Przez bon zgodnie z art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako: ustawa z dnia 11 marca 2004 r.) rozumie się instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów bądź świadczenie usług, w którego przypadku towary, które mają zostać dostarczone, albo usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców bądź usługodawców są wskazane w samym instrumencie albo określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu. dokonany przez podatnika działającego we własnym imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy. Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o bonie jednego przeznaczenia można mówić w przypadku bonu, którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu. Przesłanki te muszą wystąpić łącznie. Zgodnie z wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 238/20 konieczna jest wiedza o tym, z jaką usługą mamy do czynienia, kto jest usługodawcą i usługobiorcą: „Definicja bonu jednego przeznaczenia została zawarta w art. 2 pkt 43 u.p.t.u. Zgodnie z nią przez ww. bon rozumie się bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu. Należy zauważyć, że jest to definicja pozytywna, która definiuje poprzez wymienienie cech definiowanego pojęcia. W tym przypadku cechy te zostały wymienione w sposób enumeratywny. Zgodnie z tą definicją, aby dany bon stanowił bon jednego przeznaczenia, konieczne jest aby w momencie jego emisji łącznie były spełnione następujące warunki:
- było znane miejsce świadczenia usługi,
- była znana kwota podatku z tytułu świadczenia usługi.
I tak, aby znać powyższe dane konieczna jest wiedza o tym, z jaką usługą mamy do czynienia, kto jest usługodawcą i usługobiorcą. W przypadku usługobiorców i usługodawców chodzi o to, czy są podatnikami, gdzie mają siedzibę, albo miejsce zamieszkania, ewentualnie stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, stałe miejsce pobytu. Znając te informację można określić miejsce świadczenia usługi, co jest równoznaczne z określeniem miejsca jej opodatkowania, a w konsekwencji można określić kwotę podatku. Wynika to z treści art. 28a- 28n u.p.t.u., które określają miejsce świadczenia usług.”
Obowiązek podatkowy przy bonach SPV powstaje w chwili ich transferu, tzn. że na podatniku (emitencie bonu) leży obowiązek odprowadzenia podatku od towarów i usług od pierwszego wprowadzenia bonu do obrotu. Towary lub usługi objęte bonem uznaje się za dostarczone lub wykonane z chwilą wprowadzenia bonu do obrotu, a także przy każdym kolejnym przekazaniu tego bonu do emisji. Sfinalizowanie zakupu towaru/usługi bonem nie będzie stanowiło niezależnej transakcji, w części w jakiej wynagrodzenie za ten towar/usługę będzie pokrywał całkowicie bon. Oznacza to, że wymiana bonu na towary czy usługi nie będzie podlegała ponownemu opodatkowaniu VAT.
Odnosząc się do bonów SPV przekazywanych nieodpłatnie należy wskazać, że, zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. za odpłatne świadczenie usług uznaje się również nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Dla ustalenia czy nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu jest ustalenie celu takiego świadczenia. „Zatem należy stwierdzić, że opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością, a więc nie mają wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski, wizerunek, odbiór przez kontrahentów. Z uwagi na fakt, że opisana przez Państwa wymiana kuponu na posiłek nastąpi nieodpłatnie, kwestia uznania tej czynności za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług powinna być rozważana na podstawie przepisów art. 8 ust. 2 ustawy. W przedmiotowej sprawie, w sytuacji nieodpłatnego przekazania kuponu na posiłek przygotowany w restauracji, będzie dochodzić do nieodpłatnego świadczenia usług związanego z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą, bowiem – jak Państwo wskazali – umożliwienie klientom restauracji zbierania punktów odbywać się będzie w ramach prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej. Ponadto, celem wdrożenia programu punktowego, jest promocja sieci restauracji oraz produktów znajdujących się w ofercie restauracji. Zatem, w analizowanym przypadku związek nieodpłatnego świadczenia usług z potrzebami prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej jest spełniony. W konsekwencji, nieodpłatne przekazanie kuponu na posiłek przygotowany w restauracji nie będzie stanowić czynności opodatkowanej podatkiem VAT, ponieważ nie są spełnione warunki, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy. Z okoliczności przedstawionych przez Państwa wynika, że przedmiotowe świadczenie będzie mieć związek z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą.” (Interpretacja indywidualna z dnia 19 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.448.2024.1.EW).
W przypadku, gdy przekazywanie kodów promocyjnych klientom (bonów SPV) następuje nieopłatnie należy uznać, że nie będzie to stanowić czynności opodatkowanej podatkiem VAT, pod warunkiem, że nie są spełnione warunki, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy., tj. przedmiotowe świadczenie będzie mieć związek z prowadzoną przez danego podatnika działalnością gospodarczą.
Gabriela Korycińska
aplikant adwokacki
gabriela.korycinska@isp-modzelewski.pl
22 517 30 60 (wew. 277)