprowadzane w odpowiednim postępowaniu administracyjnym.
