Ulga na powrót dla cudzoziemca

W interpretacji z dnia 12 stycznia 2026 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (0112-KDIL2-1.4011.849.2025.2.TR) wskazał na sposób dokumentowania pobytu za granicą w celu możliwości skorzystania z ulgi na powrót.

W interpretacji tej DKIS wskazał, że dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody. Jednakże, zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, muszą to być dowody, które dokumentują miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, tj. w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym podatnik zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz okresie od początku roku, w którym podatnik zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym podatnik zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W stanie faktycznym DKIS wystąpił do podatnika o wskazanie czy posiada on certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w poprzednim państwie (poprzednich państwach), obejmujący okres do dnia przyjazdu do Polski, a jeśli inny dowód – to jaki konkretnie (np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zeznania podatkowe, umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne. Podatnik wskazał, że jest obywatelem Meksykańskich Stanów Zjednoczonych. Mieszkał w Meksyku od urodzenia. Żyjąc w Meksyku przed przeniesieniem się do Polski pracował u ojca w rodzinnej firmie na plantacji (...). Nie ma umów o pracę. Mieszkał w rodzinnym domu i pracował w rodzinnej firmie.

Biorąc pod uwagę powyższe, DKIS wskazał, że skoro podatnik nie wskazał wymaganych ustawą dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych za cały okres niezbędny do ustalenia prawa do skorzystania z tzw. "ulgi na powrót", to nie spełnia on wymagań wskazanych w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie przysługuje mu prawo do skorzystania z ww. ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.