Szkice polsko-rosyjskie: NATO – koniec historii?

Chyba na naszych oczach kończy się historia Paktu Północno-Atlantyckiego, bo jego członkowie w większości solennie odmówili wsparcia amerykańskiej agresji przeciwko Iranowi. Z reakcji prezydenta Trumpa na te odmowy można wyciągnąć różne wnioski, ale jeden jest chyba najważniejszy: NATO oraz jego członkowie są już USA NIEPOTRZEBNI. Co racja, to racja: NATO jest tworem tzw. zimnej wojny przeciwko ZSRR i tzw. komunizmowi w Europie, a tego państwa nie ma od 35 lat, tak jak „komunizmu” w tej części świata (jest on w Chinach, czyli w Azji południowo-wschodniej). Po co więc utrzymywać tę organizację, gdy Rosją rządzi „przyjaciel prezydenta Trumpa”, która jest obiektywnie jedynym obok Indii liczącym się państwem, które może być politycznym partnerem USA w strategicznym sporze z Chinami. Pekin zamierza wyeliminować wpływy amerykańskie w Azji (nie ukrywa swoich zamiarów) faktycznie Rosję w jej „operacji specjalnej”, a USA nieopatrznie dała się wmanewrować w rolę bezwarunkowego sojusznika obecnych władz w Kijowie; kto nie szanuje interesów wielkich tego świata, musi się liczyć również z porażką. A przede wszystkim z wysokimi kosztami polityki mocarstwowej, na które Amerykę już nie stać, co już od 10 lat sygnalizują waszyngtońscy oficjele. Problem wbrew pozorom nie jest zbyt skomplikowany: USA straciło uciekając z Afganistanu nawet wielomiliardowe zasoby broni i uzbrojenia, potem opróżniło swoje magazyny wspierając przez cztery (!) lata beznadziejną wojnę na Ukrainie stając po stronie, która i tak prędzej czy później przegra, a teraz rozpoczęła w interesie Izraela nową wojnę, którą może – podobnie jak w Iraku – przegrać (bo jak tę wojnę wygrać?). Na wymordowanie kilku milionów Irańczyków po prostu ich nie stać. Jak dotąd zwycięzcami są tu tylko Chiny i Indie, czyli dwaj czołowi wrogowie Zachodu, a przede wszystkim USA.

Jeśli więc państwa NATO nie są w waszyngtońskich wojnach po stronie USA, to po co utrzymywać ten twór? Niech sam sobie daje radę w konfrontacji z Rosją i dalej finansuje „walczącą Ukrainę”. We wszystkich możliwych (i niemożliwych) wariantach ULTIMA RATIO polityki amerykańskiej A.D. 2026 jest przynajmniej neutralizacji Rosji w wojnie przeciwko Iranowi. Tu nie ma wyboru: NATO aby przetrwać musi się „opamiętać” i przyłączyć się do wojny z Iranem po stronie USA. Czy to jeszcze zrobi? Zobaczymy, ale wszelkie umowy obowiązują tylko wtedy, gdy są przez strony przestrzegane.

Czas wielkich przewartościowań, o którym nie raz miałem okazję pisać i mówić, ma swoją logikę. Dotychczasowe zobowiązania, uprawnienia oraz kompetencje są faktycznie unieważniane gdy stają się martwe. Oczywiście możemy na nasz koszt utrzymywać wojska amerykańskie na naszym terytorium, ale po co? Czy staną do walki z „rosyjską agresją”, która ma rozpocząć się nawet w tym roku? (terminów już było kilka – pozdrawiamy naszych geostrategów, a zwłaszcza znawców polityki amerykańskiej). Czas udzieli odpowiedzi na te pytania – zapewne niedługo.

Może już czas aby jakiś ośrodek akademicki za państwowe pieniądze rozpoczął studia nad prognozą dla Polski na najbliższe 5 lat a jeszcze lepiej 10 lat. Przyjmując hipotezę, że nie tylko NATO, ale również inne organizacje do których należymy, mogą przejść do historii lub staną się instytucjami fasadowymi, które będziemy (bez sensu) utrzymywać. Żeby nie było wątpliwości: może to również dotyczyć Unii Europejskiej, z której nie musi występować – organizacja ta jest swoim największym wrogiem, bo co pewien czas podważa sens swojego istnienia; najpierw wprowadza szkodliwe lub wręcz głupie zakazy, a potem pod wpływem (zasadnej) krytyki  przesuwa w czasie ich wprowadzenie, co jest działaniem kompromitującym i destrukcyjnym.

Nadchodzi prawdziwy „kres historii kolektywnego zachodu”. Bez reszty: nikt go nie musiał atakować albo niszczyć: robi on to własnymi rękami. Wyjątkowo skutecznie.

Wróć do spisu treści serwisu