Obiekty kontenerowe a przesłanka trwałego związania z gruntem – interpretacja ogólna

Z uwagi na brak jednolitego stosowania przez organy podatkowe przepisu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a oraz art. 1a ust. 1 pkt 2c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 o podatkach i opłatach lokalnych, Minister Finansów i Gospodarki z dniem 2 stycznia 2026 r. wydał interpretację ogólną nr DPL2.8401.6.2025, w celu wyjaśnienia wątpliwości interpretacyjnych dotyczących pojęcia trwałego związania z gruntem w przypadku obiektów kontenerowych o konstrukcji umożliwiającej łatwe i wielokrotne przenoszenie na inne miejsce, pełniących funkcje np. magazynowe, sanitarne, biurowe, wyposażone w instalację elektryczną i wodno-kanalizacyjną lub bez takiej instalacji.

Jak wynika ze stanu prawnego od dnia 1 stycznia 2025 r. w świetle przepisów ustawy, budowlą jest, jak wyżej wskazano, m.in. obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ww. ustawy, w tym obiekt kontenerowy trwale związany z gruntem, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, wzniesiony w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowi część obiektu niewymienionego w ustawie. Przez obiekt kontenerowy rozumie się obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność. Jak wskazał Minister budowlą jest, niebędący budynkiem, obiekt kontenerowy trwale związany z gruntem wzniesiony w wyniku robót budowalnych.

Obiekt, aby był trwale związany z gruntem w rozumieniu ustawy, musi być połączony z nim fizycznie, tj. zespolony z gruntem, przymocowany do gruntu, zakotwiczony w nim, przez zastosowanie odpowiednich technik budowlanych, polegających np. na przymocowaniu za pomocą kotew gruntowych, śrub gruntowych, bloczków betonowych z mocowaniami chemicznymi, tj. przy użyciu żywic chemicznych. Przez połączenie obiektu budowlanego z gruntem należy rozumieć zatem wykonanie pewnych czynności w celu ich połączenia. Trwałe związanie z gruntem należy zatem utożsamiać ze stabilnością i odpornością na czynniki zewnętrzne wskutek fizycznego połączenia obiektu z gruntem. Trwałość połączenia z gruntem nie oznacza przy tym nierozerwalności, tj. braku możliwości odłączenia obiektu od gruntu.

W kontekście obiektów kontenerowych tj. przeznaczonych do czasowego użytkowania a także ich mobilności – możliwość przeniesienia w inne miejsce, w większości przypadków nie są połączone z gruntem fizycznie, czyli nie są przymocowane do gruntu przez zastosowanie określonych technik budowlanych, nie są trwale związane z gruntem w rozumieniu definicji wprowadzonej do ustawy od 1 stycznia 2025 r. Tym samym nie stanowią budowli wskazanych w poz. 10 załącznika nr 4 do ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy.

Jednakże istota obiektu kontenerowego, jaką jest możliwość jego wielokrotnego przenoszenia, nie wyklucza możliwości jego trwałego związania z gruntem w rozumieniu ustawy. Oznacza to, że ze względu na właściwości fizyczne gruntu, na jakim obiekt kontenerowy został posadowiony lub z uwagi na jego rozmiar, zostanie on zakotwiony w gruncie lub przymocowany do podłoża połączonego z gruntem w sposób zapewniający mu stabilność i odporność na czynniki zewnętrzne, to spełni przesłankę trwałego związania z gruntem w rozumieniu ustawy. W konsekwencji czego obiekt taki stanowić będzie budowlę wskazaną w poz. 10 załącznika nr 4 do ustawy i będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy.