W wyroku z 20 maja 2026 r. (sygn. I SA/Gd 250/26) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zajął stanowisko w sprawie dotyczącej skutków podatkowych udzielenia pożyczki podmiotowi powiązanemu przez spółkę rozliczającą się tzw. estońskim CIT.
Spółka opodatkowana estońskim CIT planowała udzielić oprocentowanej pożyczki podmiotowi powiązanemu. Pożyczka miała zostać udzielona na warunkach rynkowych, a pozyskane środki miały służyć finansowaniu bieżącej działalności oraz inwestycji po stronie pożyczkobiorcy. Zdaniem spółki taka transakcja nie powinna być traktowana jako ukryty zysk, ponieważ nie prowadzi do dystrybucji wypracowanych zysków do wspólników, lecz realizuje uzasadnione cele gospodarcze. Odmienne stanowisko zajął jednak Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. Organ wskazał, że zgodnie z art. 28m ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT przez ukryte zyski rozumie się w szczególności kwotę pożyczki udzielonej przez podatnika wspólnikowi lub podmiotowi powiązanemu. W konsekwencji sama wartość udzielonej pożyczki powinna zostać uznana za dochód z tytułu ukrytych zysków podlegający opodatkowaniu ryczałtem. WSA w Gdańsku podzielił argumentację organu podatkowego. Sąd przyjął literalną wykładnię przepisów dotyczących ukrytych zysków i uznał, że skoro ustawodawca wprost wymienił pożyczkę udzieloną podmiotowi powiązanemu jako przykład ukrytego zysku, to nie ma potrzeby prowadzenia dodatkowej analizy celu gospodarczego transakcji. W ocenie sądu bez znaczenia pozostaje fakt, że pożyczka została udzielona na warunkach rynkowych, jest oprocentowana, ma charakter zwrotny oraz służy finansowaniu działalności operacyjnej lub inwestycyjnej.
Wyrok ten ma istotne znaczenie praktyczne dla grup kapitałowych oraz przedsiębiorstw wykorzystujących finansowanie wewnątrzgrupowe. Dotychczas część podatników argumentowała, że pożyczka realizująca rzeczywiste cele biznesowe nie powinna być kwalifikowana jako ukryty zysk, zwłaszcza gdy nie prowadzi do transferu korzyści ekonomicznych do wspólników. Niniejsze orzeczenie WSA wskazuje jednak, że sądy mogą przyjmować bardziej rygorystyczne podejście, zgodnie z którym samo wystąpienie zdarzenia wymienionego w art. 28m ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT jest wystarczające do powstania obowiązku podatkowego.
Należy jednak pamiętać, że omawiany wyrok nie jest prawomocny, a zagadnienie opodatkowania pożyczek w estońskim CIT nadal budzi kontrowersje. Linia orzecznicza w omawianym zakresie nie została jeszcze ukształtowana w sposób jednolity. W kolejnych latach można spodziewać się dalszego kształtowania linii orzeczniczej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Za prezentowanym poglądem opowiedział się m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w nieprawomocnym wyroku z 25 marca 2026 r. (sygn. I SA/Gd 93/26), natomiast przeciwne stanowisko wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w nieprawomocnym wyroku z 27 marca 2025 r. (sygn. I SA/Wr 817/24).
angelika.luniewska@isp-modzelewski.pl 
